- Gujarati News
- Bhaskar khaas
- Positive story
- Sushi Ready To Cook Kit; Mumbai Chefling Founder Rounit Gambhir Struggle Success Story
પોઝિટિવ સ્ટોરીઃ 100 કરોડનો ફેમિલી બિઝનેસ ડૂબી ગયો:50 હજારમાંથી 1 કરોડ રૂપિયાની 'રેડી ટુ કૂક' કંપની બનાવી, ગુજરાતમાંથી થાય છે મેન્યુફેક્ચરિંગ
- કૉપી લિંક

હું મુંબઈના ગોરેગાંવ વિસ્તારમાં છું. ગંભીર ઈન્ડસ્ટ્રિયલ એરિયા નામની એક બિલ્ડિંગ છે, જેમાં ડઝનબંધ કંપનીઓના વેરહાઉસ અને મેન્યુફેક્ચરિંગ યુનિટ છે.
આ જ બિલ્ડિંગમાં 'રેડી ટુ કૂક' કિટ્સનું ઉત્પાદન કરતી કંપની છે - શેફલિંગ અને તેના ફાઉન્ડર છે રૌનિત ગંભીર.
હું તેમને મળવા આવ્યો છું અને 'શેફલિંગ'ની આખી વાર્તા જાણવા આવ્યો છું. આ ઔદ્યોગિક વિસ્તાર રૌનિતના પરિવાર 'ગંભીર'ના નામે છે.
રૌનિત કહે છે, 'આ મારા દાદાજીએ બનાવ્યું હતું. તેમણે મુંબઈ જેવા મહાનગરમાં તેમના સમયમાં અપાર સંપત્તિ ઊભી કરી હતી. થોડાં વર્ષો પહેલાં સુધી અમારી પોતાની કપડાંની ફેક્ટરી હતી. 100 કરોડ રૂપિયાનો બિઝનેસ હતો, પરંતુ એવી બે ઘટનાઓ 10 વર્ષની અંદર બની જેના કારણે બધું જ ખતમ થઈ ગયું.
અમે નાદાર થઈ ગયા. ભારે મુશ્કેલીમાં મેં 2020 પછી 'રેડી ટુ કૂક' કિટ બનાવતી આ કંપની શરૂ કરી. અત્યારે અમે લગભગ 1 કરોડ રૂપિયાનો બિઝનેસ કરી રહ્યા છીએ.

રૌનિત મને કેટલાંક બોક્સ બતાવી રહ્યો છે. તેમાં કેટલીક પ્રોડક્ટ છે. કહે છે, 'માની લો કે તમારે કોરિયન પાસ્તા ખાવા છે. તમે તેને ઘર પર બનાવશો અથવા હોટલમાં જઈને ખાશો. લોકોની પ્રથમ પસંદગી ઘર હોય છે. ઘરમાં કોરિયન પાસ્તા સંબંધિત તમામ સામગ્રી હોવી જરૂરી નથી. જો તમે બજારમાંથી તમામ સામગ્રી ખરીદવા જશો, તો તે ખૂબ જ મોંઘી પડશે અને તેનો ફરીથી ઉપયોગ પણ નહીં થાય.
અમે 'રેડી ટુ કૂક' કિટ્સ દ્વારા આ સમસ્યાનું નિરાકરણ કરીએ છીએ. અલગથી કંઈપણ ખરીદવાની જરૂર નથી. આ એક કિટમાં કોરિયન પાસ્તા સંબંધિત તમામ સામગ્રી છે. અમે હાલમાં આવાં 5-6 ઉત્પાદનો બનાવી રહ્યા છીએ. તેમાં જાપાનીઝ સુશીથી લઈને કોરિયન રેમેન સુધીનું કલેક્શન છે. અત્યારે અમે ભારતીય વાનગીઓની રેસિપી પર કામ કરી રહ્યા છીએ.
તે કઈ ઘટના હતી, જેના દ્વારા બધું જ ખતમ થઈ ગયું? હું રૌનિતને પૂછું છું.
તે કહે છે, 'તે વર્ષ 2011 હતું. મારી ઉંમર માંડ 10-11 વર્ષની હશે. પપ્પાએ મુંબઈના ભિવંડી વિસ્તારમાં ફેક્ટરી લગાવી હતી. તેમણે કપડાં બનાવવા માટે નવાં મશીનો મંગાવ્યા હતાં. આખો બિઝનેસ સેટ કર્યો હતો.
અચાનક એક દિવસ મને ફેક્ટરીમાંથી ફોન આવ્યો કે બધું ખતમ થઈ ગયું છે. આખી ઈમારત ધરાશાયી થઈ ગઈ છે. નસીબજોગે એ દિવસે શુક્રવાર હતો. આ દિવસે સમગ્ર ભિવંડી બજાર બંધ રહે છે. જાનમાલનું કોઈ નુકસાન થયું ન હતું. આ ફેક્ટરીની શરૂઆત પાછળ પણ એક વાર્તા છે.
જોકે, કોઈ વ્યક્તિ કપડાં બનાવવાનાં ત્રણ-ચાર મશીન છોડીને જતી રહી હતી. પપ્પાએ આ મશીનથી જ કપડાનો કારોબાર શરૂ કર્યો હતો.

રૌનિત 2018ની આસપાસની બીજી ઘટના જણાવે છે. કહેવાય છે કે, 'ફેક્ટરી પડી ભાંગ્યા પછી પાપાએ નવેસરથી બિઝનેસ શરૂ કર્યો. બિઝનેસ ચલાવવા માટે પૈસાની જરૂર હતી અને આ માટે પિતાએ મોટી લોન લીધી હતી. ધીરે ધીરે અમારી કંપની 100 કરોડ રૂપિયાની થઈ ગઈ હતી.
કોઈએ પપ્પાને સલાહ આપી કે માર્કેટમાં આઈપીઓ લાવવાથી દેવાની સમસ્યા હલ થઈ જશે, પરંતુ તે પહેલા જ શેરબજાર સાથે સંકળાયેલી વ્યક્તિએ અમારી સાથે છેતરપિંડી કરી. આખી કંપની નાદાર થઈ ગઈ. અમે રસ્તા પર આવી ગયા. એ વખતે મેં કોલેજમાં એડમિશન લીધું હતું.
રૌનિત તેના કોલેજના દિવસોને યાદ કરી રહ્યો છે. કહે છે, 'નોટબંધી પછી અમારી પાસે કંઈ બચ્યું નહોતું. ઘરના સંજોગો એવા હતા કે હું બીજે ક્યાંય ભણવા જઈ શકતો ન હતો. મેં મુંબઈની એક સંસ્થામાં BBAમાં એડમિશન લીધું.
અગાઉ મારી પાસે ક્રેડિટ કાર્ડ હોવાથી ડઝનબંધ મિત્રો મને ફોલો કરતા હતા. હું રેસ્ટોરાં અને કાફેમાં ખાવા-પીવા પર જેટલો ઇચ્છતો હતો તેટલો ખર્ચ કરતો હતો. જ્યારે હું રસ્તા પર આવી ગયો ત્યારે કશું જ બાકી ન રહ્યું. જેટલાં નકલી મિત્રો હતા, બધા જ છોડીને જતા રહ્યા.

તો પછી 'શેફલિંગ' કેવી રીતે શરૂ થયું?
'તે ખરાબ દિવસોમાં પણ મારા કેટલાક સારા મિત્રો હતા. એક મિત્ર છે જેને એક દિવસ જાપાનીઝ સુશી ખાવાનું મન થયું. બજારમાં એવી કોઈ પ્રોડક્ટ નહોતી કે જેને ખરીદીને સુશી બનાવવા માટે વાપરી શકાય. બધી વસ્તુઓ અલગ-અલગ વેચાય છે.
હવે શું આપણા જેવા બેચલર માટે આ શક્ય છે? મને રાંધવાનું પણ આવડતું નથી. અંતે અમારે સુશીનો ઓર્ડર આપવો પડ્યો. ત્યારે મને લાગ્યું કે માર્કેટમાં કોઈ એવી પ્રોડક્ટ તો હોવી જ જોઈએ, જ્યાં એક કિટમાં બધા જ કન્ટેન્ટ હોય.
ઉદાહરણ તરીકે, આપણે પૂજા માટે હવન સામગ્રી ખરીદીએ છીએ. તેમાં હવન સાથે જોડાયેલી તમામ વસ્તુઓ છે. તમારે અલગથી કંઈપણ ખરીદવાની જરૂર નથી. તેવી જ રીતે, એવી પ્રોડક્ટ હોવી જોઈએ કે જેમાંથી જે ખાવાનું મન થાય તે હું તરત જ તૈયાર કરી શકું. તમારે અલગથી કંઈ લેવાની જરૂર નથી.
મેં આ કોન્સેપ્ટ સાથે શેફલિંગ પર કામ કરવાનું શરૂ કર્યું. દેશી ડિશનો ટેસ્ટ ફિક્સ હોય છે, એટલે શરૂઆત મેં તેના દ્વારા જ કરી.

રૌનિત મને કેટલાંક ઉત્પાદનો બતાવી રહ્યો છે. તે કહે છે, 'મારી પાસે મેનેજમેન્ટ બેકગ્રાઉન્ડ હતું. પરિવારમાં કોઈએ ક્યારેય ખાદ્ય ઉદ્યોગને લગતો કોઈ વ્યવસાય કર્યો ન હતો. કોરોના દરમિયાન કોલેજ જવું પડ્યું ન હતું.
મેં ઘરે બેસીને આ અંગે સંશોધન કરવાનું શરૂ કર્યું. પછી તેણે ગુજરાતની એક કંપનીનો સંપર્ક કર્યો અને ઉત્પાદન પ્રક્રિયા પર કામ કર્યું.
બીજી સમસ્યા એ હતી કે હું ઘણો નાનો હતો. મેં જેનો સંપર્ક કર્યો તેને લાગશે કે યોજના પૂરજોશમાં બની હશે. સુશી ખાવાનું મન થયું ત્યારે સુશી કિટ બનાવવાનું શરૂ કર્યું.
આ ભૂત બે-ચાર મહિનામાં જતું રહેશે.

રૌનિત જે પ્રોડક્ટ બનાવે છે, તેની સરેરાશ કિંમત લગભગ 1500 રૂપિયા છે. રૌનિત કહે છે, '2020ના અંત સુધીમાં મેં તેને માર્કેટમાં લૉન્ચ કરી દીધી. પછી પ્રતિસાદ મુજબ ઉત્પાદન બદલાતું રહ્યું.
તે સમયે મારી પાસે કે મારા પરિવાર પાસે રોકાણ કરવા માટે પૈસા નહોતા. મેં માંડ 50 હજાર રૂપિયાનું રોકાણ કર્યું હતું.
મેં લગભગ એક ડઝન 'રેડી ટુ કૂક' કિટ્સ બનાવી અને કેટલાક ઇન્ફ્લૂએન્સર્સને આપી. થોડી જ વારમાં બધી કિટ વેચાઈ ગઈ. પહેલો બિઝનેસ લગભગ રૂ. 1.25 લાખનો હતો.
તે પછી મેં ડિજિટલ માર્કેટિંગ પર ધ્યાન આપવાનું શરૂ કર્યું. લોકોએ સમગ્ર ભારતમાંથી ઓર્ડર આપવાનું શરૂ કર્યું. સ્થિતિ એવી હતી કે મારી પાસે કોઈ સ્ટોક નહોતો. ધીમે ધીમે આ બિઝનેસ છેલ્લાં બે વર્ષમાં એક કરોડની નજીક પહોંચી ગયો છે.
ગયા વર્ષે અમે લગભગ રૂ. 60 લાખનું વેચાણ કર્યું છે. એક સમય એવો હતો જ્યારે બધું જ ખતમ થઈ ગયું હતું. હું કોઈને ફોન કરું તો એ વિચારે કે અરે! તેણે મદદ માટે ફોન કર્યો હોવો જોઈએ.
આજે એ જ લોકો કહે છે- યાર! મારા માટે પણ કોઈ કામ હોય તો જણાવશો. સારું કામ કરી રહ્યા છો...'

ન્યૂઝ હજી બાકી છે

- પસંદના ન્યૂઝ
- ન્યૂઝ સૌથી ફાસ્ટ
- લાઇવ અપડેટ
















