હસાયરામ:માત્ર ભઈલાઓ માટે!

એક મહિનો પહેલાલેખક: સાંઈરામ દવે
  • કૉપી લિંક

જોક્સ પુલ્લિંગ શબ્દ છે. શું એ જ કારણથી સ્ત્રીઓ કોમેડિયન થવાનું ટાળતી હશે? જગતભરના હાસ્ય સાહિત્ય પર નજર કરો તો એકાદ આંગળીને વેઢે ગણાય એટલી સ્ત્રીઓ માંડ મળે. ઘણા રસોઈયા પોતાની રસોઈ નથી જમતા. એ ન્યાયે હાસ્યનું ભરપૂર રો-મટિરિયલ જે લોકો પૂરું પાડે એ લોકો હાસ્ય કલાકાર કે હાસ્ય લેખક થવાનું ટાળતા હશે એવું માની લઈએ? સ્ત્રીને સમાજે સૌંદર્યમૂર્તિ, પ્રેમમૂર્તિ, દયા ને ત્યાગમૂર્તિ જેવા વિશેષણોથી અલંકૃત કરી છે. તો સ્ત્રીને ‘હાસ્યમૂર્તિ’ કેમ નહીં કહી હોય? ખરેખર તો હસતી સ્ત્રી જ શોભે છે. પછી ભલે એ કોઈની ઉપર હસતી હોય કે કોઇની સામે. સુંદરીની દંતકળીઓ અર્બુદા પર્વતની ગિરિમાળાઓની જેમ વેરવિખેર હોય તો પણ એ જ સુંદર લાગે. પછી તેના દાંતને ચાંદીના ચપ્પલ પહેરાવ્યા હોય તો પણ સરસ તો એ જ લાગે. કાશ! હાસ્ય લેખનમાં મારા પૂર્વજ જ્યોતીન્દ્રભાઈ દવેની જગ્યાએ કોઈ જયવંતીબેન દવે હોત..! ધનસુખલાલના ઠેકાણે કોઈ ધનકુંવરબેન હોત! વિનોદ ભટ્ટ કે રતિલાલકાકાના સ્થાને કોઈ વિજુબેન કે રામુકાકી હાસ્ય લેખક હોત તો? તો શું આ હસાયરામ પણ કો’ક રામીબેન દવે દ્વારા લખાતી હોત! જોકે, હું પુરુષપણે એ સ્વીકારું છું કે જેટલા જોક પત્ની ઉપર બોલાયા છે એટલા પતિ ઉપર લખાયા જ નથી. જાગો સન્નારીઓ-કુંવારિકાઓ-કાકીઓ-ફઈબાઓ! ઊઠો, જાગો અને હાસ્ય કલાકાર થાવા માટે મંડી પડો. આંકડે મધ છે અને સાવ માખ્યું વિનાનું છે. પત્નીઓને અવારનવાર જાડી-કાળી-ભદ્દી અને ઓછી બુદ્ધિની કહીને આ પુરુષજાતે તમારી ઠેકડી ઉડાડી છે. હવે તમે પણ મચી પડો. ટાલિયા, ફાંદાળા, માવાવાળા મોંથી ગંધાતા, અદોદરા શરીરવાળા, પીવાવાળા કે સુકલકડી કેટકેટલા પુરુષોના જોક્સ તમારી રાહે છે. હે નારીઓ! તમે છેતરાઈ ગઈ છો. તમામ ક્ષેત્રમાં પચાસ ટકા અનામત છે અને આ હાસ્ય ક્ષેત્ર કોરુંધાકોડ! બાકી પુરુષોની ઢગલાબંધ બાબતો હાસ્યાસ્પદ છે. આવનારા સમયમાં કોઈ મહિલા હાસ્ય કલાકારને કામ લાગે એ હેતુથી કેટલાક મુદ્દાઓ ટાંકું છું. જેન્ટ્સ વાચકો ભારે હૈયે દરગુજર કરજો. લગ્ન પછી જીવતેજીવત પતિ ‘દેવ’ થઈ જાય છે. જાણે ઈયળમાંથી ભમરી થઈ! કેટલાક વર લોકો પત્નીને ગુલામડી કે નોકરડી જ ગણે છે. જોકે આગળ જતા અમુક પત્નીઓ પણ નોકરડીમાંથી ‘નો’ અલગ કરી પતિને ‘કરડી’ ખાય છે. પોતાની જાતને શહેનશાહ સમજનારા હસબન્ડોને સ્વયં તો ચા બનાવતા આવડતી નથી પણ ચાના કોદા કાઢતા મસ્ત આવડે છે. વળી, વરસના વચલે દિવસે પોતે ચા બનાવશે તો આપણી પાસે ત્રણ વાર તો ડબ્બા ગોતાવે છે. સ્ત્રીઓનું સમગ્ર જીવન ડબ્બા અને ડબ્બીઓ વચ્ચે જ સમેટાતું હોય છે. (અહીં એક સજીવ ડબ્બો અને અન્યને નિર્જીવ ડબ્બા ગણવા વિનંતી.) સગાઇ વખતે આકાશમાંથી ચાંદ તારા તોડી લાવવાનું વચન આપનારા પુરુષો લગ્ન પછી ગામમાંથી દહીં લાવવાની ચોખ્ખી ના પાડી ધ્યે છે. સગાઈ પછી આખી રાત કલાકો મીઠી-મધુર વાતો કરનારા ‘રોમાન્ટિક જાનુ’ઓને લગ્ન પછી બપોરે પણ વાત કરવાની ફુરસદ નથી હોતી. કેટલાક પુરુષો એવડી મોટી દાઢી રાખે છે કે ઘરમાં સાવરણીની જરૂર જ નથી. અમુકની મૂછો શેઢાળીનાં પીંછાં જેવી ઊગે છે તો’ય એ કલાક કલાક સલૂનમાં બેઠા રહે છે. તો વળી બૈરાઓ પાર્લરમાં જાય તેમાં ઘણા તો ગરાહ લૂંટાઈ જાય છે. અમુક પુરુષોની બંને આઇબ્રો એકતાના સૂત્રને અનુસરીને કપાળમાં ભેગી થઈ ગઈ છે. અસલ પૌરાણિક સિરિયલમાં આવતા દૈત્યો જેવી જ લાગતી હોય છે. પોતાની પત્નીને ગાઉન ઉપર ચૂંદડી ઓઢવાનો આગ્રહ રાખનાર નરબંકાઓ પાછા જીન્સ અને ટોપમાં ભમતી બાજુવાળી બબિતાને ધારીધારીને જુવે છે. ભૂલવું એ પતિઓનો પ્રાકૃતિક ગુણ છે. તેને દર વર્ષે પત્નીનો બર્થ ડે યાદ કરાવવો પડે છે. (પણ તેને પાછો પોતાની સાથે ભણતી સહાધ્યાયીનો જન્મદિન વરસોથી સ્મરણમાં હોય છે.) તે એનિવર્સરી ભૂલી જાય છે; ઘણીવાર એનિવર્સરી યાદ હોય તો ગિફ્ટ લાવવાનું ભૂલી જાય છે. પોતાના સાળા પાસેથી લીધેલા રૂપિયા આપવાનું ભૂલી જાય છે. નાહ્યા પછી સ્નાનની નિશાની રૂપે ભીનો ટુવાલ પલંગ પર ભૂલી જાય છે. પારકી સ્ત્રીઓના વખાણ કરતી વખતે તો અમુક પતિદેવો સાન-ભાન પણ ભૂલી જાય છે. સુંદર સ્ત્રીઓ સાથે પ્રસંગોપાત વાત કરતી વખતે ફાંદને અંદર દબાવીને શ્વાસ લેવાનું પણ ભૂલી જાય છે. ‘રસોઈ સિવાય તમે ઘરમાં બીજું કરો છો શું?’ આવું મેણું મારતી વખતે તે સપ્તપદીનાં વચનો પણ ભૂલી જાય છે. કેટલાક પુરુષોને પોતાનાં મોજાં અને ગંજી ખુદના કપબોર્ડમાંથી મળતા નથી અને વળી, એ રૂઆબભેર સ્કૂલમાં ભૂગોળ ભણાવે છે. કેટલાકને સરખી કાર ચલાવતા આવડતી નથી ને એ પત્રકાર થઈને છાપા ચલાવે છે. અમુક પોતે માનસિક દર્દી છે અને ડોક્ટર થઈને ક્લિનિક હંકારે છે. ઘણાના છોકરા તેનું સહેજેય માનતા નથી એ પાછા પોલીસખાતામાં આખા ગામ પર રોફ જમાવે છે. અમુકને તો ઘરના પૂરા મત મળે એમ નથી એ નેતા થઈને બેઠા છે. કેટલાકને ખરેખર પતિ થાતા નથી આવડતું એ ‘ઉદ્યોગપતિ’ બની ગયા છે. જે પોતે કુંવારા છે એવા ઘણા’ય મેરેજ બ્યૂરો ચલાવે છે. ઘણા તો વાઈફથી ડરનાં કારણે ‘બિલ્ડર’ થઈ ગયા છે. અમુકની કથા તો કહેવા જેવી જ નથી. એ પાછા ગામમાં વારતાયું કરી રહ્યા છે. આ પતિદેવો ખરેખર બહુ ફની છે. સમારંભોમાં શોભાસ્પદ છે. પણ જો સ્ત્રીની નજરે જોવામાં આવે તો જબરા હાસ્યાસ્પદ છે. જોકે, બધા પતિદેવો આવા નથી. જે કન્યાઓને ફૂલકાજળીના જાગરણમાં ઝોલું આવી ગયું, જેણે મોળાકત કે જયાપાર્વતીમાં છાનુંમાનું મીઠું ખાઈ લીધું, તેને જ ઉપર લખ્યા એવા સ્વામીનાથ મળ્યા છે. અમુક બહેનોને તો લગ્ન પછી મનોમન થાય છે કે વ્રતમાં દેદો કૂટ્યો એના કરતાં આ નંગને કુટી નાખ્યો હોત તો સારું! થેન્ક ગોડ! સ્ત્રીઓ જો હાસ્યક્ષેત્રમાં આવશે તો પુરુષોની તો ટાઈ ટાઈ ફિશ થઇ જશે હો! માત્ર ભઈલાઓ માટે લખેલો આ લેખ જેને લાગુ પડે તેને સાદર અર્પણ. ( તા. ક. કોઈ પુરુષોએ ખોટું ન લગાડવું. સાચું લગાડવું.) ⬛ હાયરામ ઘણાની ફાંદ સીલિંગ ઉપર પી. ઓ. પી. ચોંટાડ્યું હોય તેવી લાગે છે. sairamdave@gmail.com

અન્ય સમાચારો પણ છે...