Mon, Nov 16, 2026Updated 02:33 PM IST
Google Preferred Source CTA

ખુદ્દાર કહાની: ખેતરોમાં ખુલ્લા પગે દોડતી:પ્રેક્ટિસ કરવા માટે 30KM દૂર જતી, લોકો કહેતા- દીકરી હાથમાંથી નીકળી જશે; હવે દેશ માટે ગોલ્ડ જીત્યો

3 વર્ષ પેહલા
Loading advertisement...

હમણાં જ દિલ્હી થઈને મેરઠ પહોંચ્યો. દિલ્હી-ઉત્તરાખંડ હાઈવેથી લગભગ 2-3 કિલોમીટર દૂર 'ઈકલૌતા' ગામ છે. મારે આ ગામમાં જવાનું છે. અહીંની પારુલ ચૌધરીએ એશિયન ગેમ્સ 2023માં 5000 મીટરની દોડમાં ગોલ્ડ મેડલ જીત્યો છે.

Loading advertisement...

જેમ જેમ અમે આગળ વધીએ છીએ તેમ, રસ્તાની બંને બાજુ શેરડીનાં ખેતરો દેખાય છે. જેમ જેમ હું ગામ તરફ આગળ વધ્યો, તેમ તેમ રસ્તાઓ સાંકડા થયા અને વસ્તી ગીચ બની. પારુલ ચૌધરીને આવકારતાં પોસ્ટરો વિવિધ સ્થળોએ લટકાવવામાં આવ્યાં છે.

સામે મોટું આંગણું. એક ખૂણામાં બે-ત્રણ ઢોર અને બીજા ખૂણામાં ટ્રેક્ટર પાર્ક. ઘરની પાછળ શેરડીનું ખેતર પણ દેખાય છે. થોડીવાર રાહ જોયા પછી પારુલ ચૌધરી આવે છે.

શરૂઆતના દિવસોમાં પારુલ શેરડીના ખેતરમાં પ્રેક્ટિસ કરતી હતી. જ્યારે તેના પિતા ખેતરમાં કામ કરતા હતા ત્યારે પારુલ પણ ખાવાનું પહોંચાડવા જતી.
Loading advertisement...

તેને શુભેચ્છા આપ્યા પછી, અમે બંને વાતચીત કરવા બેઠા. પારુલ કહે છે, 'સામાન્ય રીતે મારા ગામની તમામ છોકરીઓનાં લગ્ન 23-24 વર્ષની ઉંમરમાં થઈ જાય છે. મારા બધા બેચમેટ્સ આ ઉંમરે પરણેલા છે. મારા મિત્રોમાં હું એકમાત્ર એવી છું જેણે હજી લગ્ન કર્યાં નથી.

હકીકતમાં, હું હંમેશાં કંઈક પ્રાપ્ત કરવા માગતી હતી. નામ કમાવવા માગતી હતી. મારી પોતાની ઓળખ બનાવવા માગતી હતી. તમે વિશ્વાસ નહીં કરો, જે લોકો મારો વિરોધ કરતા હતા, આજે તેઓ મારા સ્વાગત માટે શહેરમાંથી ગામમાં આવ્યા હતા, હાથમાં ગુલદસ્તો લઈને. પારુલ, દીકરી, તેં અજાયબી કરી છે એમ કહેતાં તેઓ ક્યારેય થાક્યા નહીં.

ગયા મહિનાની બીજી તારીખ હતી. પ્રથમ, મેં એશિયન ગેમ્સમાં 3000 મીટર સ્ટીપલચેસમાં બીજું સ્થાન મેળવીને સિલ્વર મેડલ જીત્યો હતો. ત્યારપછી બીજા જ દિવસે એટલે કે ત્રીજી ઓક્ટોબરે વુમન્સ 5000 મીટરની દોડ હતી, જેમાં મેં ગોલ્ડ મેડલ જીત્યો હતો.

આ એશિયન ગેમ્સ દરમિયાન લેવામાં આવેલી તસવીર છે, જ્યારે પારુલે મહિલાઓની 5000 મીટરની દોડમાં ગોલ્ડ મેડલ જીત્યો હતો.

સિલ્વર અને ગોલ્ડ, બે મેડલ?

પારુલ હસીને કહે છે, 'આ બધું હિંમત અને મહેનતનું પરિણામ છે. પ્રથમ દિવસે જ્યારે મેં સિલ્વર જીત્યો ત્યારે હું ખૂબ જ નાખુશ હતી. હું વિચારી રહી હતી કે ગોલ્ડ જીતવો છે, મેં ચાંદીનું સપનું જોયું ન હતું.

હવે રેસમાં કંઈક કરવાનો મોકો હતો, પરંતુ સ્ટીપલચેઝ રમતનો માત્ર બીજો દિવસ હતો. એક દિવસનો પણ આરામ ન મળ્યો. હું સાવ થાકી ગઈ હતી. 3 ઓક્ટોબરની સવારે જ્યારે હું મેદાન પર પહોંચી ત્યારે હળવો વરસાદ પડી રહ્યો હતો. એવું લાગતું હતું કે હવે આ તક ગુમાવી દીધી છે. સોનું માત્ર સપનું બનીને રહી જશે.

અમે નક્કી કરેલા નિયમો મુજબ દોડવા લાગ્યા. 4 રાઉન્ડ કર્યા. પહેલા-બીજા રાઉન્ડમાં એવું લાગતું હતું કે હું પાછળ રહી ગઈ છું. હું મેડલ જીતી શકીશ નહીં, પરંતુ ત્રીજા-ચોથા રાઉન્ડમાં મેં તેને ખૂબ જ ઝડપથી કવર કરી લીધું.

પરિવારના સભ્યો જણાવે છે કે મારી દોડના સમયે બધાની નજર ટીવી પર ટકેલી હતી. છેલ્લી છલાંગ પછી જ્યારે સોનાની જાહેરાત થઈ ત્યારે મમ્મી-પપ્પાની આંખો આંસુઓથી ભરાઈ આવી.

બીજી બાજુ, સ્ટેડિયમમાં પણ, હું થોડો સમય મારી જાત પર વિશ્વાસ કરી શકી નહીં. મારા ગળામાં ગોલ્ડ મેડલ હતો, લોકો તાળીઓ પાડી રહ્યા હતા, છતાં પણ મને એવું લાગ્યું કે હું સપનું જોઈ રહી છું.

તસવીરમાં તેનાં માતા-પિતા સાથે પારુલ ચૌધરી. તેઓ ચાર ભાઈ-બહેન છે. પિતા ખેડૂત છે.

વાતચીતની વચ્ચે પારુલના પપ્પા આવે છે. કૃષ્ણપાલ ચૌધરી પોતાની દીકરી પારુલની પીઠ પર થપથપાવતા કહે છે, 'આજે આના કારણે લોકો મને ઓળખી રહ્યા છે, એક પિતા માટે આનાથી મોટી ખુશી શું હોઈ શકે. અમે મૂળ હરિયાણાના છીએ, ઘણાં વર્ષો પહેલાં મારા દાદા મેરઠ આવ્યા હતા. ખેડૂત પરિવાર, ઘરની સંપૂર્ણ જવાબદારી ખેતી પર છે.

મને પણ શરૂઆતથી જ રમતગમતમાં રસ છે. હું ફૂટબોલર રહ્યો છું. જ્યારે હું 20-21 વર્ષનો હતો ત્યારે હું આર્મીમાં સિલેક્ટ થયો હતો, પરંતુ 15 દિવસ પછી નોકરી છોડીને ભાગી ગયો હતો. ત્યારથી ખેતી કરવાનું શરૂ કર્યું. અમે આના પર ટકી રહ્યા છીએ.

પિતાને રોકતા પારુલ કહે છે, 'અમે ચાર ભાઈ-બહેન છીએ. ખેડૂત પરિવાર, દરેકનું શિક્ષણ, ભોજન, રહેઠાણ... ઘણો ખર્ચ. રમતગમત માટે સૌથી વધુ સંસાધનો અને આહારની જરૂર પડે છે, જે અમારી પાસે નથી. મારી બહેન પણ સ્પોર્ટ્સમાં રહી છે. અત્યારે તે ડિફેન્સમાં છે. જ્યારે હું નાની હતી, ત્યારે હું મારાં ભાઈ-બહેનોને વહેલી સવારે પ્રેક્ટિસ માટે જતાં જોતી હતી.

અહીંથી જ મને પણ તેમાં રસ પડવા લાગ્યો. એકવાર શાળામાં રેસમાં ભાગી લીધો. જ્યારે મારા વર્ગ શિક્ષકે મને દોડતા જોઈ તો તેમણે કહ્યું કે હું ઊડતી પરી છું. જો હું પ્રેક્ટિસ કરીશ તો દેશ માટે ગોલ્ડ લાવીશ.

વાત કરતી વખતે પારુલ સામેના રૂમમાંથી જાય છે અને ગોલ્ડ મેડલ લઈને આવે છે. તેને જોતાની સાથે જ તે તેને કિસ કરવા લાગે છે.

પારુલ અત્યાર સુધીમાં બે ડઝનથી વધુ રાષ્ટ્રીય અને આંતરરાષ્ટ્રીય રમતોમાં મેડલ જીતી ચૂકી છે. હવે તે ઓલિમ્પિક 2024ની તૈયારી કરી રહી છે.

પારુલ કહે છે, 'સાચું કહું તો મેં ચણા ખાઈને અને શેરડીના ખેતરમાં દોડીને આ સિદ્ધિ મેળવી છે. પપ્પા પાસે એટલા પૈસા નહોતા કે તેઓ એક ખેલાડીની જેમ અમારા માટે યોગ્ય આહારની વ્યવસ્થા કરી શકે. ગામમાં ન તો રમતનું મેદાન છે કે ન તો સ્ટેડિયમ. પ્રેક્ટિસ કરવાની જગ્યા નથી. હું નજીકનાં ખેતરોમાં જ્યાં શેરડીની ખેતી થાય છે ત્યાં ખુલ્લા પગે દોડવા જતી. આ જૂતાં થોડાં વર્ષો પહેલાં ખરીદ્યાં હતાં.

પપ્પાએ અમારા ભાઈઓ કરતાં અમારી બહેનો પર વધુ ધ્યાન આપ્યું છે. ક્યારેય લાગ્યું નથી કે હું છોકરી છું. જોકે, નજીકના લોકો તરફથી ટોણા સાંભળ્યા છે. મને યાદ છે કે આઠમા-નવમા ધોરણ પછી હું અહીંથી લગભગ 30 કિલોમીટર દૂર સ્ટેડિયમમાં દોડવા અને પ્રેક્ટિસ કરવા જતી હતી. ક્યારેક સાઇકલથી, ક્યારેક બસમાં તો ક્યારેક પગપાળા.

મમ્મી-પપ્પાએ ક્યારેય પૂછ્યું ન હતું કે તે આટલી દૂર એકલી કેમ જાય છે, પરંતુ આસપાસના લોકો કહેતા હતા- દીકરી જાય છે, તે એકલી જાય છે, મોડી રાત્રે ઘરે પરત આવે છે. જો કંઇક ખોટું થાય તો... જો ખરાબ થયું તો સમાજમાં નાક કપાશે.

દીકરીને આટલી છૂટ શા માટે આપો છો? આટલું બધું ભણાવવા અને લખવાનું શા માટે? હવે જુવાન થઈ ગઈ છે, લગ્ન કર, નહીંતર હાથમાંથી નીકળી જશે.

આવી વાતો વારંવાર સાંભળવા મળતી હતી. જોકે, પપ્પાએ ક્યારેય આ બાબતોને મારા પર હાવી થવા દીધી નથી. માતાને થોડી ચિંતા થતી, પણ અમારી હિંમત જોઈને તે કંઈ બોલતી નહીં.

તેનાં મમ્મી-પપ્પા બંને આંગણામાં બેસી પારુલની વાતો સાંભળી રહ્યાં છે. તેની માતા કહે છે, 'જ્યારે તેણે પ્રેક્ટિસ કરવાનું શરૂ કર્યું ત્યારે અમારી પાસે એટલા પૈસા પણ નહોતા. હું જાતે ઘી તૈયાર કરતી. દૂધ, ચણાની રોટલી... આ બધું પારુલને ખાવા માટે આપ્યું. તે પ્રેક્ટિસ કરતી, અભ્યાસ કરતી અને ઘરનું કામ પણ કરતી.

જ્યારે તેની પસંદગી હરિયાણામાં સ્પોર્ટ્સ બેઝ કેમ્પમાં થઈ ત્યારે તેને યોગ્ય આહાર વગેરે મળ્યો.

આ પારુલનો રૂમ છે. આ રૂમમાં જ્યાં નજર જાય ત્યાં માત્ર મેડલ જ દેખાય છે.

પારુલ હસીને કહે છે, 'મેં ક્યારેય વિચાર્યું ન હતું કે મારા હાથમાં ગોલ્ડ મેડલ હશે. રમતગમતના લોકોને સરળતાથી નોકરી મળે છે. મારું એક સપનું હતું કે હું રમતગમતમાં નામ કમાઉં જેથી હું સારી નોકરી મેળવી શકું.

2015માં, મને પશ્ચિમ રેલવેમાં સ્પોર્ટ્સ ક્વોટા પર TTEની નોકરી મળી. નોકરી શરૂ કર્યાના થોડા જ દિવસોમાં ઇન્ટર-રેલવે મીટમાં ગોલ્ડ મેડલ જીત્યો. આ સમય દરમિયાન હું ભૂતપૂર્વ ભારતીય મહિલા ખેલાડી ડાયના એડલજીને મળી, જેમણે મને રેસિંગ પર ધ્યાન કેન્દ્રિત કરવાની સલાહ આપી.

હવે એશિયન ગેમ્સમાં ગોલ્ડ જીત્યા બાદ સપનું DSP બનવાનું છે. યુપી સરકારની સ્કીમ મુજબ, આંતરરાષ્ટ્રીય રમતોમાં ગોલ્ડ જીત્યા બાદ DSPની નોકરી મળે છે. હવે સપનું 2024 પેરિસ ઓલિમ્પિકમાં દેશ માટે ગોલ્ડ જીતવાનું છે.

પારુલનો આખો રૂમ મેડલથી ઢંકાયેલો છે. દીવાલ પર ડઝનબંધ મેડલ લટકેલા છે. તે કહે છે, 'મને પોતે યાદ નથી કે મેં કેટલા મેડલ જીત્યા છે. અત્યાર સુધી મેં 20થી વધુ મેડલ જીત્યા છે. આ તો માત્ર શરૂઆત છે...'

.

LockIcon

અધૂરું નહીં! વાંચો પૂરું! વાંચો પૂરા સમાચાર દિવ્ય ભાસ્કર એપ પર

પૂરા સમાચાર વાંચો એપ પરપ્રીમિયમ મેમ્બરશિપ હોય, તો લોગિન કરો