• Gujarati News
  • Dvb original
  • Ravina, The First Daughter Of Wadia Village Who Passed 12th Standard, Became A Source Of Inspiration For The Villagers

ભાસ્કર એક્સક્લૂઝિવ:દેહવ્યાપાર માટે બદનામ વાડિયામાં સોનાનો સૂરજ ઊગ્યો, ગામની પહેલી દીકરી રવિનાએ ધો-12 પાસ કર્યું, કહ્યું- મોદી સર મારા ન્યૂઝ વાંચશે કે નહીં?

અમદાવાદએક મહિનો પહેલાલેખક: સારથી એમ.સાગર
  • આઝાદીનાં આટલાં વર્ષો બાદ વાડિયાની પહેલી દીકરીએ 12મું ધોરણ પાસ કરી ગામનું નામ રોશન કર્યું
  • 'રવિના પાસ થઈ તો વાડિયામાં મેસેજ જશે કે નોકરી કરતાં રૂપિયા મળે જ છે તો પછી દેહવ્યાપારના બદલે નોકરી કેમ ન કરીએ?'
  • અન્ય છોકરીની જેમ રવિના પણ ભટકી જવાની જ હતી, પણ સેવાભાવી શારદાબેને તેની આંગળી પકડી લીધી અને જિંદગી સુધરી ગઈ

વિકાસના રોલમોડલ ગણાતા ગુજરાતનું એક કડવું સત્ય છે બનાસકાંઠાનું વાડિયા ગામ. આ વાડિયા એટલે એ ગામ, જ્યાં દીકરીઓને ખુદ પરિવાર દેહવ્યાપારમાં ધકેલે છે. અહીં આખું ગામ દેહવ્યાપાર કરે છે. મહિલાઓ પાસે જીસ્મનો ધંધો કરાવવાની વર્ષોથી ચાલી આવતી કુપ્રથા અહીં હજી પણ ચાલુ છે. લોહીના વેપાર માટે બદનામ વાડિયા ગામમાં હવે સોનાનો સૂરજ ઊગ્યો છે. આઝાદીનાં આટલાં વર્ષો બાદ વાડિયાની પહેલી દીકરીએ 12મું ધોરણ પાસ કર્યું છે. રવિના નામની છોકરીએ ધોરણ-12માં 60 ટકા મેળવી ગામને માથે લાગેલી કાળી ટીલી ભૂસવાની શરૂઆત કરી છે.

થરાદ તાલુકાના વાડિયા ગામનું નામ પડે એટલે ઘણા લોકોનું નાકનું ટેરવું ચડી જાય છે. કહેવાતા સંનિષ્ઠો જે ગામનું નામ લેતા ડરે છે ત્યાં એક સેવાભાવી શારદાબેને ગામને દૂષણમાંથી મુક્ત કરાવવાનું બીડું ઝડપ્યું છે. શારદાબેને વર્ષો પહેલાં વાડિયાની નિરાધાર દીકરી રવિનાને આશરો આપી ભણાવી- ગણાવીને મોટી કરી હતી. દીકરી રવિનાએ પણ આજે 60 ટકા સાથે ધોરણ-12 પાસ કરી સાબિત કર્યું છે કે કાળી અંધારી રાતમાં ખંત અને પુરુષાર્થથી બધું બદલાઇ શકે છે.

વાડિયાની દીકરી રવિના ધોરણ-12માં 60 ટકા સાથે પાસ થતાં આખા ગામમાં ખુશીની લહેર ફેલાઈ ગઈ છે.
વાડિયાની દીકરી રવિના ધોરણ-12માં 60 ટકા સાથે પાસ થતાં આખા ગામમાં ખુશીની લહેર ફેલાઈ ગઈ છે.

રવિનાની માતાએ મરતાં પહેલાં શારદાબેનને કહ્યું- મારી દીકરી તમને સોંપું છું

દિવ્ય ભાસ્કરે આ અંગે સામાજિક કાર્યકર શારદાબેન સાથે વાત કરી હતી. તેમણે જણાવ્યું, 'રવિના પહેલા ધોરણથી મારે ત્યાં જ ભણતી હતી. તેની મમ્મી બીમાર રહેતી હતી. તેમને કેન્સર તથા કિડનીની બીમારી હતી. રવિના સાત ધોરણ સુધી મારે ત્યાં જ ભણી. ત્યારે તેનાં મમ્મી ખૂબ સિરિયસ હતાં. તેમણે મને એમ કહ્યું હતું કે મારી દીકરી તમને સોંપું છું. તમે રાખજો. તમે તેને ભણાવજો. બાદમાં તેની મમ્મી મૃત્યુ પામી. ગામની બીજી દીકરીઓની જેમ માસૂમ રવિના પણ ભટકી જવાની જ હતી, પણ મેં તેની આંગળી પકડી લીધી. રવિના ત્યારથી મને જ મમ્મી કહે છે. પાલનપુર રહેતાં રવિનાના માસીએ તેને પોતાની સાથે લઈ જવાનું કહ્યું, એટલે મેં કહ્યું, તેને લઈ જાઓ, એમાં વાંધો નથી, પરંતુ તેને ભણાવવાની છે. ત્યાર બાદ રવિનાને પાલનપુરમાં એડમિશન અપાવ્યું. તેને દર મહિને રેશનકિટ, કપડાં, સ્ટેશનરી તથા અન્ય ખર્ચો પણ આપતા હતા. એ બારમાં ધોરણ સુધી ભણી અને હવે થરાદમાં જ કોલેજ કરવાની ઈચ્છા છે. રવિનાને IPS બનવું છે. બીજી દીકરીઓને પણ કહેવું છે કે આપણે લોકો પણ કંઈક બની શકીએ છીએ. ગામમાં પણ એક મેસેજ જાય કે ધંધો કરતાં રૂપિયા મળે તો એ નોકરી કરતાં પણ મળે જ છે તો પછી નોકરી કેમ ન કરીએ?'

શારદાબેન તેની દીકરી માનસી તેમજ પાલક દીકરી રવિના સાથે. ત્રણેય વચ્ચે ખૂબ જ ઈમોશનલ બોન્ડિંગ છે.
શારદાબેન તેની દીકરી માનસી તેમજ પાલક દીકરી રવિના સાથે. ત્રણેય વચ્ચે ખૂબ જ ઈમોશનલ બોન્ડિંગ છે.

મીડિયામાં આવ્યા પછીની અસમંજસ: મોદી સર વાંચશે કે નહીં?
આ સમાચાર મીડિયા આવતાં રવિનાને થોડું દુ:ખ થયું અને શારદાબેનને આ અંગે ફરિયાદ કરી હતી તો તેમણે સમજાવતાં કહ્યું હતું, 'બેટા, મીડિયામાં આવ્યું તો બધાને ખબર પડી કે આવા ગામમાં આવી દીકરી પણ ભણે છે.' શારદાબેનની પુત્રી માનસી પણ મહિલા ઉત્થાન માટે કાર્ય કરી રહી છે. માનસીએ કહ્યું હતું, 'રવિનાનું રિઝલ્ટ આવ્યા પછી કલેક્ટર અને મોટા નેતાઓ ઘરે મળવા આવ્યા હતા અને ગિફ્ટ આપી હતી. રવિનાનો પ્રશ્ન હતો કે મોદી સર, મારા વિશે વાંચશે કે નહીં? એટલે મેં સમજાવી કે વાંચશે. અમારા ત્યાંના કલેકટરે મને ફોન કરીને કહ્યું કે મારે દીકરીને તમારા ઘરે મળવા આવવું છે. અમારા બધા માટે આ મોટી વાત છે. એ પહેલાં મૂંઝવણમાં હતી. પછી અમારા ત્યાં બીજાં બાળકો પણ ભણે છે. તેમની માતાઓને બતાવીને મેં તેમને કહ્યું, આ લોકોને કલેક્ટર મળવા આવ્યા? તને જ કેમ મળવા આવ્યા? તારો રસ્તો અને તેમનો રસ્તો જુદો છે.'

શારદાબેન વાડિયા ગામમાં ઘરે ઘરે ફરીને જાગૃત કરે છે. સંતાનોને ભણાવવા માટે પ્રેરે છે.
શારદાબેન વાડિયા ગામમાં ઘરે ઘરે ફરીને જાગૃત કરે છે. સંતાનોને ભણાવવા માટે પ્રેરે છે.

મને જન્મ આપ્યો બીજી માએ અને ઉછેરી છે બીજી માએ: રવિના
દિવ્ય ભાસ્કરે જ્યારે રવિના સાથે વાત કરવાનો પ્રયત્ન કર્યો ત્યારે એ બીજાં બાળકોને ભણાવવામાં વ્યસ્ત હતી. થોડીવાર પછી જ્યારે તેની સાથે વાત થઈ ત્યારે તેણે કહ્યું હતું, 'IPS બનીને શારદાબેનનું નામ રોશન કરવું છે, કારણ કે 20-25 વર્ષથી એ વાડિયામાં કામ કરે છે. એનું કોઈ ફળ મળ્યું નથી. એ ફળ હું જ આપીશ. મારી વાત કૃષ્ણ ભગવાનને મળતી આવે છે, કારણ કે મને જન્મ આપ્યો બીજી માએ અને ઉછેરી છે બીજી માએ.'

એનજીઓની મદદથી શારદાબેન અને પરિવાર વાડિયામાં ઘણી સેવાકીય પ્રવૃત્તિ કરે છે.
એનજીઓની મદદથી શારદાબેન અને પરિવાર વાડિયામાં ઘણી સેવાકીય પ્રવૃત્તિ કરે છે.

શારદાબેનની વિડંબણા: બાળકોને નર્કમાથી કાઢવા દાતાઓની જરૂર
અત્યારે શારદાબેન પાસે કુલ 20 દીકરી અને 10 દીકરા છે. થરાદમાં તમામ દીકરીઓ શારદાબેનના ઘરે જ રહે છે અને આસપાસમાં આવેલી ત્રણ સ્કૂલમાં ભણવા જાય છે. રવિનાનું રિઝલ્ટ જોઇને વાડિયા ગામના અન્ય લોકોએ કહ્યું પણ પોતાની દીકરીઓને ભણાવવાની વાત કહી છે. શારાદાબેને આ અંગે કહ્યું હતું, તે તમામે મને તેમની દીકરીની જવાબદારી સોંપી છે. મેં હજી કાલે જ બે ત્રણ જણને ના પાડી, કારણ કે મારું ઘર નાનું છે. બીજું એ કે મને આટલો બધો ખર્ચ પોસાતો નથી. મને એક-બે દાતાઓ હેલ્પ કરે છે. હું પોતે ખેડૂત છું. એટલે ઘરેથી અનાજ વગેરે આવે એમાં પૂરું કરીએ છીએ. મારી પાસે વધારે મોટી ગ્રાન્ટ કે ડોનેશન નથી આવી. હવે એવું થાય છે કે ત્રીસ બાળકો થયાં છે. સરકાર અમને કંઈક મદદ કરે તો તેમનું ભવિષ્ય ઊજ્ળું થાય.'

વાડિયા ગામનો ઇતિહાસ
શારદાબેન કહે છે, 'વર્ષો અગાઉ રાજા-રજવાડાં હતાં ત્યારે આ લોકો નાચ-ગાનનું કામ કરતા અને ભાઈઓ ઘોડાના નખ અને ગાયો-ભેંસોનાં શિંગડાં કાપવાનું કામ કરતા. પછી રાજા રજવાડાં પડી ભાંગતાં કોઈ ધંધો હતો નહીં. દરમિયાન કોઈએ તમે અપ્સરા જેવા લાગો છો અને તમે આ કરી શકો છો કહીને ઊંધા રવાડે ચડાવી દીધા. પછી બુધનપુરને અડીને નેશનલ હાઇવે આવે. ત્યાંથી પસાર થતી ટ્રકો નીકળે એ બધી થરાદ આવે અને આ રીતે બધું ચાલ્યું. શરૂઆતમાં 13 બહેન જ આ વ્યવસાયમાં જોડાઈ હતી. 1964ના વર્ષમાં 13 બહેને મંડળીની સ્થાપના કરી. બાદમાં બહેનોની સંખ્યા 30 થઈ, પરંતુ આજે 2-3 બહેનની જ મંડળી ચાલે છે. કોઇની દેખરેખ ના રહેતાં ધીમે ધીમે ફરી એ જ વસ્તુ થવા લાગી. ત્યાર બાદ વર્ષ 1995 કે 98માં અશોક ભટ્ટ આવ્યા હતા. તેમણે પૂછપરછ કરાવ્યા બાદ પાણી ન હોવાથી બે બોર બનાવી આપ્યા હતા.'

શારદાબેન વધુમાં કહે છે કે એવું નથી કે ત્યાં પરિવર્તન નથી આવ્યું, પરંતુ એવું પણ નથી કે ત્યાં બધું બંધ છે. રવિનાનું પરિણામ આવ્યા બાદ લોકોનો પણ ઉત્સાહ વધ્યો છે. જે પેઢીમાં તે વ્યવસાયમાં હતી તે તો એમાં છે, પરંતુ તેઓ હવે પોતાનાં બાળકોને ભણાવે છે. આ ઉપરાંત ઘણા ખેતી તથા પશુપાલનમાં જોડાયા છે.

અન્ય સમાચારો પણ છે...