- Gujarati News
- Bhaskar khaas
- Panth
- Assam Mayong Village Mystery; Black Magic Kala Jadu Tona Totka
પંથઃ ટોટકા માટે અહીં અપાતો હતો નરબલિ:ક્યારેક માયોંગમાં મહિલાઓનું હતું રાજ; દાવો-પુરુષોને જાદુથી બનાવી દેતી કબૂતર-વાનર
- કૉપી લિંક

ભ્રમ અને ભયની દુનિયા ધરાવે છે-આસામનું માયોંગ ગામ. હું આસામના ગુવાહાટીથી આશરે 55 કિલોમીટર દૂર આવેલા માયોંગ ગામ માટે ટેક્સી દ્વારા રવાના થઈ છું. રસ્તામાં તમે લીલાછમ ખેતરો, વાંસથી બનેલાં પરંપરાગત ઘરો અને માટીથી લીંપેલાં ઢંકાયેલાં આંગણા જોઈ શકો છો.
હું જે માર્ગ પર ચાલી રહી છું એ સામાન્ય માર્ગ નથી. આ માર્ગ પરનું મૌન મને કહે છે કે હું જાદુઈ દુનિયામાં પ્રવેશી રહી છું. અહીં આવતા પહેલાં મેં સાંભળ્યું હતું કે આ ગામનું દરેક બાળક મેલીવિદ્યા જાણે છે. અહીં દુનિયાભરમાંથી લોકો ટોટકા શીખવા આવે છે, પરંતુ માયોંગના લોકો ન તો બહારના લોકોને પ્રવેશ આપે છે અને ન તો ટોટકા શીખવે છે.
જ્યારે મેં આસામના સ્થાનિક લોકોને કહ્યું કે મારે માયોંગ જવું છે, ત્યારે બધાએ મને ગામમાં પહોંચવા પર કોઈની સાથે વાત ન કરવા, સીધા ગામના વડાના ઘરે જવાનું કહ્યું. કેટલાક લોકોએ એમ પણ કહ્યું કે સાવધાન રહેજો, જો તમે થોડી પણ ભૂલ કરશો તો તમે કાળા જાદુનો શિકાર બની શકો છો.

બસ, હું અહીં સરપંચના ઘરે પહોંચું છું. તેમનું નામ નાબા કુમાર છે. તેમની ઉંમર 80 વર્ષની છે. વધતી જતી ઉંમરને કારણે તે બીમાર રહે છે, તેથી નાબા કુમાર વધારે વાત કરી શકતા નથી.
હું તેમને પ્રશ્ન પૂછું છું કે શું આ ગામનું દરેક બાળક કાળો જાદુ જાણે છે?
નબા કુમાર કહે છે, ‘આજે એવું નથી. એક સમય હતો જ્યારે માયોંગ કાળા જાદુ માટે પ્રખ્યાત હતું. અહીં દરેક બાળક કાળો જાદુ જાણતો હતો. બાળકને કાળો જાદુ તેના પૂર્વજો પાસેથી વારસામાં મળ્યો હતો.
અમારા ગામનો જાદુ એટલો જોરદાર હતો કે અમે વ્યક્તિને શિયાળ, કૂતરો, કબૂતર, પોપટ, કોઈપણ વસ્તુમાં એક ક્ષણમાં ફેરવી શકીએ છીએ. અગાઉ ઘાતક રોગો મિનિટોમાં મટી જતા હતા, હવે એવું નથી.
આવા કુશળ અને અનુભવી કાળા જાદુની પ્રેક્ટિસ કરનારા મોટા ભાગના લોકો હવે મૃત્યુ પામ્યા છે. બહુ ઓછા લોકો જીવિત છે, જે આ પ્રકારનો જાદુ કરે છે. ખાસ વાત એ છે કે આ કામને બહારની દુનિયામાં પ્રસિદ્ધ કરવાનું અમને પસંદ નથી.

માટીની મીઠી સુગંધથી આચ્છાદિત ચોખ્ખા આંગણામાં નાબા કુમાર મારી સાથે વાત કરી રહ્યા હતા. તેમણે કહ્યું કે તમારે મંદિરમાં જવું જોઈએ. આ મંદિરમાં કાળો જાદુ શીખવા માટે પ્રેમી યુગલનો નરબલિ આપવામાં આવતો હતો.
નાબા કુમારની વિનંતી પર, તેમની પુત્રી ચુચિલા દેવી મને ગામની બહાર બનેલા મંદિરમાં દર્શન માટે લઈ જાય છે. ચુચિલા દેવી કાળો જાદુ અને તંત્ર વિદ્યા પણ જાણે છે.
અમે બંને ચાલીને જઈ રહ્યા છીએ. ફૂટપાથ પર, પાકા રસ્તાઓ પર. મને થોડી વાર ડર પણ લાગ્યો, તેમ છતાં મેં મારો ડર વ્યક્ત કર્યા વિના ચુચિલા દેવી સાથે ચાલવાનું ચાલુ રાખ્યું.
એક કલાકથી વધુ ચાલ્યા પછી પર્વતની તળેટીમાં એક મંદિર દેખાય છે. સન્નાટો, દૂર દૂર સુધી કોઈ નથી.

ખુલ્લા મંદિરની નજીક એક ઓરડીમાં પણ મંદિર છે. આ મંદિરની અંદર કોઈ મૂર્તિ નથી. ત્યાં માત્ર થોડીક પથ્થરની સીડીઓ અને શસ્ત્રો-સાધનો છે, જેની સાથે માનવ બલિદાન આપવામાં આવ્યાં હતાં. હું અંદરથી આ મંદિરના વીડિયો-ફોટો લેવા માગતી હતી, પણ ચુચિલા દેવીએ મને રોકી.
તેણે કહ્યું કે હું બહારની વ્યક્તિ હોવાને કારણે આ મંદિરની અંદર જઈ શકું નહીં. તે જણાવે છે કે ઘણાં વર્ષો પહેલાં તાંત્રિકો જે જાદુઈ યુક્તિઓ કરતા હતા તેઓ સત્તા મેળવવા માટે અહીં માનવ બલિદાન આપતા હતા.

ચુચિલા દેવી પાસેથી પરવાનગી લીધા પછી હું અહીંના એક સંગ્રહાલયમાં ગઈ, જે માયોંગની તંત્ર વિદ્યા અને તાંત્રિકો વિશે જણાવે છે. પ્રથમ વખત મેં એક મ્યુઝિયમ જોયું, જ્યાં કાળા જાદુ અને મેલીવિદ્યાને સાબિત કરવા માટે પુરાવા હતા.
ચુચિલા દેવીએ જણાવ્યું કે માયોંગના તાંત્રિકો જે વિશ્વમાં જાણીતા છે તેમાં શશિન્દ્રનાથ, સુચિન્દ્રનાથ, સજુરામનાથ, પ્રબીન સાઈકિયા, ફણીન્દ્રનાથ જેવા સાધકો હજુ પણ જીવિત છે.

મ્યુઝિયમના એક દૃશ્યમાં કેટલાક લોકો દોરડાની જાળમાં વાઘને પકડી રાખે છે. મને કહેવામાં આવ્યું કે આ શિકારીઓ નથી, પરંતુ તેમાંથી એક સુરા નામનો તાંત્રિક છે. સુરા એવી તંત્રવિદ્યા જાણતા હતા કે વાઘ પણ તેમના વશમાં આવી જાય. એવું કહેવાય છે કે એક વાઘે માયોંગના લોકોનું જીવન મુશ્કેલ બનાવી દીધું હતું. સુરાએ તેની વાઘ બંધન તંત્ર વડે વાઘને પકડી લીધો. તેણે સૌપ્રથમ તંત્ર વિદ્યા સાથે વાઘ જોવા મળી એ જગ્યાને બાંધી હતી.
પછી તે જંગલ તરફ ગયો. ત્યાં ઉંદરના દરની માટી સાત વખત બાંધી હતી. તે સતત 'બિશાબન' મંત્રનો જાપ કરી રહ્યો હતો. એવું કહેવાય છે કે જેમ જેમ સુરા આમ કરતો રહ્યો, વાઘને પીડા થતી હતી. પીડા એટલી વધી ગઈ કે વાઘ બેભાન થઈ ગયો. બીજા દિવસે ગામલોકોએ બેભાન વાઘને જાળમાં ફસાવી દીધો.

આ મ્યુઝિયમમાં હજારો વર્ષ પહેલાં લખાયેલા એ મંત્રોનાં નામ પણ છે, જેનો ઉપયોગ તાંત્રિક વિધિમાં થતો હતો, જેમ કે દર્દ અને આંખની તકલીફ દૂર કરવા માટે બાટીચોલન મંત્ર, ચોરાયેલી વસ્તુઓ પાછી મેળવવા ચલન મંત્ર, ચોરને શોધવા માટે બિક્સ જોરા મંત્ર, શરીરના દુખાવા માટે જોરા મંત્ર, કોઈની અંદરનું ભૂત દૂર કરવા બાન કોટા અને વાયુ મંત્ર. અથવા પવન દૂર કરવા માટે, કલમ મંત્ર. માંદગી, કોઈને મારવા માટે ગુકરાત્રી મંત્ર, રોગ દૂર કરવા માટે ધુયા સરબધક, ભગવાન નરસિંહની પૂજા માટે નરસિંહ મંત્ર, તાવ મટાડવા માટે જ્વર-જારા મંત્ર.
આ તમામ મંત્રો કૈથિલી લિપિમાં લખાયેલા છે.
માયોંગ તંત્રની ખાસ વાત એ છે કે આ લોકો પોતાની જગ્યાએ કોઈ બહારની વ્યક્તિને પ્રવેશવા દેતા નથી, તંત્ર શીખવવાનું તો ઘણી દૂરની વાત છે.

કરુણાનાથ કહે છે કે આ જ્ઞાન ભલે અમારી સાથે ખતમ થઈ જાય, પણ તે ક્યારેય બહારની વ્યક્તિને શીખવવામાં નહીં આવે. માત્ર એક નહીં, પરંતુ હજારો લોકો અહીં આવે છે અને દરેક રીતે લાલચ આપવાનો પ્રયાસ કરે છે. તે ઈચ્છે છે કે કોઈક રીતે તે અમારા શિષ્ય બની જાય, પણ આજ સુધી આવું થયું નથી.
જ્યાં માયોંગની બહારના કોઈપણ રાજ્યમાં આપણે જોઈએ છીએ કે લોકો પાંચથી દસ વર્ષમાં તંત્ર ક્રિયા શીખે છે, જ્યારે માયોંગમાં એને શીખવામાં 20થી 25 વર્ષ લાગે છે. આજે પણ તાંત્રિક સચિન્દ્રનાથ તેમની આગાહીઓ માટે જાણીતા છે. ફણીન્દ્રનાથ, પ્રબીન સાકિયા પણ તંત્ર ક્રિયા કરે છે અને જીવે છે. તેઓ ક્યાં રહે છે એ તેઓ કહી શકે એમ નથી.
અહીં માત્ર પુરુષો જ નહીં, મહિલાઓ પણ તંત્ર કરે છે. તોપેમાઈ દેવી, મોહિનીગિરિ દેવી, બોકુલી દેવી, ધર્મેશ્વરી દેવી, તિલેમાઈ દેવી, ચુચિલા દેવી ખૂબ પ્રખ્યાત તાંત્રિક છે.
અહી મેં તંત્ર વિદ્યામાં વપરાતી ઘણી વસ્તુઓ જોઈ - જેમ કે વાઘના દાંત, નખ, ચામડી, હાથીના પગનું હાડકું, સાપની કાંચળી, હાથીદાંત.
કરુણાનાથના કહેવા પ્રમાણે, આજે અમે મનુષ્યને પક્ષી કે પશુઓમાં પરિવર્તિત કરતા નથી, પરંતુ તેમના રોગોની સારવાર, ભૂત અને હવાની સારવાર કરીએ છીએ. તેઓ કહે છે, 'જો તમે મને પૂછશો કે હું તંત્ર ક્રિયા કરું છું કે નહીં, તો હું સ્પષ્ટપણે નકારીશ, પરંતુ જો તમે મને તમારી સમસ્યા વિશે જણાવશો, તો એ 100% દૂર થઈ જશે, પછી ભલે એ કોઈપણ સમસ્યા હોય. પછી એ શરીરની હોય, ઘરની હોય, કોઈને પ્રાપ્ત કરવાની હોય કે બીજું કંઈપણ.
તેમનો જવાબ સાંભળીને હું ત્યાંથી વિચારતી નીકળી ગઈ કે શું માયોંગનું જંગલ ખરેખર વિશ્વનું સૌથી માયાવી અને જાદુઈ જંગલ છે? ખબર નથી, પણ એ વાત સાચી છે કે અહીં દરેક પગલે નવી વાર્તા છે.
હવે માયોંગ ગામને લગતી ત્રણ વાર્તા વાંચો
એ સમયે પુરુષો માયોંગ આવવાથી ડરતા હતા માયોંગ વિશેની વાર્તા એવી છે કે એક સમયે તે ફક્ત સ્ત્રીઓનું શાસન હતું, જેને ત્રિયા રાજ કહેવાય છે. અહીંની સ્ત્રીઓ પુરુષોને આકર્ષિત કરતી અને તેમને પક્ષીઓ, વાંદરાઓ, શિયાળ, પોપટ, કબૂતર, કોઈપણ વસ્તુમાં પરિવર્તિત કરતી. દરરોજ રાત્રે તે તેમને પુરુષોમાં પરિવર્તિત કરતી અને દિવસ દરમિયાન તે તેમને પક્ષીઓ અથવા પ્રાણીઓમાં પરિવર્તિત કરી તેમને બંદી બનાવીને રાખતી. આ જ કારણ હતું કે આજુબાજુના વિસ્તારના પુરુષો ભૂલથી પણ આ ગામ તરફ જતા ન હતા.
ઘટોત્કચે અહીંથી જાદુ શીખ્યો પૌરાણિક મહાકાવ્ય મહાભારતમાં પણ માયોંગનો ઉલ્લેખ છે. ભીમ અને હિડિંબાના પુત્ર ઘટોત્કચે માયોંગ પાસેથી ઘણી જાદુઈ શક્તિઓ પ્રાપ્ત કર્યા પછી મહાભારતના યુદ્ધમાં ભાગ લીધો હોવાનું કહેવાય છે. ઘટોત્કચને માયોંગનો રાજા કહેવામાં આવે છે. ગ્રામજનો માને છે કે ઘણા જૂના સંતો અને કાળો જાદુ કરતી ડાકણો હજુ પણ માયોંગનાં જંગલોની મુલાકાત લે છે.
આ ગામના લોકો નાથ સંપ્રદાયને અનુસરે છે અહીં એવો દાવો પણ કરવામાં આવે છે કે માયોંગના રહેવાસીઓ જેઓ તંત્રનો અભ્યાસ કરે છે તેઓ નાથ સંપ્રદાયને અનુસરે છે. નાથ સંપ્રદાયના ગુરુ ગોરખનાથ પણ અહીં આવ્યા હતા અને તેમના ગુરુ મચ્છેન્દ્રનાથ પણ અહીં આવ્યા હતા. એવું પણ કહેવાય છે કે ગુરુ મચ્છેન્દ્રનાથ માયોંગ ગામના કાળા જાદુનો શિકાર બન્યા હતા અને ગુરુ ગોરખનાથ તેમને બચાવવા અહીં આવ્યા હતા, તે લોકોને પોતાના સંપ્રદાયમાં સામેલ કર્યા હતા. ગોરખપુરના નાથ સંપ્રદાયના લોકો લગ્ન નથી કરતા, પરંતુ માયોંગના લોકો કરે છે.
ન્યૂઝ હજી બાકી છે

- પસંદના ન્યૂઝ
- ન્યૂઝ સૌથી ફાસ્ટ
- લાઇવ અપડેટ
















