- Gujarati News
- Bhaskar khaas
- Sunday jazbaat
- Innocent Behind Bars: Mukesh Kushwaha’s 5 Year Struggle Against A False POCSO Case
સન્ડે જઝબાત:દોસ્તની પ્રેમિકા પ્રેગ્નન્ટ થઈ, રેપનો આરોપ મારા પર લાગ્યો:પંચાયતે 6 લાખમાં સોદો કર્યો, 5 વર્ષ જેલમાં રહ્યો, હવે નિર્દોષ છૂટ્યો
- કૉપી લિંક

બિહારના દરભંગા જિલ્લાનો રહેવાસી હું મુકેશ કુશવાહા. મારા પર 17 વર્ષની છોકરીના રેપ અને પોક્સો એક્ટ હેઠળ ગુનો નોંધાયો. તે છોકરી મારા મિત્રની પ્રેમિકા હતી. મિત્રે તેને પ્રેગ્નેન્ટ કરી હતી, પરંતુ ગુનો મારા પર નોંધાયો.
SHOએ એવો કેસ બનાવ્યો કે નિર્દોષને જેલમાં મોકલી દેવામાં આવ્યો. સેશન્સ કોર્ટે 20 વર્ષની સજા સંભળાવી. કેસ લડવામાં મારી જમીનો વેચાઈ ગઈ. મારા પપ્પાનું કામ-ધંધો બરબાદ થઈ ગયો. મારા પર 'રેપ આરોપી'નો સિક્કો લાગી ગયો.
ત્યારે હું 20 વર્ષનો હતો. જુવાનીમાં જેલમાં ગયો. લાગ્યું કે હવે કદાચ ઘડપણમાં જ બહાર આવી શકીશ. આવી શકીશ કે નહીં, એ પણ ખબર નહોતી. મામલો હાઈકોર્ટ પહોંચ્યો. ત્યાં એક ઓડિયોએ આખા કેસને પલટી નાખ્યો અને 5 વર્ષ પછી હું નિર્દોષ છૂટી ગયો. કેસ લડતા મારી જિંદગી તબાહ થઈ ગઈ. મારો અભ્યાસ છૂટી ગયો. કોઈ પણ અપરાધ વિના હું વર્ષો સુધી જેલમાં રહ્યો.

હકીકતમાં, વાત 2020ની છે. દરભંગા શહેરથી 55 કિલોમીટર દૂર મારું ગામ છે... મોજમપુર. અહીં મારા બે ભાઈ, એક બહેન અને મમ્મી-પપ્પા સહિત પાંચ લોકોનો પરિવાર રહેતો હતો. કોરોનાનો સમય હતો. એક દિવસ ખબર પડી કે પડોશની 17 વર્ષની છોકરી 3 મહિનાથી પ્રેગ્નેન્ટ છે.
તે છોકરીને મારા મિત્ર દિનેશ સાથે સંબંધ હતો. દિનેશ મારો બાળપણનો મિત્ર હતો. અમે બંને સાથે સ્કૂલે જતા. સાથે રમતા-કૂદતા. એક જ થાળીમાં જમનારા જિગરી દોસ્ત… દિનેશની પ્રેમિકાના પ્રેગ્નેન્ટ હોવાની વાત આગની જેમ ગામમાં ફેલાઈ ગઈ.
છોકરીના ઘરના લોકોએ દિનેશ વિરુદ્ધ પંચાયત બોલાવી. ગામમાં જ એક મેદાન છે, જ્યાં રામ જાનકી, દુર્ગા જી અને હનુમાન જીનું મંદિર છે. આ જ મેદાનમાં 400 લોકોની પંચાયત બેઠી. છોકરીનો પરિવાર અને ગામના લોકો ભેગા થયા. તે સમયે મારા પપ્પા અને કાકા, બંને લુધિયાણામાં હતા.
પંચાયતે છોકરીને પૂછ્યું, 'તારે કોની સાથે સંબંધ છે. તારા પેટમાં કોનું બાળક છે?' છોકરી ધ્રૂજતા ધ્રૂજતા માથું નમાવીને બોલી, 'મારા પેટમાં દિનેશનું બાળક છે. અમારા બંનેનો દોઢ વર્ષથી સંબંધ છે.' ત્યારબાદ પંચાયતે દિનેશને પૂછ્યું, 'છોકરી જે બોલી રહી છે તે સાચું છે?' દિનેશે પણ હા પાડતા કહ્યું, 'અમે બંને એકબીજાને પ્રેમ કરીએ છીએ.' આ સાંભળતા જ પંચાયત ઊભી થઈને જતી રહી. છોકરી તે સમયે દરભંગા શહેરમાં રહીને ITI નો અભ્યાસ કરી રહી હતી. દિનેશ પણ ત્યાં જ રહેતો હતો.
બીજા દિવસે ફરી પંચાયત બેઠી. છોકરીના ઘરના લોકોએ કહ્યું કે દિનેશે અમારી દીકરી સાથે લગ્ન કરવા પડશે. પંચાયતના દબાણમાં દિનેશના ઘરના લોકો રાજી થઈ ગયા.
ત્યારે પંચાયતના ગંગા અને વિષ્ણુ મહતો જેવા કેટલાક લોકોએ કહ્યું, આ બંનેના લગ્ન ન થઈ શકે. બંને એક જ સમાજના છે. દિનેશના મિત્ર મુકેશ કુશવાહાનો પણ આમાં હાથ છે. તેને પણ બોલાવો.
ત્યારબાદ હું ભાગતો-ભાગતો પંચાયતમાં ગયો. મને જોતા જ તે છોકરી ભરી સભામાં ચીસ પાડી ઉઠી, 'મારો સંબંધ દિનેશ સાથે છે, મુકેશ સાથે નહીં. આ બાળક પણ દિનેશનું છે.'
ત્યારે ગંગા, વિષ્ણુએ કહ્યું, 'દિનેશ અને મુકેશના પરિવારે છોકરીના પરિવારજનોને 12 લાખ રૂપિયા આપવા પડશે. 6 લાખ દિનેશનો પરિવાર અને 6 લાખ મુકેશનો પરિવાર આપશે. આ લગ્ન ન થઈ શકે. છોકરીનું બાળક પડાવી નાખવામાં આવશે.'
આ સાંભળતા જ મારા પગ નીચેથી જમીન સરકી ગઈ. મેં ચીસ પાડતા પંચાયતને કહ્યું, મારે આ છોકરી સાથે કોઈ લેવાદેવા નથી. છોકરી પણ તો કહી રહી છે કે તેનો મારા મિત્ર દિનેશ સાથે સંબંધ હતો. એ જ તેનો પ્રેમી છે અને તેના બાળકનો બાપ પણ. હું તો બે વર્ષ પછી આ છોકરીને જોઈ રહ્યો છું.
તેના પર મને થપ્પડ મારતા ગંગા, વિષ્ણુ મહતોએ કહ્યું, 'હોશિયારી ન કર. ચૂપચાપ 6 લાખ રૂપિયા આપ અને મામલો ખતમ કર.'
મેં હાથ જોડીને તે લોકોને કહ્યું કે મારી પાસે તો ફૂટી કોડી પણ નથી, 6 લાખ રૂપિયા ક્યાંથી લાવીશ? જ્યારે મારી કોઈ ભૂલ જ નથી તો હું પૈસા શું કામ ભરું?
ત્યારે ત્યાં બેઠેલા કેટલાક વડીલોએ મને મારવાનું શરૂ કરી દીધું. પંચાયતે કડક શબ્દોમાં આદેશ આપ્યો કે 'પહેલા એક લાખ રૂપિયાનું બોન્ડ ભરો. ત્યારે અમે લોકો નક્કી કરીશું કે તું નિર્દોષ છે કે નહીં. જોઈશું કે આ છોકરીના બાળકનું શું કરવાનું છે.'
તે દિવસે દિનેશના પરિવારે છોકરીના પરિવારને 6 લાખ રૂપિયા આપ્યા. ત્યારબાદ પંચાયત પૂરી થઈ ગઈ.
હકીકતમાં ગંગા, વિષ્ણુ મહતોની નારાજગીનું કારણ કંઈક બીજું જ હતું. બંનેના ઘરની પાસે જ એક 20 ડિસમિલ જમીન હતી. જેના પર તેમના અને અમારા બંને પરિવારનો દાવો હતો. મારા પપ્પા-કાકાએ ખેતી માટે તે જમીન ખરીદી લીધી. ત્યારથી જ તે લોકોએ અમને બરબાદ કરવાની કસમ ખાઈ લીધી હતી.
થોડા દિવસો પછી મારી માતા તે જ ખેતરમાં ભીંડા તોડવા ગઈ હતી. અચાનક ગંગા-વિષ્ણુ મહતોનો પરિવાર ત્યાં પહોંચી ગયો અને માતાને ગાળો આપવા લાગ્યો, મારપીટ કરવા લાગ્યો. ગાળો આપવા લાગ્યા. માતા રડતી-કકળતી ઘરે આવી. હું તરત જ માતા સાથે બહેડા સ્ટેશને પહોંચ્યો. સ્ટેશન પ્રભારીને આખો મામલો જણાવ્યો અને FIR નોંધાવી.
આશરે 44 દિવસ સુધી મામલો સ્ટેશનમાં રહ્યો. પાછળથી સ્ટેશન પ્રભારી અને ગામના લોકો તરફથી દબાણ કરવામાં આવવા લાગ્યું કે હું કેસ પાછો ખેંચી લઉં. 8 સપ્ટેમ્બર 2020ની વાત છે. રાતનો સમય હતો. બહેડી સ્ટેશનની પોલીસ મને ઘરેથી ઉપાડી ગઈ.
જ્યારે મેં પૂછ્યું કે મારો વાંક શું છે? ત્યારે SHOએ કહ્યું, 'તેં તારા ગામની છોકરી સાથે રેપ કર્યો છે. તે સગીરા ત્રણ મહિનાથી પ્રેગ્નેન્ટ છે. તેના પેટમાં તારું બાળક છે. તું હવે તેની સાથે લગ્ન કરવાની ના પાડી રહ્યો છે. તેની સાથે મારપીટ કરી રહ્યો છે. તે છોકરીએ સ્ટેશનમાં આવીને આ નિવેદન નોંધાવ્યું છે.'
આ સાંભળતા જ હું જમીન પર બેસી ગયો. SHOને કહ્યું કે આ બધું જૂઠું છે. મારે છોકરી સાથે કોઈ સંબંધ નથી. તેનો સંબંધ તો દિનેશ સાથે છે. તેણે ભરી પંચાયતમાં આ વાત કબૂલી પણ છે. હું તો બસ દિનેશનો મિત્ર છું.
તે વાત પર SHO મારા પર લાલચોળ થઈ ગયો. કહેવા લાગ્યો કે હવે કોર્ટમાં તારી વાર્તા સંભળાવજે, ત્યાં સુધી જેલમાં સડ.
પોલીસે ચાર દિવસ સુધી મને જેલમાં પૂરી રાખ્યો. પછી પોક્સો એક્ટ અને કલમ 376 હેઠળ રેપનો ગુનો નોંધીને મને દરભંગાના બેનીપુર સ્ટેશને મોકલી દીધો.
હું તે સમયે 12મા ધોરણમાં નાપાસ થયો હતો. બીજી વાર પરીક્ષાની તૈયારી કરી રહ્યો હતો. આ દરમિયાન, આ કેસમાં મને ફસાવીને દરભંગા જેલ મોકલી દેવામાં આવ્યો.
જ્યારે ઘરના લોકોને ખબર પડી કે મારા પર ગુનો દાખલ કરવામાં આવ્યો છે, તો માતા ભાગતી વિષ્ણુ-ગંગા મહતોના ઘરે ગઈ. તેમના પગ પકડીને કરગરવા લાગી, પરંતુ તે લોકોએ માતાને ધુત્કારીને કાઢી મૂકી.
તે સમયે પપ્પા અને કાકા લુધિયાણામાં હતા. કોરોનાને કારણે ટ્રેન મળી રહી નહોતી. ખબર મળતા જ તાત્કાલિક તેઓ બસથી નીકળ્યા. 12,000 રૂપિયા આપીને ત્રણ દિવસ પછી ઘરે પહોંચ્યા.
ત્યાં સુધી મને દરભંગા જેલ મોકલી દેવામાં આવ્યો હતો. પહેલા દિવસે ત્યાં બંધ કેદીઓએ મને પૂછ્યું, 'કેટલા વર્ષનો છે?' મેં માથું નમાવીને કહ્યું, 20 વર્ષ. શું કર્યું છે? રેપ કેસમાં મને અંદર કરી દેવામાં આવ્યો છે. તેઓ હસતા-હસતા કહેવા લાગ્યા, 'જુવાનીમાં ભૂલ કરશો તો આ જ બધું થશે.' કેવી રીતે સમજાવું કે જૂઠા કેસમાં ફસાવવામાં આવ્યો છું.
ત્યાંના કેદીઓ મને બહુ મારતા હતા. આ વાત મારા ઘરના લોકોને ખબર પડી. તેમણે કેદીઓને 15 હજાર રૂપિયા આપ્યા, ત્યારે જઈને મારી સાથે મારપીટ બંધ થઈ. હું જેલની કેન્ટીનમાં જમવાનું બનાવતો હતો.
કોર્ટમાં સાડા ત્રણ વર્ષ સુધી સ્પીડ ટ્રાયલ ચાલી. દર મહિને 5 થી 10 તારીખો પડતી હતી. એક તારીખનો ખર્ચ 5 હજાર રૂપિયા થતો હતો. એટલે કે દર મહિને 50 હજારનો ખર્ચ. પપ્પા-કાકા 10-10 કિલોમીટર પગપાળા ચાલીને કોર્ટ જતા, જેથી આવવા-જવાનો ખર્ચ બચી જાય.
જ્યારે પૈસા ખતમ થઈ ગયા, ત્યારે ઘરના લોકોએ અનાજ વેચીને કેસ લડ્યો. ત્યારબાદ જમીનો વેચવાની શરૂ કરી દીધી.
એક સમય એવો પણ આવ્યો કે ઘરમાં ખાવા માટે અનાજ ખતમ થઈ ગયું. મારો પરિવાર દિવસે જમે તો રાત માટે તરસે. રાતે જમે તો દિવસે ચૂલો ઠંડો રહેતો હતો. પપ્પા-મમ્મી જ્યારે જેલમાં મને મળવા આવતા, તો ધ્રુસકે ધ્રુસકે રડતા. માતા કહેતી કે ઘર-બાર બધું ખતમ થવા લાગ્યું છે.

હું જેલમાં બેઠો એ જ વિચારતો કે હવે તો આખી જિંદગી ખતમ થઈ ગઈ. બહારની દુનિયા જોવાની ઉંમરે જેલમાં આવી ગયો. હું જેલમાં માંડ 2 કલાક ઊંઘી શકતો. ઊંઘ આવતી નહોતી.
તે દરમિયાન મેં ત્રણ વાર જામીન માટે અરજી કરી. ત્રણેય વાર ફગાવી દેવામાં આવી. મારા વિરોધીઓએ ત્રણ-ત્રણ વકીલ રોક્યા હતા. વર્ષ 2024માં દરભંગા સેશન્સ કોર્ટે મને પોક્સો એક્ટ હેઠળ 20 વર્ષ અને કલમ 376 હેઠળ 10 વર્ષની જેલની સજા સંભળાવી.
ત્યારબાદ 10 દિવસ સુધી મેં કંઈ ખાધું નહીં. દરરોજ જેલમાં મારી ઉંમર ગણતો હતો. વિચારતો હતો કે હવે ક્યારેય બહાર નહીં જઈ શકું. દિવસ-રાત રડતો.

આ દરમિયાન, દિલ્હીમાં મારા કાકાના એક ઓળખીતાએ તેમને જણાવ્યું કે ગામમાં ચિન્ટુ સિંહ નામના એક સમાજસેવી છે. તેઓ આ મામલામાં કંઈક કરી શકે છે. પપ્પા અને કાકા તરત જ તેમની પાસે પહોંચ્યા. ચિન્ટુ સિંહના પ્રયાસોથી મામલો પટના હાઈકોર્ટ પહોંચ્યો. 2025માં કોર્ટે આખા મામલાની ફરીથી તપાસ કરવાનો આદેશ આપ્યો.
ત્યારે જઈને મામલાની CID તપાસ થઈ. કોર્ટમાં આખી વાત આવી, ત્યારે મામલાનું સત્ય સામે આવ્યું. તપાસમાં પંચાયતની એક 57 મિનિટની ઓડિયો ક્લિપ પણ મળી, જેમાં 12 લાખ રૂપિયામાં ડીલ કરવાની વાત કહેવામાં આવી હતી.
છોકરી સાથે રેપનું નકલી મેડિકલ સર્ટિફિકેટ બનાવવામાં આવ્યું હતું. જેમાં દાવો કરવામાં આવ્યો હતો કે છોકરીના પ્રાઈવેટ પાર્ટ પર મારું વીર્ય મળ્યું છે. જ્યારે હકીકતમાં છોકરીનું એબોર્શન કરાવી દેવામાં આવ્યું હતું. મેડિકલ રિપોર્ટમાં એવી મહિલા ડોક્ટરનું નામ લખવામાં આવ્યું હતું, જે હકીકતમાં હતી જ નહીં.
મામલામાં બેદરકારી જોતા પટના હાઈકોર્ટે SHO, SDPO અને ઇન્વેસ્ટિગેટિવ ઑફિસરને સસ્પેન્ડ કરવાનો આદેશ આપ્યો અને મને નિર્દોષ છોડી દીધો.
જ્યારે હું જેલમાંથી નીકળીને ઘરે આવ્યો, તો પપ્પા રડતા-રડતા બોલ્યા, મને તો લાગ્યું હતું કે હવે તું ક્યારેય નહીં નીકળી શકે. એવું લાગી રહ્યું હતું કે એક દીકરાથી હાથ ધોઈ બેઠો.
આજે ભલે જેલમાંથી બહાર આવી ગયો છું, પરંતુ મારું બધું જ બરબાદ થઈ ગયું છે. જે છોકરા-છોકરીનો મામલો હતો, તેમના તો અલગ-અલગ જગ્યાએ લગ્ન થઈ ગયા છે અને હું બરબાદ થઈ ગયો. મારા જેલમાં 5 વર્ષ બરબાદ થઈ ગયા. મારી જમીનો વેચાઈ ગઈ. પપ્પાનું બધું કામ-ધંધો ચોપટ થઈ ગયો. 10 લાખ રૂપિયાનું દેવું છે.
મારા 5 વર્ષ કોણ પાછા આપશે? જે ઉંમરે હું કંઈક બન્યો હોત. નોકરી-ચાકરી કરત, તે ઉંમરે નકલી કેસમાં જેલમાં જતો રહ્યો…
મેં સરકાર પાસે વળતરની માગણી કરી છે. મારું એક રૂમનું મકાન છે. જેટલા પૈસા કેસમાં ફૂંક્યા, તેટલામાં તો એક ઘર આબાદ થઈ જાત.
હવે બહેનના લગ્ન કરવાના છે. આ બધી વસ્તુઓ વિચારી-વિચારીને આજે ઊંઘ આવતી નથી. ખેર… ભગવાન એવી દોસ્તી કોઈને ન આપે. દિનેશની દોસ્તીએ મારી જિંદગી બરબાદ કરી દીધી. હું જીવતો હોવા છતાં મરેલો અનુભવું છું. હવે થોડા દિવસોથી માતા-પિતાને જોઈ રહ્યો છું. ફરીથી બેઠા થવાની કોશિશ કરી રહ્યો છું.

(મુકેશ કુશવાહાએ પોતાના આ જઝબાત ભાસ્કર રિપોર્ટર મનીષા ભલ્લા સાથે શેર કર્યા છે.)
ન્યૂઝ હજી બાકી છે

- પસંદના ન્યૂઝ
- ન્યૂઝ સૌથી ફાસ્ટ
- લાઇવ અપડેટ
















