રાજકોટમાં ‘શ્વાસ’ ખરીદવાની કતાર:24 કલાક ચાલે એટલા ઓક્સિજન માટે 500 લોકો 12 કલાક સુધી 5 કિલોમીટર લાંબી લાઇનમાં ઊભા રહે છે

રાજકોટ6 મહિનો પહેલા
  • કૉપી લિંક
ઓક્સિજન માટે લોકોની લાઇનો લાગી. - Divya Bhaskar
ઓક્સિજન માટે લોકોની લાઇનો લાગી.
  • રાજકોટમાં ઓક્સિજનનાં સિલિન્ડર રિફિલિંગ માટે પાંચ જ એજન્સી છે
  • સવારથી લાઇનમાં ઊભા હોય ત્યારે છેક 12 કલાકે સાંજે વારો આવે છે

રાજકોટમાં હોસ્પિટલમાં બેડની અછત એટલી છે કે ગંભીર દર્દીઓને પણ ઘરે રાખવા પડે છે, સતત ઓક્સિજન પર રાખીને રિકવરી થાય એવા પ્રયાસો થાય છે. આવી સ્થિતિમાં પણ ઓક્સિજન ન મળતાં દર્દીઓની જ નહીં, તેમનાં સ્વજનોની હાલત કફોડી બને છે. રાજકોટમાં ઓક્સિજન-સિલિન્ડર રિફિલિંગ માટે પાંચ જ એજન્સી છે અને એ પણ શહેરથી 15 કિ.મી. દૂર આવેલા શાપર વેરાવળ અને મેટોડા જીઆઈડીસીમાં જઈ રહ્યા છે. આમ છતાં પણ તરત જ રિફિલિંગ નથી થતું, પણ કતારમાં ઊભું રહેવું પડે છે.

24 કલાક ચાલે એટલો જ ઓક્સિજન મળે છે
સવારથી લાઈનમાં ઊભા હોઈએ ત્યારે છેક 12 કલાકે સાંજે વારો આવે છે. જે સિલિન્ડર રિફિલ થયું હોય એ માંડ 15થી 24 કલાક દર્દીની હાલત મુજબ ચાલે અને ફરીથી સ્વજનોએ પ્રાણવાયુ માટે દોડવું પડે છે. આ સ્થિતિ એટલી ગંભીર છે કે દર્દીઓનાં સ્વજનો માનસિક રીતે પડી ભાંગ્યાં છે અને કર્ફ્યૂ હોવા છતાં આખી આખી રાત અલગ અલગ સંસ્થાઓ અને કંપનીઓ પાસે જઈને એક-એક સિલિન્ડર માટે હાથપગ જોડી રહ્યા છે. શાપરના ત્રિશૂલ ઓક્સિજન નામના રિફિલિંગ સેન્ટર પર જતાં લોકોની પીડા જોવા મળી હતી.

તસવીર પ્રતીકાત્મક છે.
તસવીર પ્રતીકાત્મક છે.

કલાકો સુધી ઊભા રહેવું પડે છે
શાપરના રિફિલિંગ પાસે દરરોજ 150થી 200 લોકો કતારમાં હોય છે. આવાં અલગ અલગ 5 સેન્ટર મેટોડા અને શાપરમાં છે, એટલે કે શહેરથી 15 કિ.મી. દૂર 500-500 લોકો ઓક્સિજન માટે દોડતા જોવા મળે છે. રાત હોય કે સવાર, લોકોની લાઇન લાગેલી જ હોય છે. કલાકો લાઈનમાં ઊભા રહે છે અને આ દરમિયાન તેમને કોઇ પાણી માટે પણ પૂછવા આવતું નથી. ઔદ્યોગિક વિસ્તારોમાં તડકા વચ્ચે શેકાતા હોય છે લોકો. કલાકો ઊભા રહ્યા બાદ ફેક્ટરીના ગેટ સુધી પહોંચાય છે. કમ્પાઉન્ડમાં કોઇને આવવાની મંજૂરી નથી અપાઈ, તેમનાં સિલિન્ડર ફેક્ટરીમાં લઈ લેવાય છે અને પછી વળી કલાકો રાહ જોવાની હોય છે કે તેમનું સિલિન્ડર ભરાયું છે કે નહિ. એમાં પણ જથ્થો હશે ત્યાં સુધી ભરાશે તેવી વાત કહેતાં લોકો ફેક્ટરીની વંડી પર ચડીને તેમનું સિલિન્ડર ભરાયું છે કે નહિ એ જોવા મજબૂર બન્યા હતા.

તસવીર પ્રતીકાત્મક છે.
તસવીર પ્રતીકાત્મક છે.

કિસ્સો 1: રિફિલિંગ માટે સાંજ સુધી લાઈનમાં ઊભું રહેવું પડે છે
રાજકોટના પ્રેમ વાસદેવાણી જણાવે છે, તેમનાં બહેન, તેનાં માતા-પિતા કોરોનાગ્રસ્ત છે. બેડ ન મળતાં પરિવારની સારવાર ઘરે જ કરવી પડે છે. સતત બે દિવસ મેટોડા ખાતે આવી બાટલાને રિફિલ કરાવવા માટે વહેલી સવારથી લાઈનમાં ઊભું રહેવું પડે છે. ત્યારે જઈ સાંજના સમયે વારો આવે છે. આ એવી કરુણતા છે, જેને વર્ણવવી મુશ્કેલ છે. તંત્રએ પણ તેમની આંખ અને કાન બંધ કરી દીધાં છે અને લોકોની તકલીફથી જાણે તેઓ અજાણ છે એવું લાગી રહ્યું છે.

તસવીર પ્રતીકાત્મક છે.
તસવીર પ્રતીકાત્મક છે.

કિસ્સો 2: 400 રૂ.ના રિફિલિંગમાં પણ એજન્સીને આજીજી કરવી પડે છે
મહેન્દ્ર ચાવડા જણાવે છે, તેમના ઘરે કાકા અને કાકી હોમ આઈસોલેટ છે, પૂરતું ઓક્સિજન મળી રહે તે માટે રાત-દિવસ લાઈનમાં ઊભું રહેવું પડે છે, 400 રૂપિયાના રિફિલિંગ માટે વારો ક્યારે આવશે એ પણ અનિશ્ચિત છે. માત્ર એક જ વખત નહિ, અનેકવાર બાટલા માટે આવવું પડે છે. આ તકે તંત્રએ પણ લોકોની સ્થિતિની ગંભીરતા સમજાવી જોઈએ અને ઓક્સિજન સરળતાથી મળી રહે એ માટે પૂરતા પ્રયાસો પણ કરવા જોઈએ. તંત્રને એક વાતનો પણ ખ્યાલ નથી કે આમ નાગરિક કયા પ્રકારની મુશ્કેલી વેઠી રહ્યું છે અને પોતાનાં સ્વજનોને બચાવા માટે પ્રયત્નો કરી રહ્યું છે.

અન્ય સમાચારો પણ છે...