‘મન્નુ શેખચલ્લી’ વર્તમાન સમયના સૌથી સફળ હાસ્યલેખક છે.

રઘલાનું ધાબળાદાન!

  • પ્રકાશન તારીખ20 Jan 2019
  •  

દૂરથી કાર આવતી દેખાઈ કે તરત રઘલાએ દાંત કકડાવવાના શરૂ કરી દીધા.
ધાબળાનું દાન લેવામાં રઘલાની માસ્ટરી હતી. શિયાળો આવે એના પંદર દિવસ પહેલાં જ એ દાઢી વધારવાનું ચાલુ કરી દેતો. ફાટેલા શર્ટની નીચે ગરમ સ્વેટર પહેરીને, લઘરવઘર પાયજામાની નીચે બૈરીનાં ચપોચપ ‘લેગિંગ્સ’ ચડાવીને તે એવી ફૂટપાથ ઉપર સૂઈ જતો, જ્યાં મ્યુનિસિપાલિટીની લાઇટનું અજવાળું હોય.

  • રઘલાએ ફોન લગાડ્યો, ‘ભીખલા, એક મેડમ ફ્લાયઓવર બાજુ ધાબળા વહેંચવા આવે છે. આપડી ગેંગને બોલાઈ લે.’

રાતના સાડા બાર વાગી ગયા હતા. રઘલાને દૂરથી કારની હેડલાઇટ નજરે પડી કે તરત એની ધીમી સ્પીડ જોઈને એ સમજી ગયો કે કોઈ દાનેશ્વરી ‘ધાબળાદાન’ કરવા નીકળ્યો છે.


રઘલો ટૂંટિયું વળીને દાંત કકડાવતો રહ્યો. કાર નજીક આવીને ઊભી રહી. અંદરથી એક ગોરાં સરખાં ગોળમટોળ મેડમ બહાર આવ્યાં. એની પાછળ એમનો ડ્રાઇવર કમ સહાયક હાથમાં ધાબળાઓની થપ્પી લઈને આવ્યો. જેવાં પેલાં મેડમ નજીક આવ્યાં કે તરત જ રઘલાએ આંખો મીંચી દીધી. દાંત કકડાવતા, શરીરને એવી રીતે આંચકીઓ આપવા માંડી કે જાણે ઠંડીનો પારો 5 ડિગ્રીથી ઊતરીને અચાનક માઇનસ 5 પર પહોંચી ગયો હોય.


મેડમ આવ્યાં. ધાબળો ઓઢાડ્યો. રઘલાએ સહેજ હલનચલન કર્યું. પછી ધીમે રહીને આંખો ઉઘાડી. દયામણી નજરે તે મેડમને જોઈ રહ્યો. મેડમની આંખોમાં પણ દાન કર્યાનો સંતોષ ચમકી રહ્યો. પછી મેડમે આમતેમ નજર દોડાવીને ડ્રાઇવરને પૂછ્યું, ‘અહીં બીજું કોઈ નથી?’
ડ્રાઇવર બોલ્યો, ‘મેડમ, પેલા ફ્લાયઓવરની નીચે ઘણા હોય છે. આ બિચારાને ત્યાં જગા નહીં મળી હોય એટલે અહીં એકલો સૂતો લાગે છે.’


‘ઠીક છે. તો ત્યાં લઈ લો.’
મેડમ અને ડ્રાઇવર ગયાં કે તરત ધાબળાની અંદર જ ઘૂસેલો રહીને રઘલાએ ફોન લગાડ્યો.
‘ભીખલા, એક મેડમ ફ્લાયઓવર બાજુ ધાબળા વહેંચવા આવે છે. આપડી ગેંગને બોલાઈ લે.’


કાર ઉપડી કે રઘલો ધાબળો ઉછાળીને બેઠો થઈ ગયો! રોડના છેડે અંધારામાં રાખેલી બાઇકને કિક મારીને તે બુલેટની માફક વછૂટ્યો. મેડમની કાર ફ્લાયઓવર પાસે પહોંચે એ પહેલાં તો તે તેની ગેંગના ચાર જણાની જોડે ફટાફટ ફાટેલી ચાદર ઓઢીને ઊંઘી ગયો.
આ વખતે એણે દાંત ના કકડાવ્યા. મોઢું પણ ના બગાડ્યું. ઊલટું મોં ચાદર નીચે સંતાડી રાખ્યું. મેડમ આવ્યાં. વારાફરતી આઠ-દસ ઠૂંઠવાતા દેહને ધાબળા ઓઢાડીને પરમ સંતોષની લાગણી સાથે તે વિદાય થયાં.


હજી એ કારની ટેઇલ-લાઇટ દેખાતી બંધ થાય એ પહેલાં તો રઘલો ફરી ઉછળ્યો. તેની ગેંગના ચારે ચાર માણસો પાસેથી ધાબળા છીનવી લીધા. એની ગડી વાળતાં ભીખલાને પૂછ્યું, ‘કારનું નવું લોકેશન શું છે?’
‘બોસ, આઇડિયા નથી!’ માથું ખંજવાળતો ભીખલો બોલ્યો. રઘલાએ એને એક લાફો રસીદ કરી દીધો. ‘હરામખોર! એ બાઇની ડેકીમાં કમ સે કમ ત્રણ ડઝન ધાબળા હતા, એ પણ છસ્સો-છસ્સો રૂપિયાના હોય એવા! સાલા, કંઈ ભાન છે? કેટલા રૂપિયાનો માલ હાથથી ગયો?’
‘માલ તો હજી હાથમાં છે, રઘલા!’


એ અવાજ ભીખલાનો નહીં, ચંદુ હવાલદારનો હતો. એ ડંડો પછાડતો ફ્લાયઓવરથી બહાર આવ્યો. ‘સાલાઓ, તમને બધાને હું અહીં સૂવા દઉં છું તો કંઈ ઉપકાર નથી કરતો! ચલો, ધાબળા દીઠ પચાસ પચાસ રૂપિયા કાઢો.’
થોડી આનાકાની, થોડી રકઝક, થોડી ગાળો અને બે-ચાર થપ્પડો પછી ચંદુ હવાલદાર બધા પાસેથી ધરાર 50-50 રૂપિયા ઉઘરાવીને ગયો. રઘલાને થયુ઼ં, સાલું, આજનો ધંધો તો પતી ગયો. હવે શું? એણે ઘરે જવા માટે બાઇકને કિક મારી...
⬛ ⬛ ⬛


ઘરે જઈને રઘલાએ કબાટ ખોલ્યું. અંદર રાખેલા ધાબળાનો સ્ટોક ગણ્યો. ખાસ્સા 80 જેટલા ધાબળા ભેગા થઈ ગયા હતા. રઘલાએ વિચાર્યું, ‘શિયાળાની ઠંડી હવે દસેક દિવસથી વધારે નહીં ટકે. એ પછી તો સાલી છેક આવતી સિઝન સુધી રાહ જોવી પડશે. પણ... પણ...’
પ્રોબ્લેમ એ હતો કે જે ધાબળાના વેપારીને તે પોતાનું ‘કલેક્શન’ વેચતો હતો એ ધનસુખલાલ મહા ખડૂસ હતો. 300 રૂપિયાની કિંમતના ધાબળા ‘બાય-બેક’માં લઈને તે કદી 75 રૂપિયાથી વધારે નહોતો આપતો. રઘલા પાસે કમ સે કમ 10-12 હજારનો માલ હતો. પોતાની ગેંગના છોકરાઓની ડેઇલી ‘હાજરી’ અને ચંદુ હવાલદારનો હપ્તો કાપ્યા પછી જો 8-9 હજારની રોકડી ના થાય તો આ ધંધો કરવાનો મતલબ શું? અચાનક રઘલાના દિમાગમાં લાઇટ ઝબકી. ‘યાર, જે શેઠાણીઓ આપણને ધાબળા ઓઢાડવા માટે આવે છે એમને જ આ માલ વાજબી ભાવે ના આપી દેવાય?’


બસ, એ દિવસથી રઘલાએ દિવસના ટાઇમે બાઇક વડે ‘રેકી’ કરવાની ચાલુ કરી દીધું. જે મેડમો, સજ્જનો અને કાકાઓ રાતના ધાબળા ઓઢાડવા આવતા હતા એમની તલાશ ચાલુ કરી.
એમ કરતાં કરતાં રઘલાને એક ‘લોટરી’ લાગી ગઈ! જી હા, આ એક NGO સંસ્થા હતી!


પેલી રાત્રે જે ગોરાં સરખાં ગોળમટોળ મેડમ તેને ધાબળો ઓઢાડી ગયાં હતાં તે અહીંનાં કોઈ ‘મોટાં માણસ’ હતાં. હવે રઘલાએ પૂરી તૈયારી કરવા માંડી ‘સેલ્સમેન’ બનવાની!
⬛ ⬛ ⬛


રઘલાએ તેનું શિયાળુ ‘સિઝનલ’ દાઢું છોલી નાખ્યું. વાળને સારી સ્ટાઇલમાં કપાવડાવ્યા. કોલેજના સ્ટુડન્ટો વાપરે છે એવી ખભે લટકાવવાની બેગમાં ધાબળાના વિવિધ ‘સેમ્પલો’ લઈને તે પહોંચી ગયો.


‘મેડમ, તમે જે ધાબળા ગરીબોને ઓઢાડો છો ને, એ જ ધાબળા, એ જ ક્વોલિટીમાં, એ જ ફિનિશિંગમાં ડાયરેક્ટ લુઘિયાણાથી હું મંગાવીને વેચું છું. તમને જે ધાબળો 600માં પડે છે એ હું તમને 400માં અપાવું. તમને બહુ સસ્તું પડશે!’
બસ, આ જ રઘલાની પહેલી ભૂલ હતી. તે ‘સસ્તું’ શબ્દ દસ-બાર વાર બોલ્યો! સામે બેસેલી મેડમોનાં મોં ‘સસ્તું’ સાંભળતાં જ વંકાઈ ગયાં. પછી ઠાવકું મોઢું રાખીને તેમણે કહી દીધું. ‘કંઈ હશે તો તમને જણાવીશું, ઠીક છે?’


રઘલો નિરાશ થઈને બહાર નીકળ્યો. સામે ખડૂસ વેપારી ધનસુખલાલ અને હવાલદાર ચંદુ ઊભા હતા! રઘલો કંઈ વિચારે એ પહેલાં તો ચંદુ હવાલદારે એને ડંડે ડંડે ઝૂડવા જ માંડ્યો! રઘલાની ચીસો સાંભળીને NGOની મહિલાઓ બહાર આવી ગઈ. ‘શું થયું? શું થયું?’
રઘલાની ચીસો અને ચંદુ હવાલદારના ડંડાની ધબાબધી વચ્ચે વેપારી ધનસુખલાલે ઊંચા અવાજે આખા એરિયાને સંભળાય એ રીતે ઘાંટો પાડ્યો, ‘આ સાલો ચોર છે! ફૂટપાથ પર સૂતેલા ગરીબ લોકોના ધાબળા ચોરી જાય છે! જુઓ...’


ધનસુખલાલે રઘલાના ઝોલામાંથી ધાબળાનાં ‘સેમ્પલો’ કાઢીને હવામાં ઉછાળ્યાં. એ જોઈને પેલાં ગોરાં સરખાં ગોળમટોળ બહેન બોલી ઊઠ્યાં, ‘હાઇલા! આ તો મેં જ આપેલા ધાબળા છે!’
એ રાતે રઘલાને હવાલાતમાં સાચુકલી ઠંડી લાગી.
[email protected]

તમારો ઓપિનિયન પોસ્ટ કરો

લેટેસ્ટ કમેન્ટ્સ

તમારો પ્રશ્ન પોસ્ટ કરો

અનામિક ઉમેરોપ્રશ્ન ઉમેરો

લેખકને તમારો પ્રશ્ન મોકલો

અનામિક ઉમેરોપ્રશ્ન ઉમેરો
x
રદ કરો

કલમ

TOP