- Gujarati News
- Bhaskar khaas
- Positive story
- Positive Story: Husband Died When Son Was 2 Months Old
પોઝિટિવ સ્ટોરી: 2 મહિનાનો દીકરો હતો ને પતિનું મૃત્યુ થયું:ઘર ચલાવવા રાજસ્થાની અથાણું-પાપડ વેચવાનું શરૂ કર્યું, રૂ.5,000નું રોકાણ કર્યું; આજે વર્ષે 20 લાખની કમાણી
- કૉપી લિંક

વર્ષ- 2020, તારીખ- 31 જાન્યુઆરી. મારા પતિના કાકા નિવૃત્ત થયા હતા. ઘરે 5 દિવસ પછી ફંક્શન યોજવાનું હતું. દિવસ દરમિયાન બધા નાચતા-ઝૂમતા ઘરે પાછા ફર્યા. સાંજનો સમય થયો હશે. થોડા સમય પછી તેમને (મારા પતિને) માથું દુખવા લાગ્યું.
તેમની બગડતી તબિયત જોઈને મને સમજાયું કે આ સામાન્ય દર્દ નથી. ફંક્શન ફંક્શન જ રહી ગયું. બધા તેમને ઉતાવળે હોસ્પિટલ લઈ ગયા. હું પણ તેમની સાથે ગઈ. ડોક્ટરે પતિને બ્રેઈન ડેડ જાહેર કરી દીધા હતા, પરંતુ કોઈએ મને આ વાત કહી નહોતી.
ખોળામાં 2 મહિનાનો પુત્ર હતો. કદાચ બધા મારી બાબતે ડરી રહ્યા હતા. ભાઈ મને ઘરે લઈ આવ્યા. તેમણે કહ્યું- આપણે કાલે તેને અમદાવાદ લઈ જવા પડશે. હું આખી રાત રાહ જોતી રહી.
સવારે જ્યારે જાગી તો દરવાજે તેમની ડેડબોડી હતી. જોતાની સાથે જ એવું લાગ્યું કે હવે બધું બરબાદ થઈ ગયું છે. લગ્નને 8 વર્ષ થયાં હતાં. હવે હું 3 બાળકોની સંભાળ કેવી રીતે રાખીશ? મારી તો દુનિયાનો જ ખતમ થઈ ગઈ. ત્યારે ભાઈએ કહ્યું, મારી સાથે ચાલ, જીવન આમ નહીં વીતે. કંઈક આગળ વિચારીએ. તેના 6 મહિના પછી જ આ બિઝનેસ શરૂ કર્યો હતો.
લીલા રંગના રાજસ્થાની ડ્રેસમાં નિર્મલા શેખાવત આ વાતો જણાવી રહી છે. જ્યારે તે 2020ની ઘટનાને યાદ કરે છે, ત્યારે તેની આંખો આંસુથી ભરાઈ જાય છે.

બ્લૂ સિટી તરીકે પ્રખ્યાત છે રાજસ્થાનનું જોધપુર શહેર. શહેરથી લગભગ 10 કિલોમીટર દૂર 'મારવાડી મનવાર' નામથી નિર્મલાની રાજસ્થાની અથાણું-પાપડ બનાવતી કંપની છે.
નિર્મલા કહે છે, 'હું 5 વર્ષથી મારા ઘરે રાજસ્થાની પાપડ અને અથાણાં જેવી પ્રોડક્ટ બનાવું છું. બધો બિઝનેસ અહીંથી જ ચાલે છે. એવી આફત આવી પડી હતી, તો બીજો કોઈ વિકલ્પ નહોતો.
મારા માટે ઘર ચલાવવું પણ મુશ્કેલ હતું. કોણ કોને આ રીતે રાખે છે? તેનાં ભાઈ, ભાભી અને માતાના સહકારથી તે આજે અહીં સુધી પહોંચી શકી છે. વાર્ષિક કમાણી લગભગ 20 લાખ છે.
જો ક્યાંક નોકરી કરી હોત તો પણ મારા જેવી ઓછી ભણેલી સ્ત્રી મહિને માંડ 10-12 હજાર રૂપિયા કમાતી હોત. જેના ત્રણ બાળકો હોય તેનું ઘર આટલા રૂપિયાથી કેવી રીતે ચાલશે?
કોરોના દરમિયાન, જ્યારે સ્કૂલની ફી પણ ભરી શકતી નહોતી, ત્યારે સ્કૂલ સત્તાવાળાઓ બાળકોનાં નામ કાઢી નાખવાની ધમકી આપી રહ્યા હતા. પૈસા જ ન હોય તો ફી કેવી રીતે ભરું?

નિર્મલા તેની ભાભી, માતા અને એક કામ કરતી મહિલા સાથે ટેરેસ પર પાપડ સૂકવી રહી છે. તે કહે છે, 'આ છાશ અને મકાઈના લોટમાંથી બનાવેલ ખીચિયા છે. આ રાજસ્થાનીઓનો પ્રખ્યાત સ્નેક્સ છે.
પહેલા અમે તેને ઘરે ખાવા માટે બનાવતા હતા. માતાને બનાવતા આવડે છે. અમે માતા પાસેથી જ બનાવતા શીખ્યા છીએ કારણ કે ઘરે બેકાર બેસીને તો કંઈ મળવાનું નથી.
એક દિવસ મારો ભાઈ એક દુકાને ગયો હતો. તે વ્યક્તિનો ઓનલાઈન બિઝનેસ હતો. ભાઈએ ઘરે આવીને કહ્યું કે અમે પાપડ ઓનલાઈન પણ વેચી શકીએ છીએ. તે પછી અમે પાપડ બનાવવાનું શરૂ કર્યું. પહેલાં તો પોતાને ખાવા માટે જ પાપડ બનાવતી હતી.
પતિના મૃત્યુ પછી ડિપ્રેશનમાં રહેવા લાગી ત્યારે તેના ભાઈએ કોઈ જોબ કરવાનું કહ્યું. મેં થોડા દિવસ જોબ પણ કરી, પરંતુ જોબની સાથે બાળકોને ઉછેરવાનું મુશ્કેલ થતું હતું.

નિર્મલા કહે છે, 'ઘણા સમય પહેલા મારા પતિ શાકભાજી વેચતા હતા. તેમના મૃત્યુ બાદ તેના સાસરિયાંએ કહ્યું- તે અહીં રહી શકે છે, પરંતુ અમે ખર્ચો ઉઠાવીશું નહીં. ખરેખર તેમની પાસે પણ કોઈ કમાવાનું સાધન નહોતું.
હવે એક જ રસ્તો બચ્યો હતો કે હું પોતાનો બિઝનેસ કરું . જ્યારે મેં મારો પોતાનો બિઝનેસ શરૂ કર્યો, ત્યારે મને લગભગ રૂ. 5,000નું રોકાણ થયું હતું. માતા અને ભાભી સાથે અલગ-અલગ ફ્લેવરમાં પાપડ બનાવવાનું શરૂ કર્યું. મનમાં એવું પણ ચાલતું હતું કે અથાણું-પાપડ ઓનલાઈન કોણ મંગાવશે?
ત્રીજા દિવસે જ 100 રૂપિયાનો ઓર્ડર આવ્યો. એ પછી રોજ બે-ચાર ઓર્ડર આવવા લાગ્યા. હું શહેરમાં જઈને બસ ડ્રાઇવરોને કુરિયર પહોંચાડવા જતી હતી. લોકો પણ પૂછતા હતા કે તમે આ કામ કેમ કરો છો? તમારા પતિ ક્યાં છે?'
હૈદરાબાદથી એક ગ્રાહક નિર્મલાને મળવા આવ્યો હતો. નિર્મલા થોડા સમય પછી કહે છે, 'શરૂઆતમાં અમે માત્ર ત્રણ-ચાર પ્રકારની પ્રોડક્ટ જ બનાવતા હતા. હવે હું 100 પ્રકારની પ્રોડક્ટ બનાવું છું.
અમે અલગ-અલગ ફ્લેવરમાં પાપડ બનાવવાનું શરૂ કર્યું છે. આજે દરરોજ 40-50 ઓર્ડર આવે છે. પેકેજિંગ દરમિયાન તે તૂટી જવાનો પણ ડર રહે છે. આપણે હવામાનનું પણ ધ્યાન રાખવું પડશે. ઘણી વખત વાદળછાયું વાતાવરણ અને સૂર્યપ્રકાશના અભાવને કારણે પ્રોડક્ટ બગડી જાય છે.
આજે અમે તેને સમગ્ર ભારતમાં સપ્લાય કરી રહ્યા છીએ. જોધપુર અને આસપાસનાં શહેરોમાં ઑફલાઇન વેચાણ કરીએ છીએ. હવે અમે હૈદરાબાદ, ગોવા જેવાં શહેરોમાં અમારા સ્ટોર ખોલ્યા છે.

નિર્મલા કહે છે, 'અહીંની મોટાભાગની છોકરીઓને બહાર જવાની મંજૂરી નથી. મેં આખું જોધપુર શહેર પણ જોયું ન હતું. હવે હું સ્કૂટર પર જાતે જ પાર્સલ પહોંચાડવા જાઉં છું. એક સમયે કામ માંગવા માટે બીજાને ત્યાં જતી હતી. આજે જ્યારે હું મહિલાઓને કામ આપું છું ત્યારે મને સારું લાગે છે.
અત્યારે લગ્નની સિઝન ચાલી રહી છે. કેટલીક મહિલાઓ રજા પર ગઈ છે. હાલમાં અમારી સાથે 8 મહિલાઓ કામ કરી રહી છે. જે 5,000 રૂપિયાથી શરૂ થયું હતું તે હવે 20 લાખ રૂપિયાની કમાણી સુધી પહોંચી ગયું છે.

ન્યૂઝ હજી બાકી છે

- પસંદના ન્યૂઝ
- ન્યૂઝ સૌથી ફાસ્ટ
- લાઇવ અપડેટ
















