ટ્રેંડિંગ સૂચનાઓ

ટ્રેડિંગ ન્યૂઝ એલર્ટ

    Home » National News » Latest News » National» Books On Super 30 Patna Founder Anand Kumar share his story

    દાદીના ઈલાજના સંકલ્પે અમિતને પહોંચાડ્યો આઈઆઈટી

    Anand Kumar | Last Modified - Apr 01, 2015, 02:55 AM IST

    રહેવા માટે ઘાસનું ઘર, જેની છતમાંથી વરસાદના ટીપાં પડતા હતા
    • +4 બીજી સ્લાઈડ્સ જુઓ
      રહેવા માટે ઘાસનું ઘર, જેની છતમાંથી વરસાદના ટીપાં પડતા હતા. વાંચવા માટે જૂના પુસ્તકો અને આ બધાની વચ્ચે બીમાર દાદીની સેવા. આ રીતે પસાર થયું અમિતનું બાળપણ, પરંતુ એક વખત તેણે એન્જિનિયર બનવાનો નિર્ણય લીધો તો પછી તેને પ્રાપ્ત કરીને જ ઝંપ્યો. કેવી રીતે, જણાવી રહ્યા છે આનંદ કુમાર...
      પટણા જિલ્લાના દક્ષિણચક ગાંવમાં રહેતો હતો વીરેન્દ્ર પ્રસાદનો પરિવાર. ખેતી કરીને જેમ તેમ કરીને તે પોતાનું અને ત્રણ બાળકોનું પેટ ભરતા હતા. પરિવારમાં ભાગલા પડ્યા બાદ તેમના ભાગમાં માંડ એક વીઘા જમીન જ આવી તો ભોજનની સમસ્યા થવા લાગી. રોજગારનો કોઈ બીજો માર્ગ ન હતો તો વીરેન્દ્ર બીજાના ખેતરોમાં મજૂરી કરવા લાગ્યા. આ રીતે પરિવારનું પેટ તો ભરાઈ જતું, પરંતુ કોઈ સલામત ભવિષ્યનું તેમનું સપનું સાકાર થવું અશક્ય હતું.
      તેઓ મન મારીને રહેતા હતા, કેમ કે પોતે એટલા ભણેલા-ગણેલા ન હતા કે સારી નોકરી કરી શકે. એ જ સમયે તેમણે વિચારી લીધું કે ભલે ગમે તે થાય, તેઓ પોતાનાં બાળકોને ખુબ ભણાવશે, પરંતુ તેના માટે પણ પૈસાની જરૂર હતી, જે તેમની પાસે હતા નહીં. નાનો પુત્ર અમિત જ્યારે ભ‌ણવાની ઉંમરે પહોંચ્યો તો તેને ગામની નજીકમાં આવેલી એક સરકારી સ્કૂલમાં મોકલવા લાગ્યા. સ્કૂલની સ્થિતિ એવી હતી કે શિક્ષકો ક્યારેક જ આવતા હતા. બાળકોને ભણાવવામાં તેમને જરા પણ રસ ન હતો, પરંતુ અમિત ભણવા માગતો હતો. તે જાતે જ ભણતો હતો. તે જ્યારે સાતમા ધોરણમાં પહોંચ્યો ત્યારે કોઈએ તેને ‘સુપર-30’ અંગે જણાવ્યું. તેને ખબર પડી કે એન્જિનયરિંગની તૈયારીની સાથે-સાથે ત્યાં રહેવા-ખાવાની પણ મફત વ્યવસ્થા હોય છે. અમિતે એ જ સમયે નક્કી કરી લીધું કે તે એન્જિનિયર બનશે.
      જોકે, તેના માટે સૌથી પહેલા દસમા બોર્ડની પરીક્ષા આપવી જરૂરી હતી. અમિત માટે આ કામ પણ સરળ ન હતું. પૈસાનો અભાવ જ એકમાત્ર સમસ્યા ન હતી. એક રૂમના ઘરમાં તેને ભણવા માટે શાંત વાતાવરણ મળતું ન હતું. તે મોડી રાત સુધી જાગીને વાંચવાનો પ્રયાસ કરતો તો બીમાર દાદીને સતત આવતી ખાંસી અડચણ બનતી. અભ્યાસ છોડીને એ દાદીની સેવામાં લાગી જતો. દાદીની બીમારીનો ઈલાજ શક્ય હતો, પરંતુ તેના માટે કોઈ મોટી હોસ્પિટલમાં જવા માટે તેમની પાસે પૈસા ન હતા. અમિત હંમેશાં વિચારતો કે તે ભણી-ગણીને જ્યારે નોકરી કરવા લાગશે તો સૌથી પહેલા દાદીનો ઇલાજ કરાવશે.
      આનંદ કુમાર,
      સંસ્થાપક,
      ‘સુપર’ 30

      વધુ વાંચવા આગળ ક્લિક કરો...
    • +4 બીજી સ્લાઈડ્સ જુઓ
      રહેવા માટે ઘાસનું ઘર, જેની છતમાંથી વરસાદના ટીપાં પડતા હતા. વાંચવા માટે જૂના પુસ્તકો અને આ બધાની વચ્ચે બીમાર દાદીની સેવા. આ રીતે પસાર થયું અમિતનું બાળપણ, પરંતુ એક વખત તેણે એન્જિનિયર બનવાનો નિર્ણય લીધો તો પછી તેને પ્રાપ્ત કરીને જ ઝંપ્યો. કેવી રીતે, જણાવી રહ્યા છે આનંદ કુમાર...
      પટણા જિલ્લાના દક્ષિણચક ગાંવમાં રહેતો હતો વીરેન્દ્ર પ્રસાદનો પરિવાર. ખેતી કરીને જેમ તેમ કરીને તે પોતાનું અને ત્રણ બાળકોનું પેટ ભરતા હતા. પરિવારમાં ભાગલા પડ્યા બાદ તેમના ભાગમાં માંડ એક વીઘા જમીન જ આવી તો ભોજનની સમસ્યા થવા લાગી. રોજગારનો કોઈ બીજો માર્ગ ન હતો તો વીરેન્દ્ર બીજાના ખેતરોમાં મજૂરી કરવા લાગ્યા. આ રીતે પરિવારનું પેટ તો ભરાઈ જતું, પરંતુ કોઈ સલામત ભવિષ્યનું તેમનું સપનું સાકાર થવું અશક્ય હતું.
      તેઓ મન મારીને રહેતા હતા, કેમ કે પોતે એટલા ભણેલા-ગણેલા ન હતા કે સારી નોકરી કરી શકે. એ જ સમયે તેમણે વિચારી લીધું કે ભલે ગમે તે થાય, તેઓ પોતાનાં બાળકોને ખુબ ભણાવશે, પરંતુ તેના માટે પણ પૈસાની જરૂર હતી, જે તેમની પાસે હતા નહીં. નાનો પુત્ર અમિત જ્યારે ભ‌ણવાની ઉંમરે પહોંચ્યો તો તેને ગામની નજીકમાં આવેલી એક સરકારી સ્કૂલમાં મોકલવા લાગ્યા. સ્કૂલની સ્થિતિ એવી હતી કે શિક્ષકો ક્યારેક જ આવતા હતા. બાળકોને ભણાવવામાં તેમને જરા પણ રસ ન હતો, પરંતુ અમિત ભણવા માગતો હતો. તે જાતે જ ભણતો હતો. તે જ્યારે સાતમા ધોરણમાં પહોંચ્યો ત્યારે કોઈએ તેને ‘સુપર-30’ અંગે જણાવ્યું. તેને ખબર પડી કે એન્જિનયરિંગની તૈયારીની સાથે-સાથે ત્યાં રહેવા-ખાવાની પણ મફત વ્યવસ્થા હોય છે. અમિતે એ જ સમયે નક્કી કરી લીધું કે તે એન્જિનિયર બનશે.
      જોકે, તેના માટે સૌથી પહેલા દસમા બોર્ડની પરીક્ષા આપવી જરૂરી હતી. અમિત માટે આ કામ પણ સરળ ન હતું. પૈસાનો અભાવ જ એકમાત્ર સમસ્યા ન હતી. એક રૂમના ઘરમાં તેને ભણવા માટે શાંત વાતાવરણ મળતું ન હતું. તે મોડી રાત સુધી જાગીને વાંચવાનો પ્રયાસ કરતો તો બીમાર દાદીને સતત આવતી ખાંસી અડચણ બનતી. અભ્યાસ છોડીને એ દાદીની સેવામાં લાગી જતો. દાદીની બીમારીનો ઈલાજ શક્ય હતો, પરંતુ તેના માટે કોઈ મોટી હોસ્પિટલમાં જવા માટે તેમની પાસે પૈસા ન હતા. અમિત હંમેશાં વિચારતો કે તે ભણી-ગણીને જ્યારે નોકરી કરવા લાગશે તો સૌથી પહેલા દાદીનો ઇલાજ કરાવશે.
      આનંદ કુમાર,
      સંસ્થાપક,
      ‘સુપર’ 30

      વધુ વાંચવા આગળ ક્લિક કરો...
    • +4 બીજી સ્લાઈડ્સ જુઓ
      રહેવા માટે ઘાસનું ઘર, જેની છતમાંથી વરસાદના ટીપાં પડતા હતા. વાંચવા માટે જૂના પુસ્તકો અને આ બધાની વચ્ચે બીમાર દાદીની સેવા. આ રીતે પસાર થયું અમિતનું બાળપણ, પરંતુ એક વખત તેણે એન્જિનિયર બનવાનો નિર્ણય લીધો તો પછી તેને પ્રાપ્ત કરીને જ ઝંપ્યો. કેવી રીતે, જણાવી રહ્યા છે આનંદ કુમાર...
      પટણા જિલ્લાના દક્ષિણચક ગાંવમાં રહેતો હતો વીરેન્દ્ર પ્રસાદનો પરિવાર. ખેતી કરીને જેમ તેમ કરીને તે પોતાનું અને ત્રણ બાળકોનું પેટ ભરતા હતા. પરિવારમાં ભાગલા પડ્યા બાદ તેમના ભાગમાં માંડ એક વીઘા જમીન જ આવી તો ભોજનની સમસ્યા થવા લાગી. રોજગારનો કોઈ બીજો માર્ગ ન હતો તો વીરેન્દ્ર બીજાના ખેતરોમાં મજૂરી કરવા લાગ્યા. આ રીતે પરિવારનું પેટ તો ભરાઈ જતું, પરંતુ કોઈ સલામત ભવિષ્યનું તેમનું સપનું સાકાર થવું અશક્ય હતું.
      તેઓ મન મારીને રહેતા હતા, કેમ કે પોતે એટલા ભણેલા-ગણેલા ન હતા કે સારી નોકરી કરી શકે. એ જ સમયે તેમણે વિચારી લીધું કે ભલે ગમે તે થાય, તેઓ પોતાનાં બાળકોને ખુબ ભણાવશે, પરંતુ તેના માટે પણ પૈસાની જરૂર હતી, જે તેમની પાસે હતા નહીં. નાનો પુત્ર અમિત જ્યારે ભ‌ણવાની ઉંમરે પહોંચ્યો તો તેને ગામની નજીકમાં આવેલી એક સરકારી સ્કૂલમાં મોકલવા લાગ્યા. સ્કૂલની સ્થિતિ એવી હતી કે શિક્ષકો ક્યારેક જ આવતા હતા. બાળકોને ભણાવવામાં તેમને જરા પણ રસ ન હતો, પરંતુ અમિત ભણવા માગતો હતો. તે જાતે જ ભણતો હતો. તે જ્યારે સાતમા ધોરણમાં પહોંચ્યો ત્યારે કોઈએ તેને ‘સુપર-30’ અંગે જણાવ્યું. તેને ખબર પડી કે એન્જિનયરિંગની તૈયારીની સાથે-સાથે ત્યાં રહેવા-ખાવાની પણ મફત વ્યવસ્થા હોય છે. અમિતે એ જ સમયે નક્કી કરી લીધું કે તે એન્જિનિયર બનશે.
      જોકે, તેના માટે સૌથી પહેલા દસમા બોર્ડની પરીક્ષા આપવી જરૂરી હતી. અમિત માટે આ કામ પણ સરળ ન હતું. પૈસાનો અભાવ જ એકમાત્ર સમસ્યા ન હતી. એક રૂમના ઘરમાં તેને ભણવા માટે શાંત વાતાવરણ મળતું ન હતું. તે મોડી રાત સુધી જાગીને વાંચવાનો પ્રયાસ કરતો તો બીમાર દાદીને સતત આવતી ખાંસી અડચણ બનતી. અભ્યાસ છોડીને એ દાદીની સેવામાં લાગી જતો. દાદીની બીમારીનો ઈલાજ શક્ય હતો, પરંતુ તેના માટે કોઈ મોટી હોસ્પિટલમાં જવા માટે તેમની પાસે પૈસા ન હતા. અમિત હંમેશાં વિચારતો કે તે ભણી-ગણીને જ્યારે નોકરી કરવા લાગશે તો સૌથી પહેલા દાદીનો ઇલાજ કરાવશે.
      આનંદ કુમાર,
      સંસ્થાપક,
      ‘સુપર’ 30

      વધુ વાંચવા આગળ ક્લિક કરો...
    • +4 બીજી સ્લાઈડ્સ જુઓ
      રહેવા માટે ઘાસનું ઘર, જેની છતમાંથી વરસાદના ટીપાં પડતા હતા. વાંચવા માટે જૂના પુસ્તકો અને આ બધાની વચ્ચે બીમાર દાદીની સેવા. આ રીતે પસાર થયું અમિતનું બાળપણ, પરંતુ એક વખત તેણે એન્જિનિયર બનવાનો નિર્ણય લીધો તો પછી તેને પ્રાપ્ત કરીને જ ઝંપ્યો. કેવી રીતે, જણાવી રહ્યા છે આનંદ કુમાર...
      પટણા જિલ્લાના દક્ષિણચક ગાંવમાં રહેતો હતો વીરેન્દ્ર પ્રસાદનો પરિવાર. ખેતી કરીને જેમ તેમ કરીને તે પોતાનું અને ત્રણ બાળકોનું પેટ ભરતા હતા. પરિવારમાં ભાગલા પડ્યા બાદ તેમના ભાગમાં માંડ એક વીઘા જમીન જ આવી તો ભોજનની સમસ્યા થવા લાગી. રોજગારનો કોઈ બીજો માર્ગ ન હતો તો વીરેન્દ્ર બીજાના ખેતરોમાં મજૂરી કરવા લાગ્યા. આ રીતે પરિવારનું પેટ તો ભરાઈ જતું, પરંતુ કોઈ સલામત ભવિષ્યનું તેમનું સપનું સાકાર થવું અશક્ય હતું.
      તેઓ મન મારીને રહેતા હતા, કેમ કે પોતે એટલા ભણેલા-ગણેલા ન હતા કે સારી નોકરી કરી શકે. એ જ સમયે તેમણે વિચારી લીધું કે ભલે ગમે તે થાય, તેઓ પોતાનાં બાળકોને ખુબ ભણાવશે, પરંતુ તેના માટે પણ પૈસાની જરૂર હતી, જે તેમની પાસે હતા નહીં. નાનો પુત્ર અમિત જ્યારે ભ‌ણવાની ઉંમરે પહોંચ્યો તો તેને ગામની નજીકમાં આવેલી એક સરકારી સ્કૂલમાં મોકલવા લાગ્યા. સ્કૂલની સ્થિતિ એવી હતી કે શિક્ષકો ક્યારેક જ આવતા હતા. બાળકોને ભણાવવામાં તેમને જરા પણ રસ ન હતો, પરંતુ અમિત ભણવા માગતો હતો. તે જાતે જ ભણતો હતો. તે જ્યારે સાતમા ધોરણમાં પહોંચ્યો ત્યારે કોઈએ તેને ‘સુપર-30’ અંગે જણાવ્યું. તેને ખબર પડી કે એન્જિનયરિંગની તૈયારીની સાથે-સાથે ત્યાં રહેવા-ખાવાની પણ મફત વ્યવસ્થા હોય છે. અમિતે એ જ સમયે નક્કી કરી લીધું કે તે એન્જિનિયર બનશે.
      જોકે, તેના માટે સૌથી પહેલા દસમા બોર્ડની પરીક્ષા આપવી જરૂરી હતી. અમિત માટે આ કામ પણ સરળ ન હતું. પૈસાનો અભાવ જ એકમાત્ર સમસ્યા ન હતી. એક રૂમના ઘરમાં તેને ભણવા માટે શાંત વાતાવરણ મળતું ન હતું. તે મોડી રાત સુધી જાગીને વાંચવાનો પ્રયાસ કરતો તો બીમાર દાદીને સતત આવતી ખાંસી અડચણ બનતી. અભ્યાસ છોડીને એ દાદીની સેવામાં લાગી જતો. દાદીની બીમારીનો ઈલાજ શક્ય હતો, પરંતુ તેના માટે કોઈ મોટી હોસ્પિટલમાં જવા માટે તેમની પાસે પૈસા ન હતા. અમિત હંમેશાં વિચારતો કે તે ભણી-ગણીને જ્યારે નોકરી કરવા લાગશે તો સૌથી પહેલા દાદીનો ઇલાજ કરાવશે.
      આનંદ કુમાર,
      સંસ્થાપક,
      ‘સુપર’ 30

      વધુ વાંચવા આગળ ક્લિક કરો...
    • +4 બીજી સ્લાઈડ્સ જુઓ
      રહેવા માટે ઘાસનું ઘર, જેની છતમાંથી વરસાદના ટીપાં પડતા હતા. વાંચવા માટે જૂના પુસ્તકો અને આ બધાની વચ્ચે બીમાર દાદીની સેવા. આ રીતે પસાર થયું અમિતનું બાળપણ, પરંતુ એક વખત તેણે એન્જિનિયર બનવાનો નિર્ણય લીધો તો પછી તેને પ્રાપ્ત કરીને જ ઝંપ્યો. કેવી રીતે, જણાવી રહ્યા છે આનંદ કુમાર...
      પટણા જિલ્લાના દક્ષિણચક ગાંવમાં રહેતો હતો વીરેન્દ્ર પ્રસાદનો પરિવાર. ખેતી કરીને જેમ તેમ કરીને તે પોતાનું અને ત્રણ બાળકોનું પેટ ભરતા હતા. પરિવારમાં ભાગલા પડ્યા બાદ તેમના ભાગમાં માંડ એક વીઘા જમીન જ આવી તો ભોજનની સમસ્યા થવા લાગી. રોજગારનો કોઈ બીજો માર્ગ ન હતો તો વીરેન્દ્ર બીજાના ખેતરોમાં મજૂરી કરવા લાગ્યા. આ રીતે પરિવારનું પેટ તો ભરાઈ જતું, પરંતુ કોઈ સલામત ભવિષ્યનું તેમનું સપનું સાકાર થવું અશક્ય હતું.
      તેઓ મન મારીને રહેતા હતા, કેમ કે પોતે એટલા ભણેલા-ગણેલા ન હતા કે સારી નોકરી કરી શકે. એ જ સમયે તેમણે વિચારી લીધું કે ભલે ગમે તે થાય, તેઓ પોતાનાં બાળકોને ખુબ ભણાવશે, પરંતુ તેના માટે પણ પૈસાની જરૂર હતી, જે તેમની પાસે હતા નહીં. નાનો પુત્ર અમિત જ્યારે ભ‌ણવાની ઉંમરે પહોંચ્યો તો તેને ગામની નજીકમાં આવેલી એક સરકારી સ્કૂલમાં મોકલવા લાગ્યા. સ્કૂલની સ્થિતિ એવી હતી કે શિક્ષકો ક્યારેક જ આવતા હતા. બાળકોને ભણાવવામાં તેમને જરા પણ રસ ન હતો, પરંતુ અમિત ભણવા માગતો હતો. તે જાતે જ ભણતો હતો. તે જ્યારે સાતમા ધોરણમાં પહોંચ્યો ત્યારે કોઈએ તેને ‘સુપર-30’ અંગે જણાવ્યું. તેને ખબર પડી કે એન્જિનયરિંગની તૈયારીની સાથે-સાથે ત્યાં રહેવા-ખાવાની પણ મફત વ્યવસ્થા હોય છે. અમિતે એ જ સમયે નક્કી કરી લીધું કે તે એન્જિનિયર બનશે.
      જોકે, તેના માટે સૌથી પહેલા દસમા બોર્ડની પરીક્ષા આપવી જરૂરી હતી. અમિત માટે આ કામ પણ સરળ ન હતું. પૈસાનો અભાવ જ એકમાત્ર સમસ્યા ન હતી. એક રૂમના ઘરમાં તેને ભણવા માટે શાંત વાતાવરણ મળતું ન હતું. તે મોડી રાત સુધી જાગીને વાંચવાનો પ્રયાસ કરતો તો બીમાર દાદીને સતત આવતી ખાંસી અડચણ બનતી. અભ્યાસ છોડીને એ દાદીની સેવામાં લાગી જતો. દાદીની બીમારીનો ઈલાજ શક્ય હતો, પરંતુ તેના માટે કોઈ મોટી હોસ્પિટલમાં જવા માટે તેમની પાસે પૈસા ન હતા. અમિત હંમેશાં વિચારતો કે તે ભણી-ગણીને જ્યારે નોકરી કરવા લાગશે તો સૌથી પહેલા દાદીનો ઇલાજ કરાવશે.
      આનંદ કુમાર,
      સંસ્થાપક,
      ‘સુપર’ 30

      વધુ વાંચવા આગળ ક્લિક કરો...
    No Comment
    Add Your Comments
    IPL 2018, ના લેટેસ્ટ સમાચાર મેળવો, જુઓ IPL 2018 Schedule, IPL Live Score વધારે IPL updates મેળવવા અમને Facebook પર લાઈક અને Twitter પર ફોલો કરો.
    (Latest Gujarati News) સાથે જોડાયેલા અન્ય (National Gujarati News) મેળવવા માટે અમને Facebook અને Twitter પર ફોલો કરો. વાંચતા રહો 76 લાખ+ વાચકોની મનપસંદ અને વિશ્વની નં.1 Gujarati News વેબસાઇટ divyabhaskar.co.in, જાણો સમાચારોથી વધુ. દરેક ક્ષણ અપડેટ રહેવા માટે ડાઉનલોડ કરો Gujarati News App & Divya Bhaskar epaper App.
    Web Title: Books On Super 30 Patna Founder Anand Kumar share his story
    (Read News in Gujarati from Divya Bhaskar)

    More From National news

    Trending

    X
    Top