મિઠડ઼ી કચ્છી:‘મખણ જેડી મિઠડી કચ્છી કવિતા…’

2 મહિનો પહેલાલેખક: ડો. રમેશ ભટ્ટ ‘રશ્મિ’
  • કૉપી લિંક

કચ્છડો ખેલે ખલક મેં, જી માસાગર મેં મચ્છ જિત હિકડો કચ્છી વસે, ઉતે ડીયાણી કચ્છ- જેડા કચ્છ પ્રસસ્તિ જા ઘણે રસકસવારા સંડર્ભ ગદ્ય-પદ્ય બી મેં મિલેતા ને ‘કચ્છ નહી દેખા તો કુછ નહી દેખા’ તાં ધુનીયાં મેં ડંકો વજાય છડે ને, સે જડે બન્ની-પચ્છમ ને અછે રિણ મેં માડુ મેઘની ન્યારીયું તાં નેણ ઠરે, આંધરી ધ્રયતી. કચ્છી સાહિત્ય અકાધમી જે અચે પોયતાં વિવેકગ્રામ પ્રકાસન પ ભેટ બધી ઉભો આય તડે ધારધાર વિસયેં તેં બ્યાડ-ત્ર્યાડ પંજ અઠ પુસ્તક પિરગટ થીયેં- ઈ ડી પ છેટા નૈ હેવર કોય મેણું તાં કોરો નતો વિને. કોમલ સચદે જો મૂર ગોઠ રોહા... કવિ કલાપી ક જુકો સુરતાજી વાડી જો મોરલો ચોવાજે તા ઇનીજા સાવરા... ઈન ગોઠજી ધી કોમલ સચદે ‘કોમલ’ હેવર વાંયલી સુખપર મેં નિસાડ મેં નિંઢડે ગભૂરે કે ભણાઈયેંતાં. માનનીય પદ્મશ્રી નારાયણ જોશી ‘કરાયલ’ જી કચ્છી પાઠાવલી જા ધાર ધાર પ્રિયોગ ગંગાબા મિડલસ્કુલ ભુજ ભાંય તેંમેં કચ્છી બોલી ઓનલાઈન જે મનઠાર મેડાવે મેં ભેણ કોમલ સચદે ‘કોમલ’ કચ્છી પાઠ સબધ વાક્ય ને અમુક એકમેં જે નાટ્ય રૂપાંતર મેં ભાગ ગિડો હો તેં મથા હી લિખંધલ કે કચ્છી કાવ જો થસ લધો છઠ છે મેણે તાં આઉંગો કાવસંગ્રહ પ અચી રેયો આય. પ અજ ‘આઉં કચ્છી માડુ ઐંયાં’ નાલે ભેણ ‘કોમલ’ જી હી રચના મન ભરે ને માણીયું ત ભલા કી? ‘મરૂ મેરૂ ને મેરાંમણ જી કચ્છી ધરા મેં વ્યો વસી, હુભ સે મિણી કે મિલા ભેટી, આઉં, ઐયાં માડુ કચ્છી’- કચ્છ ઈતરે ભા વિશ્રામ ગઢવી જો હિકડો પુસ્તક આય ‘કુધરત જો જાધુ: કચ્છ હિન નિબંધ સંગ્રહ મેં કચ્છ જી લાટમાટ, રસધાર-કસધાર વિગતું ઐં, સે ચોફેરે ડુંગરા, ભીટું, તડું, કપરું ત બે ભરા અછો નિંઢો ને વડો રિણ પગ પુખતા કરે વેસા ખારાય તો થકલ-પકલ માડુ-માલકે ને મેરામણ તાં કચ્છ કે મુનરે વટા નાણસર તઈ ઘેરે વિઠો આય ને ખારાસ પી ને મિઠો થેયલ કચ્છ ને ઇનજો મિઠો માંડુઓ કચ્છ જી ધરીયા, રિણ ડુંગરા, કચ્છ કે બખ વિજી મિલેતાં-તી કચ્છી માંડુ મેમાણે કે બખ વિજી ને હુભ સે મિલેતો-હાણે હિતે સજી ભુગોડ જો રૂપક ને કચ્છી માડુ જી મેમાણઈ જી ગાલ મ જે વરણાનુપ્રાસ મેં ભેણ ‘કોમલ’ ઠાઉકાઈ સે ચેતાં સજી ધૂનીયાં કેડી? ત ‘કોમલ’ જો ચોણ આય ક.... તોજી મૂંજી કરે મેં આખી ધુનીયાં વિઈ ખપી, ખિલ કુડ ખપે ને ગાલીયું કરીયાં મિઠીયું આઉં ઐયાં માડુ કચ્છી હિતે સજી ધુનીયાંનું ધાર કચ્છ ને કચ્છી જી તાસીર જી ગાલ આય ક હિતે કેંજી નાંય પિઈ પિંઢજી પિઈ આય. પિંઢ કિતે પ ચીલો ન ચુકે ને સજી ધુનીયાં પારકી પીડા કરે ને પાયમાલ થઈ વિઈ આય, એડે વખત મેં કચ્છી કે ખિલ કુડ ખપે મોજ મેડાવા ખપે, કાવ-વાર્તા, મેડા-મલાખડા, પિરોલીયું-ગુજારથું, કાફીયું-બેત, કિસ્સા-ટુસકા, માની-મોભત જેડા હિયે જા થાર ખપેતાં... ને કેંજી પ કુચકુચ જે ભધલે મિઠીયું ગાલિયું ખપે ક જેમેં રતજા રૂંગા ને હિરખ જા રૂંગા ઉગેજી ગાલ વે, ધસજી-કપજી ને બે જો ભલો કરેજી ગાલ વે, કેજા અવસર ટાણા નિભાય જી ગાલ વે, એડીયેં ગાલિયું મેં વખત ગુજારેજી ગાલ વેતી, ઈતરે ક મેડાવે જો માણીગર કચ્છી કંડે પારકી નિધા મેં રસ તાં, નતો ગિને પ ચાય-ચેતાય મેં પુઠીયાં પ નતો રે પેટ બરે ત કન માટે, ટપલી છુવાય પ ખરો પ જ, મન ભિરે ત જ વરી ઇગીયા ન્યારીયું ત કજીયો ન ખપે કંકાસ ન ખપે, નાં ખપે મથાકૂટ વડી, ગાલ વે મૂંજી સોરો આનાં સચી આઉં ઐયાં માંડુ કચ્છી, ખાધે પેલા બેંકે ખારાઈયાં એડી ભાવના મેં રાં તો બૂડી ખોટે માડુએ સે વિના વિરચી, આઉં ઐયાં માંડુ કચ્છી મખણ ને બાજર જી માની મેં, માડી તોજી તાં મોભત આય ડિઠી, મેમાંણી મેં મૂંજી જાત વીંજા ખરચી આઉં ઐયાં માંડુ કચ્છી અડેખાઈને આડોડાઈ, ઈ મિડે ખોટી કોરી, ડાતારી મેં જાત વીંજા ધસી આઉં ઐયાં માડુ કચ્છી, ‘કોમલ’ ડઈને માન ગિના ધિલધારી રખાં બોરી, લોસ સે ન પ્રેમ સે વિના સચ્ચી આઉં ઐયાં માંડુ કચ્છી’ હી હી કાવ સચે કચ્છ જો નકસો આય. ભેણ ‘કોમલ’ તાં ભણાઈયેંતા તી અના ભણે પ તા... રાજીપો ઈન ગાલ જો આય ક ઈ હેવર પી.એચ.ડી. કરીયેંતા. કચ્છી કાવ મેં જેંજી કલમ જી ચુંજ બૂડેતી અખરે અખરે અનુભૂતિ કુછેતી મિઠડી કચ્છી ફોરેતી ને હકીકત મેં સચાઈ જો ભલો ભેરપો આય- એડી પટ તેં હલી ને મન કે છુંધલ ભેણ ‘કોમલ’ જે કાવજે પુસ્તક જી વાટ ન્યારીયું કાવ, ગીત તાન્કા, હાઈકુ, ડુઆ... મિણી મેં કોમલ ભેણ હરહીલે પકે પાઈયે કલમ ખણી ને લીખેતાં...⬛ alokachchh32@gmail.com

અન્ય સમાચારો પણ છે...