Back કથા સરિતા
Home » Rasdhar » અધિનાયક
મહેશ યાજ્ઞિક - અધિનાયક
મહેશ યાજ્ઞિક

મહેશ યાજ્ઞિક

નવલકથા (પ્રકરણ - 90)
11 નવલકથાઓ અને 5 વાર્તાસંગ્રહો આપનારા મહેશ યાજ્ઞિક અત્યારના સૌથી સફળ નવલકથાકારોમાં સમાવિષ્ટ છે.
પ્રકરણ-44

'મા મરી ગઇ એનો શોક સગી દીકરીનેય ક્યાં હતો? એનો જીવ તો પેલા પન્નાના હારમાં લટક્યો હતો!'

  • પ્રકાશન તારીખ26 Aug 2018
  •  

પ્રકરણઃ44
લંડનવાળી
એ કન્યાનો કોઇ વાંક નહોતો. લેપટોપના સ્ક્રીન ઉપર સ્કેચ જોઇને ભૈરવીએ નિર્દોષતાપૂર્વક જ પ્રમાણપત્ર આપ્યું હતું એ પછી વિભાકરના મનમાં હવે કોઇ શંકા નહોતી. પોતાનો કોઇ હમશકલ લંડનમાં રહે છે અને એ માણસ ખૂન કરીને ભાગી ગયો છે, પોલીસ એને પકડી શકી નથી.

'વિભાકાકા, હું જાઉં?' વિચારમાં ડૂબેલા વિભાકરનો હાથ પકડીને ભૈરવીએ કહ્યું. 'સ્કૂલનું મોડું થશે તો મમ્મી ચીડાશે.'

'ઓ.કે. બેટા, તું ભાગ.' એના માથામાં પ્રેમથી ટપલી મારીને વિભાકરે એને વિદાય કરી. એ પછી એ પલંગમાં આડો પડ્યો.

'આ પંદર દિવસામાં તમારું શરીર સાવ લેવાઇ ગયું છે.' આદિત્ય બાથરૂમમાંથી બહાર આવ્યો અને કપડાં બદલી રહ્યો હતો, ત્યારે અલકાએ એની સામે જોઇને ચિંતાતુર અવાજે કહ્યું. 'ખરેખર, સાચું કહું છું. જિમમાં વજનકાંટો છે. ત્યાં જઇને વજન ચેક કરી જોજો. ત્રણ- ચાર કિલો વજન ગટી ગયું હોય એમ મોઢું સુકાઇ ગયું છે.'

'નાના માણસની જેમ વિચારવાનું છોડી દે તો સુખ થઇશ. આકાશની બીજી પેઢીને પણ કોઇ પ્રોબ્લેમ ના થાય એટલી સંપત્તિ હરિવલ્લભદાસ પાસે છે.'

આદિત્ય હસી પડ્યો. 'મમ્મીની વિદાય પછી દોડાદોડી અને ઉચાટની ટેમ્પરરી અસર છે. એક અઠવાડિયું જમવામાં ધ્યાન આપીશ એટલે પાછું લેવલમાં આવી જશે.'

અલકા પતિ સામે તાકી રહી. 'પપ્પાજી ટનાટન છે, બે ટાઇમ રેગ્યુલર જમે છે. ભાસ્કરભાઇ ભાવુક છે, તોય આરામથી જમતી વખતે મમ્મીજીને યાદ નથી કરતા અને વિભાભાઇની તો વાત જ કરવા જેવી નથી. અપટુડેટ તૈયાર થઇને કાલે આખો દિવસ બહાર જલસા કરી આવેલા.' એણે પતિના ખભે હાથ મૂક્યો. 'તો પછી તમારે એકલાએ આટલી બધી ઉપાધિ વેઠવાની શું જરૂર છે?' નણંદ શાલિનીને યાદ કરીને ઉમેર્યું. 'મા મરી ગઇ એનો શોક સગી દીકરીનેય ક્યાં હતો? એનો જીવ તો પેલા પન્નાના હારમાં લટક્યો હતો!'

થોડી વાર વિચારીને એણે સલાહ આપી. 'મમ્મીજી ગયા એ તો હવે પાછા નથી આવવાનાં. એમની પીડાનો ભાર તમે એકલા વેંઢારતા હો એવું લાગે છે. મારી વાત માનો. શરીર સાચવો અને બીજા બધાની જેમ જલસાથી જીવો. મારી વાત ખોટી લાગતી હોય તો એકેએકનું વર્તન જોજો. તમારી જેમ સોગિયું મોઢું કરીને કોઇ નથી ફરતું. લોકોની આવ-જા હતી ત્યાં સુધી ફરજિયાત ભારમાં જીવ્યા, એ પછી બધા પોતપોતાની મસ્તીમાં જીવે છે. એ કંઇ તમારા એકલાનાં તો મમ્મી નહોતાંને?'

'તું એવા ભ્રમમાં જીવે છે કે તને નહીં પહોંચાય.' આદિત્યનો અવાજ ઢીલો થઇ ગયો. 'પોતપોતાની પીડા બધા મનમાં સંતાડીને રાખે અને મોઢું હસતું રાખે જેનો તું ઊંધો અર્થ કાઢે છે. દરેકની જીવવાની સ્ટાઇલ અલગ હોય એનો અર્થ એ નથી કે એ જલસા કરે છે.'

'તમે વધુ પડતા ભોળા છો એટલે તમારા ભાઇઓ અને બહેનને ઓળખવામાં ભૂલ કરો છો. એમનો કોઇ વાંક તમને ક્યારેય દેખાતો નથી.' આદિત્યની નજીક જઇને એના બુશર્ટના બટન બંધ કરતી વખતે અલકાએ સલાહ આપી. 'મમ્મીજી હવે નથી. પપ્પાજી પણ હવે કેટલો સમય? એ પછી આ ઘરનું વાતાવરણ કેવું હશે એ વિચારો. બધાને સાચી રીતે પારખીને ધીમે ધીમે તમારું સ્થાન મજબૂત કરો. આકાશ અને આકાંક્ષાના ભવિષ્યનું વિચારો.'

બુશર્ટનાં બટન બંધ થઇ ચૂક્યાં હતાં એટલે અલકાથી દૂર ખસીને આદિત્ય બબડ્યો. 'નાના માણસની જેમ વિચારવાનું છોડી દે તો સુખ થઇશ. આકાશની બીજી પેઢીને પણ કોઇ પ્રોબ્લેમ ના થાય એટલી સંપત્તિ હરિવલ્લભદાસ પાસે છે.' ટિપોઇ પર પડેલો મોબાઇલ હાથમાં લઇને એણે અલકા સામે જોયું. 'હવે વાત રહી મારા સ્થાનની. અરે મહારાણી! અમે ત્રણેય ભાઇઓએ સમજી- વિચારીને પોતપોતાનું સ્થાન નક્કી કરેલું છે. એમાં મજબૂત કે નબળાનો કોઇ સવાલ નથી. ત્રણેય સાથે જ છીએ અને સાથે જ રહીશું. સમજી?'

આદિત્યના ઓરડામાં પતિ- પત્ની વચ્ચે આ ચર્ચા ચાલતી હતી ત્યારે ભાસ્કરના રૂમમાં પણ ભાવિકા પોતાનો ઊભરો ઠાલવી રહી હતી. ભાસ્કર પલંગ પર પગ લંબાવીને બેઠો હતો અને મોબાઇલમાં આવેલા ઢગલાબંધ વોટ્સએપ મેસેજીસ ડિલિટ કરી રહ્યો હતો.

'આમ મોબાઇલમાં રમવાને બદલેબીજા લોકો કઇ રમત રમે છે એનું ધ્યાન રાખો.' ભાવિકા અકળાયેલી હતી. 'પરમ દિવસે મારી બહેનની ભાણીનો બર્થ ડે હતો અને એ બિચારીએ પાર્ટીનું આમંત્રણ આપ્યું ત્યારે તમે ધડ દઇને ના પાડી દીધી કે હજુ મમ્મીનો શોક છે એટલે આપણાથી ના જવાય.'

ભાસ્કરની નજીક બેસીને એણે ખભો હચમચાવીને પૂછ્યું. 'મમ્મીજીના શોકનો ઇજારો આપણે એકલાએ રાખ્યો છે? તમે ના પાડી એટેલે બિચારી ભૌમિક અને ભૈરવી પણ નિરાશ થઇ ગયાં હતાં. એમને તો ત્યાં જવાની બહુ હોંશ હતી, પણ તમે એમની ઇચ્છા ઉપર પાણી ફેરવી દીધું!' સહેજ અટકીને એ બોલી. 'તમે મોઢાના મોળા છો. બંને મોટા ભાઇઓ પાસે મિંયાની મીંદડી બની જાવ છો. ત્યાં એક અક્ષર પણ નથી બોલતા. બોલવા જેવો મુદ્દો હોય તોય મૂંગા રહો છે અને અહીં મારા ઉપર અને છોકરાઓ ઉપર વટથી દાદાગીરી કરો છો.'

પતિના ચહેરા સામે જોઇને એણે પૂછ્યું. 'ભૌમિક અને ભૈરવીને બર્થ ડે પાર્ટીમાં જવાની ના પાડી, પણ કાલે વિભાભઇનો વટ જોયેલો? મમ્મીજીનો શોક એમને નથી અડતો? રાજા- મહારાજાની જેમ તૈયાર થઇને આખો દિવસ કોઇ ફંક્શનમાં જઇને મહાલી આવ્યા એ તમને નથી દેખાતું? મોટાભાઇ, ક્યાં જલસા કરી આવ્યા? એવું એમને પૂછવાની હિંમત કરી તમે? ઘરમાં અમારા ઉપર હુકમ કરો છો ને એ બંને ભાઇઓ પાસે બોલતી બંધ થઇ જાય છે!

કશો જવાબ આપ્યા વગર ભાસ્કર મોબાઇલથી રમતો હતો એટલે ભાવિકાએ ફરીથી એનો ખભો હચમચાવ્યો. 'આટલી વારથી તમારી આગળ બળાપો કાઢું છું ને તમે આ ડબલાથી રમ્યા કરો છો. સાચું સાંભળવાનું તો જરાયે ગમતું નથી તમને.' જાણે કરગરતી હોય એમ રડમસ અવાજે એણે ઉમેર્યું. 'મમ્મીજીના ગયા પછી તમે આમ મોઢાના મોળા રહેશો તો હેરાનગતિ અમને થશે. વિભાભાઇ વાંઢા છે. એમને આગળ ઉલાળ કે પાછળ ધરાળ કંઇ નથી.

આદિત્યભાઇને તમે ભલે સારા માનતા હો પણ એ મીંઢી ઘો છે. અલકાદીદી અલેલટપ્પુ જેવી નથી. એ અળવીતરી અંગૂઢાના ઇશારે આદિત્યભાઇને નચાવે છે. તમારી આગળ એ બાઇ જે બોલે એ બધું પેલીએ જ પઢાવેલું હોય છે. એની તમને ખબર છે?'

ચિડાઇને એણે ભાસ્કરના હાથમાંથી મોબાઇલ ઝૂંટવી લીધો. 'કાન ખોલીને મારી વાત સાંભળો. ખોંખારો ખાઇને બંને ભાઇઓની સામે મોઢું ખોલતા શીખો. તમને તો બધા ટેકન ફોર ગ્રાન્ટેડ જ માને છે. એની અસર અમારા ઉપર પણ પડે છે. મમ્મીજીના ગયા પછી અલકા જાણે મહારાણી બની ગઇ હોય એ રીતે તોરમાં જીવે છે. એનું વર્તન સાવ બદલાઇ ગયું છે. આપણે જાણે એના આશ્રિત હોઇએ એવું એ માને છે. મોઢેથી તો મીઠું મીઠું બોલે છે, પણ હું કંઇ કાચી નથી. એના વર્તન ઉપરથી બધુંય સમજું છું.'

એણે નિરાશાથી માથું ધૂણાવ્યું. 'આ બધામાં મૂળ વાંક તમારો. તમે કંઇ બોલો નહીં એટલે બાકીના બધાની હિંમત ઊઘડી જાય.' એણે પતિ સામે હાથ જોડ્યા. 'કોઇ તમારા કાન નથી કાપવાનું. હિંમત કરીને સવાલ પૂછો. એ બંને ભાઇઓના વ્યવહારમાં સહેજ પણ શંકા જેવું લાગે તો જરાયે શરમાયા વગર ધડ દઇને પૂછી લેવાનું. બે-ચાર વાર આ રીતે સવાલ પૂછશો તો એ લોકો તમને ગણતરીમાં લેશે. બાકી તો તમને ક્યાં ગણે છે?'

સ્થિતપ્રજ્ઞની જેમ અત્યાર સુધી બધુંય શાંતિથી સાંભળ્યા પછી ભાસ્કર પલંગમાંથી ઊભો થોય. 'ઓ.કે. બાબા, ઓ.કે.' કંટાળા સાથે એણે ભાવિકા સામે હાથ જોડ્યા. 'તેં જે કહ્યું એ બધુંય મગજમાં સ્ટોર કરી લીધું છે. સવાલ કરવાનો સમય આવશે ત્યારે વગર કહ્યે સવાલ પૂછાની મારામાં હિંમત છે.' અવાજમાં શક્ય એટલી મીઠાશ ઉમેરીને એણે સમજાવ્યું.' એક છત નીચે બાઇઓ અને ભાભી સાથે રહેવાનું હોય એ પરિસ્થિતિમાં સતત બધાયની સામે તલવાર ખેંચીને જીવવાનું કઇ રીતે ફાવે? નાનકડી વાતને પ્રેસ્ટિજ ઇશ્યુ બનાવીએ તો પારાવાર પીડા સિવાય કંઇ ના મળે. થોડુંક જતું કરવાની ટેવ રાખીએ તો જીવવાની વધુ મઝા આવે.'


પત્નીને ચૂપ કરવા માટે એણે છેલ્લે રામબાણનો ઉપયોગ કર્યો. ભાવિકાના ખભે હાથ મૂકીને સમજાવ્યું. 'પેલા સ્વામીજીએ જે આગાહી કરેલી એ તેં તો સગા કાને સાંભળેલીને? કઇ પળે કોની વિકેટ ઊડી જશે એ ખબર છે આપણને? એમાં મારો કે તારો નંબર પણ હોઇ શકે. એટલે જ કહું છું કે કડવાશ ઊભી કર્યા વગર બધાની સાથે પ્રેમથી જીવવાનું.'

આ અંતિમ દલીલ સામે ભાવિક મોં ફૂંગરાવીને મૂંગી થઇ ગઇ. ભાસ્કરે એની સામે મોં મલકાવ્યું અને બહાર જવા માટે તૈયાર થવા લાગ્યો.

પલંગમાં પડીને વિચારોના આટાપાટામાં અટવાયેલા વિભાકરના મગજમાં અચાનક એક વિચારનો ચમકારો થયો એની સાથે જ એ પલંગમાંથી ઊભો થઇ ગયો અને ચપટી વગાડી. આઇડિયા તો અફલાતૂન છે. એણે પોતાની જાતને શાબાશી આપી.

લંડનની પોલીસ કાર્યક્ષમ અને બાહોશ છે, પરંતુ પોતાના હમશકલ ખૂનીએ પોલીસને માતા આપી હતી. શક્ય છે કે ખૂન કરવાનું આયોજન કરતી વખતે જ એણે ભાગી છૂટવાનો પ્લાન બહુ સારી રીતે બનાવી રાખ્યો હશે. પોલીસ ઘટનાસ્થળે પહોંચીને કાર્યવાહી શરૂ કરે એ અગાઉ એ માણસ ઇંગ્લેન્ડમાંથી જ બહાર નીકળી ચૂક્યો હોય તો પોલીસ શું કરે? એને શોધવામાં પોલીસને ફાંફા પડે. ઇંગ્લેન્ડની આસપાસના યુરોપિયન દેશોમાં થઇને વાયા વાયા એ ખૂની તો ગમે ત્યાં ભાગી ગયો હોય. એ હમશકલ કોણ છે એ જાણવાની તીવ્ર જિજ્ઞાસા હોવા છતાં લંડનની પોલીસ કંઇ ઉકાળી નહીં શકે એવી ધાણા વચ્ચે વિભાકર નિરાશ હતો એ જ વખતે આ નવો વિચાર આવ્યો અને એ ઝૂમી ઊઠ્યો.

'પોતપોતાની પીડા બધા મનમાં સંતાડીને રાખે અને મોઢું હસતું રાખે જેનો તું ઊંધો અર્થ કાઢે છે. દરેકની જીવવાની સ્ટાઇલ અલગ હોય એનો અર્થ એ નથી કે એ જલસા કરે છે.'

ખૂની કોણ છે? એની પોલીસને કદાચ ખબર નહીં પડે, પણ જે વ્યક્તિનું ખૂન થયું છે એના પરિવારને તો કંઇક ખબર હશેને? લંડન ફરવા ગયેલા ભારતના એ માણસને કોની સાથે એવી દુશ્મનાવટ હોય એની પરિવારને તો માહિતી હોય જ. મરનારની પત્ની, પિતા અને ભાઇઓને સો ટકા ખબર હશે કે ખૂની કોણ છે.

મરનારનું નામ હરિપ્રસાદ મિશ્રા અને એ મેરઠનો રહેવાસી. કોઇ ચાલાક અને હોંશિયાર માણસ ત્યાં જઇને મરનારના પરિવાર પાસેથી જાણકારી મેળવે તો ખૂનીના સગડ મળવાની થોડી ઘણી આશા ખરી. આ વિચારમાં માત્ર એક શક્યતા ખૂંચતી હતી. ધારો કે એ હરિપ્રસાદ મિશ્રાને કોઇ મિસ્ટર મગન સાથે દુશ્મનાવાટ છે એટલી માહિતી મળે, પણ હરિપ્રસાદની હત્યા મગને જાતે ના કરી હોય એ શક્ય છે. જોખમ લેવાને બદલે ગમને આ કામ કોઇ ધંધાદારી હત્યારાને સોંપ્યું હોય એવું બને. જો એમ હોય તો આ કસરતનો કોઇ અર્થ નહીં મહેનત માથે પડે. પોતાનો હમશકલ હરિપ્રસાદનો દુશ્મન ના હોય, પણ માત્ર પૈસા માટે એણે સોપારી લીધી હોય તો એનો અતોપતો ક્યારેય ના મળે.

સફળતા માટે પોઇન્ટ ઝીરો ઝીરો વન પરસન્ટની આશા છે એ છતાં પ્રયત્ન તો કરવો જ પડશે. ઉત્તરપ્રદેશમાં આવેલું મેરઠ ક્યાં દૂર છે? કોઇને મોકલીને તપાસ કરાવવાનું કામ અઘરું નથી. લાગ્યું તો તીર, નહીં તો તુક્કો!'

એ વિચારને અમલમાં મૂકવા વિભાકરે મોબાઇલ હાથમાં લીધો. નવી આશા સાથે એ નંબર જોડી રહ્યો હતો.
(ક્રમશઃ)
mahesh_yagnik@yahoo.com

તમારો ઓપિનિયન પોસ્ટ કરો

લેટેસ્ટ કમેન્ટ્સ

તમારો પ્રશ્ન પોસ્ટ કરો

અનામિક ઉમેરોપ્રશ્ન ઉમેરો

લેખકને તમારો પ્રશ્ન મોકલો

અનામિક ઉમેરોપ્રશ્ન ઉમેરો
x
રદ કરો

કલમ

TOP