તમારા શહેરના લેટેસ્ટ સમાચાર અને ફ્રી ઈ-પેપર મેળવો

ડાઉનલોડ કરો
  • Gujarati News
  • Dvb original
  • The Village Which Had No Electricity Or Road In 7 Years Ago; Today The Children There Are Skating Champions, Operate Computers, Speak English

આજના પોઝિટિવ સમાચાર:જે ગામમાં 7 વર્ષ અગાઉ ન વીજળી હતી, ન સડક; આજે ત્યાંનાં બાળકો સ્કેટિંગ ચેમ્પિયન છે, કમ્પ્યુટર ચલાવે છે, અંગ્રેજીમાં વાત કરે છે

23 દિવસ પહેલા
  • કૉપી લિંક

મધ્યપ્રદેશની રાજધાની ભોપાલથી લગભગ 400 કિમી દૂર પન્ના જિલ્લામાં એક ગામ છે જનવાર. 7 વર્ષ અગાઉ 1400 લોકોની વસતિવાળા આ ગામમાં ન સડક હતી કે ન વીજળીની સુવિધા. મોટા ભાગની જમીન વેરાન હતી, એટલે કે ખેતી માટે પણ નહિવત્ શક્યતા. ગામના લોકો જેમ તેમ મજૂરી કરીને જીવન પસાર કરતા હતા. મહિલાઓની સ્થિતિ તો વધુ ખરાબ હતી. એક રીતે તેમનું જીવન મજબૂર હતું. બાળકો માટે ન તો શિક્ષણનો માહોલ હતો કે ન તો તેઓ સ્કૂલે જતાં હતાં.

હવે જનવારની તસવીર અને તકદીર બંને બદલાઈ ગઈ છે. નાનાં નાનાં બાળકો પણ કોઈ હાઈટેક સિટીનાં બાળકોની જેમ સ્કેટિંગ કરતાં જોવા મળી જશે. ગામમાં સડક અને વીજળીની સુવિધા છે. સ્કૂલ ડેવલપ થઈ છે, બાળકો કમ્પ્યુટર શીખી રહ્યાં છે, અંગ્રેજી બોલી રહ્યાં છે. ખેતીમાં ઓર્ગેનિક પાક લહેરાય છે, મહિલાઓ પોતાની સાથે સાથે પોતાના પરિવારની પણ સંભાળ લઈ રહી છે. આ બધું શક્ય બન્યું છે જર્મનીનાં રહેવાસી ઉલરિકે રિનહાર્ડની લગન અને મહેનતને કારણે. આજના પોઝિટિવ સમાચારમાં વાંચો તેમના સંઘર્ષ અને સફળતાની કહાની...

ગામવાસીઓને સમજાવવા અને તેમનો ભરોસો જીતવો પડકારરૂપ કામ હતું

ઉલરિકે રિનહાર્ડ જર્મનીનાં રહેવાસી છે. જોકે ભારત સાથે તેમને લગાવ છે અને અહીં તેઓ ઘણીવાર આવતાં રહે છે.
ઉલરિકે રિનહાર્ડ જર્મનીનાં રહેવાસી છે. જોકે ભારત સાથે તેમને લગાવ છે અને અહીં તેઓ ઘણીવાર આવતાં રહે છે.

60 વર્ષીય ઉલરિકે રિનહાર્ડ, જર્મન પબ્લિશર, ઓથર અને ડિજિટલ નોમેડ છે. 2014માં તેઓ મધ્યપ્રદેશના પન્ના જિલ્લાના એક નાનકડા ગામ જનવાર પહોંચ્યાં. અહીં તેમને દરેક પ્રકારે બદતર સ્થિતિ જોવા મળી. એનાથી તેઓ વિચલિત થઈ ગયાં. પછી તેમણે નક્કી કર્યું કે આ ગામ માટે, અહીંના લોકો માટે, તેમના સારા માટે કંઈક કરવાની જરૂર છે. એના પછી તેઓ પોતાની ટીમ સાથે થોડા દિવસ સુધી ગામમાં રહ્યાં. ગામના લોકો સાથે વાત કરી, તેમની મુશ્કેલીઓ વિશે જાણ્યું.

ઉલરિકે જણાવે છે, અહીં કંઈપણ પ્રોજેક્ટ શરૂ કરતાં પહેલાં લોકોનો ભરોસો જીતવો સૌથી વધુ પડકારરૂપ કામ હતું. લોકો પોતાનાં બાળકોને સ્કૂલો મોકલતા નહોતા, બાળકીઓ-યુવતીઓની સ્થિતિ વધુ ચિંતાજનક હતી. નાની વયમાં જ તેમના લગ્ન થઈ જતા હતા. આ સાથે જ સૌથી મોટી મુશ્કેલી એ પણ હતી કે અહીં નાત-જાતનો ભેદભાવ ખૂબ હતો. એને મિટાવવા માટે મેં સ્પોર્ટ્સ પ્રોગ્રામ શરૂ કરવાનો નિર્ણય કર્યો, કેમ કે સ્પોર્ટ્સ એક એવું માધ્યમ છે, જેની મદદથી બાળકો વચ્ચે ભેદભાવ સમાપ્ત કરી શકાય છે.

સ્કેટિંગ શરૂ કર્યું તો બાળકોનું અભ્યાસ પ્રત્યેનું વલણ વધવા લાગ્યું

હવે ગામનાં નાનાં-નાનાં બાળકો સ્કેટિંગ શીખી રહ્યાં છે. આ જ કારણથી તેઓ અભ્યાસ માટે સ્કૂલમાં પણ જાય છે.
હવે ગામનાં નાનાં-નાનાં બાળકો સ્કેટિંગ શીખી રહ્યાં છે. આ જ કારણથી તેઓ અભ્યાસ માટે સ્કૂલમાં પણ જાય છે.

ઉલરિકે કહે છે, ખૂબ પ્લાનિંગ કર્યા પછી મારા મનમાં સ્કેટિંગ શરૂ કરવાનો આઈડિયા આવ્યો, કેમ કે આ એક એવી ગેમ છે, જે બાળકોને મેન્ટલી અને ફિઝિકલી બંને લેવલ પર મજબૂત બનાવે છે. એના પછી વર્ષ 2015માં એક સ્કેટિંગ પાર્કનો પાયો નાખ્યો. બાળકો માટે આ ઘણું રસપ્રદ અને અનોખું મોડલ હતું. તેઓ સ્કેટિંગ કરવા માટે આવવા લાગ્યા. પછી અમે શરત રાખી કે સ્કેટિંગ એ જ કરશે કે જે સ્કૂલે જતાં હશે. એના પછી બાળકો સ્કૂલે જવા લાગ્યાં. છ મહિનાની અંદર જનવારની તમામ સરકારી સ્કૂલો આદિવાસી બાળકોથી ભરાવા લાગી. સ્કૂલોને નવા શિક્ષકો રાખવા પડ્યા.

બાળકો નેશનલ અને ઈન્ટરનેશનલ લેવલ પર સ્કેટિંગ કરી રહ્યાં છે
જનવાર સ્કેટપાર્ક 4843 સ્કેવર ફિટ એરિયામાં બનાવાયો છે, જ્યાં છોકરા-છોકરીઓ સમાન રીતે સ્કેટિંગ કરે છે. અનેક બાળકોએ નેશનલ અને ઈન્ટરનેશનલ લેવલ પર પણ સ્કેટિંગમાં ભાગ લીધો છે. કેટલાંક બાળકોએ રમતના મેદાનમાં સફળતા પણ મેળવી છે અને અવોર્ડ પણ જીત્યાં છે.
2018માં સ્કેટબોર્ડિંગ વર્લ્ડ ચેમ્પિયનશિપ નાનજિંગ-ચીનમાં આયોજિત થઈ હતી, જેમાં બે બાળકો- આશા અને અરુણે ભારતનું પ્રતિનિધિત્વ કર્યું. એના પછી 2019માં નેશનલ રોલર સ્કેટિંગ ચેમ્પિયનશિપ વિશાખાપટ્ટનમ અને 2020માં ચંડીગઢમાં આયોજિત નેશનલ સ્કેટિંગ ચેમ્પિયનશિપમાં પણ અનેક બાળકોએ ભાગ લીધો અને અવોર્ડ્સ જીત્યા. અત્યારસુધીમાં 30થી વધુ અવોર્ડ્સ અહીંનાં બાળકો જીતી ચૂક્યાં છે.

જનવારનાં બાળકો હવે નેશનલ અને ઈન્ટરનેશનલ લેવલ પર સ્કેટિંગમાં પાર્ટિસિપેટ કરે છે. અનેક બાળકોએ અવોર્ડ પણ જીત્યા છે.
જનવારનાં બાળકો હવે નેશનલ અને ઈન્ટરનેશનલ લેવલ પર સ્કેટિંગમાં પાર્ટિસિપેટ કરે છે. અનેક બાળકોએ અવોર્ડ પણ જીત્યા છે.

આ છ વર્ષમાં સ્કેટિંગ ઉપરાંત બાળકોના શિક્ષણનો સ્તર પણ ઘણો વધ્યો છે. સ્કેટિંગનો હેતુ જ બાળકોના હુન્નરને નિખારવાનો અને તેમને સારી જિંદગી માટે પ્રેરિત કરવાનો હતો. બાળકોની સાથે સાથે વયસ્કોને પણ આત્મનિર્ભર બનાવવાની કોશિશ કરવામાં આવી રહી છે. આજે ગામમાં કમ્પ્યુટર લેબની સુવિધા છે. ઈન્ટરનેટની મદદથી બાળકો ઓનલાઈન ક્લાસ કરે છે. ઈંગ્લિશ અને મ્યુઝિકના ક્લાસ કરે છે. ઓપન સ્કૂલની મદદથી આ વર્ષે લગભગ 20 બાળકોએ ધો. 10ની પરીક્ષા પાસ કરી છે અને હવે આગળના અભ્યાસની તૈયારી પણ કરી રહ્યાં છે.

હવે ગામનાં બાળકો વિદેશમાં મેળવી રહ્યાં છે સફળતા
જનવારની રહેવાસી 20 વર્ષીય આશા ગોંડ, જે સ્કેટિંગમાં આંતરરાષ્ટ્રીય સ્તરે હિસ્સો લઈ ચૂકી છે. તે જણાવે છે કે સ્કેટિંગે મારું જીવન ઘણું બદલ્યું છે. જો ઉલરિકે અમારા ગામમાં આવ્યાં ન હોત તો બાળપણમાં જ મારા લગ્ન થઈ ગયા હોત, પરંતુ આજે તેમની મદદથી મેં સ્કેટિંગને ઈન્ટરનેશનલ લેવલ પર રિપ્રેઝન્ટ કર્યું અને હું વિદેશમાં ભણવા પણ ગઈ. હું મારા ગામની પ્રથમ યુવતી છું, જે વિદેશ ગઈ અને પરત આવ્યા પછી ગામના જ બાળકોને ભણાવું છું.

ગામમાં જ બાળકો માટે કમ્પ્યુટર શીખવવાની સુવિધા શરૂ કરવામાં આવી છે. બાળકો ઓનલાઈન ક્લાસ પણ કરે છે.
ગામમાં જ બાળકો માટે કમ્પ્યુટર શીખવવાની સુવિધા શરૂ કરવામાં આવી છે. બાળકો ઓનલાઈન ક્લાસ પણ કરે છે.

16 વર્ષના અનિલ કુમારે પ્રથમ સ્કેટિંગ શીખ્યું, અનેક હરીફાઈઓમાં ભાગ લીધો અને આજે તે નાનાં બાળકોને સ્કેટિંગ અને કમ્પ્યુટર શીખવે છે. અનિલ કહે છે કે કેટલાંક વર્ષ અગાઉ અમારા નાના ગામને કોઈ ઓળખતું નહોતું, પરંતુ આજે અમારું ગામ સ્કેટિંગને કારણે ખૂબ જાણીતું થઈ ગયું છે અને મને ખુશી છે કે હું મારા ગામની પ્રગતિમાં સામેલ છું.

સ્કેટિંગથી ગામના લોકોને મળી રહી છે રોજગારી
પોતાના આ અભિયાન દ્વારા ઉલરિકે ગામના લોકોને ખાસ કરીને મહિલાઓને આત્મનિર્ભર બનાવી રહી છે. તેઓ કહે છે, જ્યારે આ ગામમાં સ્કેટિંગ શરૂ થયું, અમે પાર્ક બનાવ્યો ત્યારે તેને જોવા માટે મોટાં શહેરોમાંથી એટલે સુધી કે વિદેશોથી પણ લોકો આવવા લાગ્યા. આ લોકોને રહેવા માટે અહીં જગ્યા નહોતી. તેમને 5-6 કિમી ટ્રાવેલ કરીને પન્ના જવું પડતું હતું.

આ પરેશાની દૂર કરવા માટે ગામવાસીઓની મદદથી અમે અહીં કેટલાક હોમ સ્ટે ડેવલપ કર્યા, જ્યાં બહારથી આવનારા લોકો માટે રોકાવાની અને ખાવાપીવાની વ્યવસ્થા કરવામાં આવી. એનાથી ગામના લોકોને સારીએવી આવક થવા લાગી.

એ પછી તેમણે લોન આપવાનું અભિયાન શરૂ કર્યું. તેઓ ગામના લોકો અને મહિલાઓને મદદ કરે છે. તેમને જરૂરિયાત પ્રમાણે લોન આપે છે, જેની મદદથી ગામની મહિલાઓ અને પુરુષો લોન લઈને નાના પાયે ઓર્ગેનિક ખેતી કે કોઈ કામ શરૂ કરે છે. જ્યારે તેમનો પાક તૈયાર થઈ જાય છે ત્યારે તેઓ પોતાની પ્રોડક્ટનું વેચાણ કરે છે. તેઓ તેમના પૈસા પરત આપી દે છે. એનાથી અહીંના લોકોના જીવનમાં મોટું પરિવર્તન આવ્યું છે.

ગામની મહિલાઓને આત્મનિર્ભર બનાવવા માટે ઓર્ગેનિક ફાર્મિંગ પર ભાર આપવામાં આવે છે. મોટા ભાગની મહિલાઓ તેની સાથે જોડાઈને ગુજરાન ચલાવી રહી છે.
ગામની મહિલાઓને આત્મનિર્ભર બનાવવા માટે ઓર્ગેનિક ફાર્મિંગ પર ભાર આપવામાં આવે છે. મોટા ભાગની મહિલાઓ તેની સાથે જોડાઈને ગુજરાન ચલાવી રહી છે.