તમારા શહેરના લેટેસ્ટ સમાચાર અને ફ્રી ઈ-પેપર મેળવો

ડાઉનલોડ કરો

નસવાડીના ખમીરવંતા શિક્ષકો:ડુંગરા-કાદવ ખુંદીને આદિવાસી બાળકોને રોજ ભણાવવા જાય છે, કાચા રસ્તા પર જીવના જોખમે પણ ફરજ નિભાવે છે

નસવાડી19 દિવસ પહેલા
  • કૉપી લિંક
આ રીતે આદિવાસી બાળકોને શિશ્રણની પ્રવૃત્તિમાં જોડી રાખવાનું ઉમદા કાર્ય આ શિશ્રકો કરી રહ્યા છે, જેનાથી વાલીઓ પણ ખુશ છે. - Divya Bhaskar
આ રીતે આદિવાસી બાળકોને શિશ્રણની પ્રવૃત્તિમાં જોડી રાખવાનું ઉમદા કાર્ય આ શિશ્રકો કરી રહ્યા છે, જેનાથી વાલીઓ પણ ખુશ છે.
  • બારે માસ શિક્ષક તરીકેની ફરજ ખુશી ખુશી નિભાવી રહ્યાં છે નસવાડીના શિક્ષકો

નસવાડીનો ડુંગર વિસ્તાર કુદરતી સૌંદર્યથી ખીલી ઉઠે છે. પરંતુ બીજી બાજુ તાલુકાના ડુંગર વિસ્તારના કાચા રસ્તા આઝાદીના વર્ષો બાદ પણ હજુ પાકા બન્યા નથી. આવા કાચા-બિસમાર રસ્તે થઇને પણ તા.ના શિક્ષકો આદિવાસી બાળકોને ભણાવવાનું ઉમદા કાર્ય કરી રહ્યા છે. જ્યાં સુધી બાઈક જાય ત્યાં સુધી શિક્ષકો જાય અને પછી પગપાળા જઇ તેમને અભ્યાસ કરાવે છે.

નસવાડી તાલુકાના ગનીયા બારી, સાંકડી બારી, ખેંદા, કુપ્પા, છોટીઉંમર, ખોખરા, વાડિયા વગેરે ગામની શાળાના શિક્ષકોએ બારે માસ કાચા રસ્તાનું દુઃખ ભોગવીને પણ આદિવાસી બાળકોને શિક્ષણની પ્રવૃત્તિમાં જોડી રાખ્યા છે. કોરોનાના લીધે શિક્ષકો શાળામાં શિક્ષણ કાર્ય નથી કરાવતા પરંતુ આ રીતે તેઓને શેરી શિક્ષણ આપી રહ્યા છે. ડુંગર વિસ્તારમાં રહેતા આ બાળકોને દરેક ઋતુમાં મુશ્કેલીઓ ભોગવીને પણ શિક્ષકો અભ્યાસ કરાવવા જાય છે. જેથી વાલીઓ પણ ખુશ છે. કાચા રસ્તા પર અવર જવર કરવી એ જોખમ સમાન છે. વાડિયા, ખેંદા આ બે શાળામાં તો મહિલા શિક્ષક છે. છતાંય તેઓ આદિવાસી બાળકોને પગપાળા જઈ શિક્ષણ આપે છે.

સાકડીબારી ગામે આઝાદીના વર્ષો બાદ પણ હજુ પાકા રસ્તા નથી. ચોમાસામાં અહીંના કોતરમાં ભારે પાણી હોય છે. ત્યારે પણ હેરાન થવા છતાં બાળકોને શિક્ષણ આપવાની ફરજ નહીં ચૂકતા આ શિક્ષકો ‘શિક્ષક કભી સાધારણ નહીં હોતા’ વાતને યથાર્થ ઠેરવી રહ્યાં છે.

આદિવાસી બાળકોને અભ્યાસ કરાવવા માટે 12 શિક્ષકો નિયમિતપણે જાય છે
આઝાદીના વર્ષો બાદ પણ નસવાડી તાલુકાના અંતરિયાળ વિસ્તારમાં આવેલી શાળા પર જવા પાકા રસ્તા નથી. ડુંગર વિસ્તારોમાં આદિવાસી બાળકોને અભ્યાસ કરવા 12 શિક્ષકો નિયમિત જાય છે. મારા એક શિક્ષક સાથે જ સગપણ થયા છે. ડુંગર વિસ્તારમાં અમો બંને સાથે આવીએ છીએ. સાંકળનો ઢાળ ઉતર્યા બાદ ઉત્તર દિશામાં આવેલ ગનિયાયાબરી ગામે સાડા ત્રણ કિમી ડુંગરના પથરાળ રસ્તા પરથી પગપાળા ચાલીને એ સ્કૂલ પર પહોંચે છે. હું ખેંદા શાળા ગામે પગપાળા 2 કિમી ચાલીને જાવ છું. આદિવાસી બાળકોને ભણાવીને અમે ખુશ છીએ. - હિનાબેન સુતરિયા, શાળા ખેંદા

બાળકોને ભણાવવાનો મોકો મળ્યો છે, હું ખુશ છું
મારી શહેરી વિસ્તારમાંથી બદલી થઈ અને હું નસવાડીના ડુંગર વિસ્તારમાં આવ્યો હતો. પહેલાં તો મને અજુગતું લાગ્યું. આ વિસ્તારના લોકોની ભાષા અલગ છે. હું સમજી શકતો ન હતો. પરંતુ અહીંની સ્થિતિ જોઈ લગાવ થઈ ગયો અને અહીંની ભાષા સમજતો થયો. આજે મને સંતોષ છે કે જે વિસ્તારમાં આવવું કઠિન ભલે હોય પણ બાળકોને શિક્ષણ આપવાનો જે મોકો મળ્યો છે તેનાથી હું ખુશ છું. - જીતેન્દ્ર પરમાર, શિક્ષક, કુપ્પા શાળા

અન્ય સમાચારો પણ છે...