Divya Bhaskar

Back કથા સરિતા
Home » Rasdhar » અધિનાયક
મહેશ યાજ્ઞિક - અધિનાયક
મહેશ યાજ્ઞિક

મહેશ યાજ્ઞિક

નવલકથા (પ્રકરણ - 75)
11 નવલકથાઓ અને 5 વાર્તાસંગ્રહો આપનારા મહેશ યાજ્ઞિક અત્યારના સૌથી સફળ નવલકથાકારોમાં સમાવિષ્ટ છે.
પ્રકરણ-38

'આટલા દિવસ ઘરમાં કોઇને ખખડાવવાનો એમને ચાન્સ નથી મળ્યો એટલે તમારામાંથી કોઇ કાલે એમની ઝપટે ના ચડતા!'

  • પ્રકાશન તારીખ20 Aug 2018
  •  

પ્રકરણઃ 38

જામભાના દીકરા પ્રભાતસિંહનો મોબાઇલ નંબરે વિભાકરે માગ્યો એટલે સંઘવીએ પોતાનો મોબાઇલ હાથમાં લીધો અને એ નંબર વિભાકરના મોબાઇલ ઉપર મોકલાવી દીધો.
'માણસ દિલાવર છે, પણ ડ્રામેબાજ હોય એવું લાગ્યું.' પોતાનો અનુભવ યાદ કરીને સંઘવીએ સમજાવ્યું. 'વાતની શરૂઆતમાં મને કહે કે માતાજીની કૃપાથી પૈસાની કોઇ ખોટ નથી. વાતની સાબિતીરૂપે કબાટમાંથી આખું આલબમ લાવીને મારી સામે ધર્યું. ડાયરાના ટોચના કલાકારો ઉપરાંત ગુજરાતી ફિલ્મના હીરો- હિરોઇન સાથેના ફોટાઓ બતાવ્યા. અંબાજીથી માંડીને આશાપુરા માતાના મઢની મુલાકાતની છબીઓ પણ બતાવી. એ યાત્રાધામોમાં સારી એવી રકમ દાનમાં આપે છે એવું પણ કહ્યું.'

'મમ્મીજીના અવસાન પછી ઘણા દિવસે ઓફિસમાં પગ મૂક્યો છે એટલે આજે તો નહીં ફાવે. કાલે આવું તો ચાલશે?'

લગીર અટકીને સંઘવીએ હસીને ઉમેર્યું. 'પણ મેં જમીનની વાત કરી તો સીધો દોઢ કરોડનો ધડાકો કર્યો. કહે કે મને દોઢ કરોડ રોકડા આપો તો તમને કહો ત્યાં કોરા કાગળ ઉપર પણ સહી કરી આપવા તૈયાર છું. નૌટંકી જેવા એ માણસે દસ- પંદર લાખ એડવાન્સ માગ્યા હોત તો એટલું જોખમ લેવાની તૈયારી હતી પણ એણે મોઢું ફાડ્યું એટલે માંડી વાળ્યું.' પટાવાળો ચા લઇને આવ્યો એટલે એ અટકી ગયો.


'તમે જોજો.' વિભાકર સામે જોઇને એણે ચાનો કપ એની તરફ લંબાવ્યો અને આગાહી કરી. 'એમને મળશો એટલે એ આવો બધો ખેલ કરીને શરૂઆતમાં તો એવું વર્તન કરશે કે એને પૈસાની પડી નથી. પછી નક્કર મુદ્દાની વાત કરશો ત્યારે એ અસલ રંગ બતાવશે.'


'થેંક્યુ... થેંક્યુ વેરી મચ ફોર યોર ગુટ ટી એન્ડ વેરી ગુડ ટિપ્સ.' વિભાકરે ચાનો ખાલી કપ ટેબલ પર મૂકીને સંઘવી સામે જોયું. 'જામભાનો દીકરો બસ માત્ર એટલી જ માહિતી હતી મારી પેસ. એ સાહેબનું નામ પ્રભાતસિંહ છે અને એમનું વર્તન આવું છે એ તમામ વિગત તમે બહુ સરસ રીતે સમજાવી. આટલું બેકગ્રાઉન્ડ જાણ્યા પછી એમની સાથે વાત કરવાની મજા આવશે સોતો થાય કે ના થાય એ નસીબની વાત છે પણ આવા ઇન્ટરેસ્ટિંગ કેરેક્ટરને મળવા માટે ગોધાવીનો ધક્કો તો ખાવો જ પડશે.'


'મારી પાસે દોઢ કરોડ માગેલા.' સંઘવીએ હસીને કહ્યું. 'તમારું માથું મોટું ગણાય એટલે બે કરોડ કહેશે.'
'એ ભલે ગમે તે કહે, મારે ક્યાં આપવાના છે? પેલા બંને ભાઇઓ સાથે ચોખવટ કર્યા સિવાય કશુંય ફાઇનલ ના કરાય. ત્રિકોણના ત્રણ ખૂણાનો ચક્રવ્યુહ છે. ઉતાવળ કે અધીરાઇ દેખાડ્યા વગર પ્રયત્ન કરવાનો.'


ફરી વાર સંઘવીનો આભાર માનીને વિભાકર ઊભો થયો.
પોતાની ઓફિસે પહોંચ્યા પછી વિભાકરે પ્રભાતસિંહનો નંબર જોડ્યો. પોતાની ઓળખાણ આપીને એણે કહ્યું. 'પેલો પાંસઠ એકરનો ટૂકડો છે, એમાં રસ છે, તો આપને મળવા માટે ક્યારે આવું?'


'અત્યારે જ આવી જાવ, શેઠિયા! સાવ નવરોજ બેઠો છું.' એના રણકતા અવાજમાં નિખાલસતા હતી.
'મમ્મીજીના અવસાન પછી ઘણા દિવસે ઓફિસમાં પગ મૂક્યો છે એટલે આજે તો નહીં ફાવે. કાલે આવું તો ચાલશે?' 'દોડશે. અગિયાર વાગ્યે પધારો આપના જેવા મહેમાન અમારા આંગણે ક્યાંથી? દેશી માણસ છું એટલે આગ્રહ કરતા નથી આવડતું. પહેલી વાર આપણે મળીશું. આપને વાંધો ના હોય તો રોંઢો સાથે કરીશું.'


'જમવાનો આગ્રહ અત્યારથી ના કરો.' વિભાકરે સ્પષ્ટતા કરી. 'વાત કંઇક આગળ વધશે એવું લાગશે તો રોંઢા માટે રોકાઇશ. જેન્ટલમેન પ્રોમિસ.'
'જી... જી... પધારો. હું વાટ જોઇશ. ગામમાં આવીને ગમે તેને પૂછજો કે જામભાની ડેલી ક્યાં આવી? નાનું છોકરુંય આપને મૂકી જશે.'


વાત પૂરી કરીને વિભાકરે મોબાઇલ બાજુ પર મૂક્યો. પહેલી જ વાર મુલાકાત થવાની છે અને એ માણસે પ્રેમથી જમવાનું નિમંત્રણ પણ આપી દીધું! પ્રભાતસિંહ ડ્રામેબાજ ભલે હોય પણ માણસ દિલાવર છે એ નક્કી. આવતી કાલે રૂબરૂ મળીશ ત્યારે એની અસલિયતનો ખ્યાલ આવી જશે. એનો વિચારોમાંથી મુક્ત થઇને વિભાકરે અત્યારે ઓફિસમાં ભેગા થયેલા કામના ઢગલા ઉપર ધ્યાન કેન્દ્રિત કર્યું.


'આવતી કાલથી બાપાજી પણ ઓફિસે આવવાના છે.' સ્ટાફના બધા માણસો હરિવલ્લભદાસને બાપાજી કહેતા હતા. એ બધાને ભેગા કરીને વિભાકરે તાકીદ કરી. 'એમની ગેરહાજરીમાં પણ ઓફિસ અપટુડેટ ચાલતી હતી એવું એમને લાગવું જોઇએ. આટલા દિવસ ઘરમાં કોઇને ખખડાવવાનો એમને ચાન્સ નથી મળ્યો એટલે તમારામાંથી કોઇ કાલે એમની ઝપટે ના ચડતા!'
મોડે સુધી ઓફિસમાં કામ રહ્યું. સાઇટ ઉપરથી આદિત્ય અને ભાસ્કર પણ ઓફિસે આવી ગયા હતા. રાત્રે ત્રણેય ભાઇઓ સાથે જ ઘેર ગયા.


સવારે જિમમાંથી પરવારીને ગોધાવી જવાની તૈયારી શરૂ કરી. ડાયરાના કલાકારો અને ફિલ્મસ્ટારથી પ્રભાવિત પ્રભાતસિંહને પહેલી મુલાકાતમાં આંજી નાખવાના વિચાર સાથે વિભાકરના હોઠ મલક્યા. ટિશર્ટ અને જીન્સમાં કામ નહીં ચાલે. ઠાઠમાઢ અને ભપકો દેખાડવાથી કામ સરળ થશે. ફટાફટ તૈયાર થઇને એ ફૂલસાઇઝના અરીસા સામે ઊભો રહ્યો. છ ફૂટ ઊંચાઇ, સ્નાયુબદ્ધ શરીર, ગોળ ગળાનો આછા બદામી રંગનો જોધપુરી કોટ, જમણા હાથમાં વીસ તોલાની લકી, ચકલા જેવી હીરાની વીંટી, ગળામાં મોટા નક્ક મણકાવાળી સોનાની ચેઇન, તંદુરસ્તીથી ચમકતો ગોરો ચહેરો, ભરાવદાર મૂછ, વિશાળ કપાળ અને ઝીણા ઝીણા કાંટા ફૂટેલું ટકલું! કોઇ ખાસ પાર્ટીમાં જવાનું હોય ત્યારે જ એ આવી રીતે તૈયાર થવાની જહેમત લેતો. આ વેશભૂષાનો ભયાનક કંટાળો આવતો હતો એ છતાં પ્રભાતસિંહ સાથે પહેલી મુલાકાત માટે આ ખેલ ઉપયોગી નીવડશે. એવી એની ધારણા હતી.


ઓરડાના બારણેથી નજર કરીને એણે જોઇ લીધું કે ડ્રોઇંગરૂમમાં અત્યારે કોઇ હાજર નથી. ઝડપથી બહાર નીકળીને એણે કાર સ્ટાર્ટ કરી.


આ વેશભૂષા અને સવા કરોડની કાર. પ્રભાતસિંહને લપેટમાં લેવા માટે પૂરતું હતું. ટ્રાફિક વચ્ચે વિભાકરની કાર પાણીના રેલાની જેમ સરકતી હતી. બોપલનો ટ્રાફિક વટાવ્યા પછી તો કાર હવામાં ઊડતી હતી.


ગોધાવી ગામમાં ઘૂસ્યા પછી એણે કારની ગતિ ઘટાડી. સહેજ અંદર જઇને એક વડીલને પૂછ્યું. 'આગળ જઇને જમણી બાજુ વળી જજો. એખ લીમડાનું ઝાડ અને એની નીચે હનુમાનજીની દેરી દેખાય એટલે ગાડી ધીમી પાડીને જમણી બાજુ જોજો. લીલા રંગની મોટી ડેલી દેખાય એ જામભાની ડેલી.'


વડીલે બતાવેલા રસ્તે વિભાકરે કાર આગળ લીધી. ઊંચી ઊંચી દીવાલોવાળી બધી ડેલીઓના દરવાજા બંધ જ હતા. દરબારી ગામમાં ઘરના બારણાં ખુલ્લા ફટાક ના હોય.


લીલા રંગની ડેલી પાસે કાર ઊભી રાખીને વિભાકર નીચે ઊતર્યો. ડોરબેલ દેખાઇ નહીં એટલે ડેલીની સાંકળ ખખડાવી. ચાલીસેક વર્ષના પ્રભાવશાળી ભાઇએ ડેલી ખોલી અને સુખદ આશ્ચર્યથી વિભાકર અને એની લાંબીલચક લક્ઝુરિયસ કાર સામે તાકી રહ્યો. એ પણ સૂટ- બૂટ પહેરીને તૈયાર થયેલો હતો એ જોઇને વિભાકરને નવાઇ લાગી. સામાન્ય રીતે મહેમાન તૈયાર થઇને આવે અને યજમાન તો પોતાના ઘરના સાદા વસ્ત્રોમાં જ હોય. એને બદલે આ માણસ તો સૂટ- બૂટમાં સજ્જ હતો!


'પ્રભાતસિંહભાઇ?' એ પ્રભાતસિંહ જ છે એની ખાતરી થોડી ઘણી તો થઇ ચૂકી હતી એ છતાં વિભાકરે પૂછ્યું.
'પધારો... પધારો... વિભાકરભાઇ પધારો.' ઉષ્માથી હાથ મિલાવીને એણે વિભાકરને આવકાર આપ્યો. ડેલીની અંદર ડાબી અને જમણી બાજુ બેઠક વ્યવસ્થા હતી. એ પછી વિશાળ ચોકની વચ્ચે તુલસીક્યારો હતો. એ પછી સળંગ ઓસરીમાં ચાર ઓરડા હતા. અંદર થોડે દૂર ડાબી બાજુ કોઢ હતી ત્યાં બે ગાય બાંધેલી હતી. નોકર જેવો એક માણશ ત્યાં ઊભો રહીને ગાયોને ધમારી રહ્યો હતો.


તુલસીક્યારા પાસે ચમકતી બુલેટ મોટરસાઇકલ ઊભી હતી. બુલેટની સીટ ઉપર સાફો મૂકેલો હતો. આ પ્રભાતસિંહ સાફો પહેરીને બુલેટ લઇને ક્યાંક જવા માટે સૂટ- બૂટમાં સજ્જ છે એવું વિભાકરને લાગ્યું. એણે પ્રભાતસિંહ સામો જોયું. એ પણ કંઇક મૂંઝવણમાં હોય એવું ચહેરા પરથી સ્પષ્ટ જણાઇ આવતું હતું.


'આપને પ્રેમથી આમંત્રણ આપીને ઘર બોલાવ્યા, પણ એક લોચો થઇ ગયો.' વિક્રમસિંહે ઢીલા અવાજે પોતાની પરિસ્થિતિ વર્ણવી. 'અમારા સાળાસાહેબના કુંવરના લગ્નની વાત ચાલે છે. લંડનના એક ફેમિલી સાથે લગભગ નક્કી જ છે. વેવાઇ સાહેબનો પરિવાર લંડન રહે છે પણ એમના ભાઇ વડોદરા રહે છે. લંડનથી બધા આવ્યા છે અને બધું તાબડતોબ નક્કી કર્યું. આ સારા સમાચાર આપવા માટે ગઇ રાત્રે સાળાસાહેબ જાતે આવ્યા હતા. આજે બાર વાગ્યે ફંક્શન ગોઠવ્યું છે. અમારા ઘરવાળા તો એમના ભાઇ સાથે રાત્રે જ ત્યાં પહોંચી ગયા. બારેક વાગ્યે આવી જઇશ એવી મેં એમને ધરપત આપેલી. એમના ગયા પછી આપની સાથે થયેલી વાત યાદ આવી, એટલે જાણ કરવાનું વિચાર્યું પણ મોબાઇલનું ડબલું જ ક્યાંક ડાબા હાથે એવું મૂકાઇ ગયેલું કે જડ્યું નહીં. આપને જાણ કઇ રીતે કરવી?'


એના અવાજમાં ક્ષમાયાતના સાથે ગૂંચવાડો પણ હતો. 'કાકા- મામાને ત્યાં કોઇ પ્રસંગમાં ના જવાય તો વાંધો ના આવે. આમાં તો સાળાસાહેબન ખુદ આમંત્રણ આપવા આવેલા એટલે જો ના જવાય તો ઝઘડો છૂટાછેડા સુધી પહોંચી જાય!'


'નો પ્રોબ્લેમ.' વિભાકરે એમના ખભે હાથ મૂકીને ધરપત આપી. 'ઘરમાં પ્રોબ્લેમ થાય એવું નહીં કરવાનું. આપ એમને ત્યાં જઇને પ્રસંગ સાચવો. એ કામ પહેલું. મને જરાયે ખોટું નહીં લાગે. દિવસોનો ક્યાં દુકાળ છે? આજે અલપઝલપ પરિચય થઇ ગયો એય ઘણું છે. બે- ચાર દિવસ પછી શાંતિથી આવીશ. આપ પધારો.'


'પથરામાંથી પધારે?' ફિક્કું હસીને પ્રભાતસિંહે બુલેટ સામે આંઘળી ચીંધી. 'સાફો પહેરીને ગાડી સ્ટાર્ટ કરવા ગયો ત્યારે ખબર પડી કે પાછલા વ્હીલમાં પંચર છે!' બે હાથથી માથું પકડીને એ બબડ્યા. 'ત્યાં પહોંચ્યા વગર છૂટકો નથી ને કઇ રીતે પહોંચવું એ પ્રોબ્લેમ છે.'

'નો પ્રોબ્લેમ.' વિભાકરે એમના ખભે હાથ મૂકીને ધરપત આપી. 'ઘરમાં પ્રોબ્લેમ થાય એવું નહીં કરવાનું. આપ એમને ત્યાં જઇને પ્રસંગ સાચવો. એ કામ પહેલું. મને જરાયે ખોટું નહીં લાગે. દિવસોનો ક્યાં દુકાળ છે? આજે અલપઝલપ પરિચય થઇ ગયો એય ઘણું છે. બે- ચાર દિવસ પછી શાંતિથી આવીશ. આપ પધારો.'

'જવાનું છે ક્યાં?' એ બોલતો હતો એ દરમિયાન વિભાકરે ઉપાય વિચારી લીધો હતો.
'ઇયાવા વાસણા.' પ્રભાતસિંહના અવાજમાં આશાનો આછો રણકાર હતો. 'અહીંથી તેર કિલોમીટર જેટલું જ છે.'


'ચાલો, ગાંડીમાં બેસી જાવ અને રસ્તો બતાવો.' વિભાકરે ઓફર કરી. 'મારે કંઇ તમને ખભે ઉંચકવાના નથી. અહેસાનનો જરાયે ભાર રાખ્યા વગર પ્લીઝ, આવો.'
પ્રભાતસિંહ એકીટશે વિભાકરની સામે તાકી રહ્યા. 'આપને મૂકવા આવું છું પણ એક મહેરબાની કરજો, બાપુ! ત્યાં સાસરામાં વટ મારવા માટે એમ ના કહેતા કે આ મારો ડ્રાઇવર છે!' વિભાકરે હસીને કહ્યું.


પ્રભાતસિંહે આભારવશ નજરે વિભાકર સામે જોયું. 'એવી ભૂલ મારાથી ના થાય, વિભાકરભાઇ! ખરેખર, દેખાવ ઉપરથી તો તમે કોઇ સ્ટેટના મહારાજા જ લાગો છો. એટલે આપનો પરિચય ત્યાં એવી રીતે જ આપીશ. ત્યાં અમારી સાથે જમવું પડશે એ નક્કી. દોઢેક કલાકમાં પાછા આવી જઇશું.'
'નો પ્રોબ્લેમ.' વિભાકર કારમાં બેઠો પ્રભાતસિંહ એની બાજુમાં ગોઠવાયો અને કાર સ્ટાર્ટ થઇ.
(ક્રમશઃ)

mahesh_yagnik@yahoo.com

તમારો ઓપિનિયન પોસ્ટ કરો

લેટેસ્ટ કમેન્ટ્સ

તમારો પ્રશ્ન પોસ્ટ કરો

અનામિક ઉમેરોપ્રશ્ન ઉમેરો

લેખકને તમારો પ્રશ્ન મોકલો

અનામિક ઉમેરોપ્રશ્ન ઉમેરો
x
રદ કરો

કલમ

TOP