હવામાં ગોળીબાર:પાકીટમારની પ્રેમકહાણી!

મન્નુ શેખચલ્લી13 દિવસ પહેલા
  • કૉપી લિંક
  • એ લેટર ઉપર ટાંકણી વડે દસ રૂપિયાની નોટ ખોસીને જો ચીકુને પ્રેમથી હાથોહાથ આપે તો એ પોતાના ગાલ ઉપર પપ્પી કરવા દેતી!

પાકીટમાર પકિયાને ફક્ત એક જ પાવાગઢની જાત્રામાં સાંજ સુધીમાં એકસો ને સત્તાવન પાકીટનો ‘વકરો’ થઈ ગયો હતો! કોરોનાથી કંટાળેલા લોકોનાં ટોળેટોળાં પાવાગઢમાં ઉભરાયાં હતાં. હૈયે હૈયું દળાય એવી ભીડમાં બસ, એક હડસેલો મારવાનો અને કમ સે કમ ચારથી પાંચ જણાનાં ખિસ્સાં ઉપર સિફતથી હાથ કી સફાઈ ચલાવી લેવાની! આ કામમાં જિગુ નામનો એક ટેણિયો એનો સાથીદાર રહેતો. પકિયો પાકીટ મારે અને જિગુ તેના હાથમાં ઝાલેલા મોટા થેલામાં ભરેલાં નાળિયેરની નીચે પાકીટોને સરકાવતો જાય. ‘ચલ, ચલ, જલદી હાથ ચલાવ જિગુડા…’ એમની સિસ્ટમ સિમ્પલ હતી. પાકીટ ખોલવાનું, એમાંથી જે રોકડા રૂપિયા નીકળે તે સાઈડમાં ભેગા કરતા જવાનું અને અંદરથી કાગળિયાં, વિઝિટિંગ કાર્ડ, ભગવાનના ફોટા, ડ્રાઈવિંગ લાયસન્સ કે આધારકાર્ડ વગેરે જે મળે તેનો ઢગલો કરીને છેવટે એમાં દીવાસળી ચાંપી દેવાની. એવામાં અચાનક પકિયાનો હાથ અટકી ગયો! એક પાકીટમાં રૂપિયા તો માંડ બસ્સો ને સત્તર જ નીકળ્યા, પણ સાથે નાના નાના ત્રણ ફોટા હતા… એ પણ એક જ છોકરીના! પકિયાની આંખો ચોંટી ગઈ! ‘અરે! આ તો સ્કૂલમાં જોડે ભણતી હતી એ, ચીકુડી! આયે… હાયે…’ પકિયાના દિલમાંથી ગરમાગરમ રોમેન્ટિક આહ સરકી પડી. ત્રણ ફોટામાંથી એક તો સ્કૂલ વખતનો જ ફોટો હતો. બીજા ફોટામાં એ બારમા ધોરણવાળી લાગતી હતી અને ત્રીજામાં મસ્ત રંગીન કોલેજવાળી! જોકે, પકિયાના નસીબમાં કોલેજ તો ક્યાંથી હોય? એ તો પેલી ચીકુડી જોડે મ્યુનિસિપલ શાળા નંબર બત્રીસમાં છેક ત્રીજા ધોરણથી નવમા ધોરણ સુધી જ હતો. પછી પકિયો નવામામાં બે વાર નાપાસ થયો. દરમિયાનમાં એની ચીકુ દસમું પાસ કરીને ક્યાંક બીજી નિશાળમાં જતી રહેલી, પણ આયે… હાયે… પકિયો ફ્લેશ-બેકમાં સરી પડ્યો. ચીકુનું હાજરીપત્રકમાં નામ ચંદ્રકાન્તા હતું, પણ એના ગાલ ચીકુ જેવા મીઠા… મીઠા… મીઠા… હતા! પકિયાને આજે પણ એ સ્વાદ યાદ આવી રહ્યો હતો. ક્લાસના અડધો ડઝન છોકરા ચીકુની પાછળ આદું ખાઈને પડેલા. એમાંનો એક હતો મનિયો. એની મા ફૂલબજારમાં મોગરાની વેણી વેચતી હતી એટલે મનિયો રોજ ટોપલીમાંથી એક વેણી ચોરી લાવતો અને ચીકુડીને ગિફ્ટમાં આપતો. ચીકુડી એના બદલામાં પોતાના ગાલ ઉપર પપ્પી કરવા દેતી હતી! આ પપ્પીની ‘સાટા-પદ્ધતિ’ની વાત બીજા છોકરાઓને પડતા બધાએ જુદી જુદી ‘કરન્સી’ અપાવવા માંડી! કોઈ બંગડીઓ લાવતો, કોઈ લિપસ્ટિક તો કોઈ ચાંદલાના સ્ટિકરનું પેકેટ! પણ સૌથી સફળ કરન્સી ‘કેશ’ જ હતી! ક્લાસમાં એક જ છોકરો હતો જેના અક્ષર બહુ સારા હતા. એની પાસે નિશાળના તમામ રોમિયો ‘લવ-લેટર’ લખાવતા. પછી એ લેટર ઉપર ટાંકણી વડે દસ રૂપિયાની નોટ ખોસીને જો ચીકુને પ્રેમથી હાથોહાથ આપે તો એ પોતાના ગાલ ઉપર પપ્પી કરવા દેતી! ‘આયે… હાયે… એ ચીકુ અત્યારે ક્યાં હશે?’ આવો વિચાર આવતા જ પકિયાએ પાકીટ ફંફોસી નાખ્યું. અંદરથી એક ડ્રાઈવિંગ લાયસન્સ નીકળ્યું! એમાં જ ેફોટો હતો એ તો કોઈ ચશ્મીસ બબૂચકનો હતો! પણ સાલો એ એનો હસબન્ડ નીકળ્યો તો? ‘બને જ નહીં!’ પકિયાએ વિચાર્યું. ‘પતિ કોઈ દહાડો પત્નીના ત્રણ ત્રણ ફોટો ખિસ્સામાં રાખતો હશે?’ પકિયાએ એનું એડ્રેસ શોધી કાઢ્યું. એ ચશ્મીસ અમદાવાદમાં પાડાની પોળમાં રહેતો હતો. પકિયો બીજા જ દિવસે એના ઘરે પહોંચી ગયો. જતાંની સાથે જ ફોટા બતાડીને એણે પૂછ્યું ‘આ ચીકુડીને…’ ‘શાળા નંબર બત્રીસ ને?’ પેલાએ ચશ્માં સરખા કરતા કહ્યું ‘500ની નોટ કાઢ! હવે તો હું લવ-લેટરની ઝેરોક્સો જ રાખું છું!’

⬛ mannu41955@gmail.com

અન્ય સમાચારો પણ છે...