બુધવારની બપોરે / ઊંટ વિશે એક વાર્તા

DivyaBhaskar.com

Feb 20, 2019, 08:02 AM IST
article by ashok Dave

એમને ઊંટ ખરીદવું હતું, અમદાવાદના ટ્રાફિકને પહોંચી વળવા. બધે પૂછીય વળ્યા કે સારા માઇલું ઊંટ ક્યાં મળે? ઊંટો રણમાં ચાલે તો શહેરમાં કેમ નહીં? આમ તો ઊંટોને એક ખૂંધ હોય, પણ એમણે તપાસ કરી બે ખૂંધો(ઢેકા)વાળાં ઊંટોની, જેથી વચમાં ગાદી પાથરીને બેસી શકાય. કમનસીબે જગતમાં હવે ચીન અને મોંગોલિયા સિવાય બે ઢેકાવાળાં ઊંટો રહ્યાં નથી, એટલેે આમણે એક ઢેકાથી ચલાવી લેવાનું સ્વીકાર્યું.
એમનો તર્ક સાચો હતો.

શહેરના ટ્રાફિકજામોમાં ઊંટ ગમે ત્યાંથી રસ્તો બનાવી લે. કાર તો ઠીક, કોઈ સ્કૂટરવાળોય એને ઓવરટેક કરતાં વીસ વખત વિચાર કરે. તમે ઊંટ લઈને ટ્રાફિકમાં નીકળ્યા હો, ત્યારે મજાલ છે કોઈ વાહનવાળાની, આજુબાજુ ઊભોય રહે? એના મોઢા(ઊંટના મોઢા)માંથી સતત લાળ ટપકતી હોવાથી બધાં વાહનો દસ-દસ ફૂટનું ડિસ્ટન્સ રાખીને ઊભાં રહે.

‘ગાડી ઉપર’ સ્વચ્છતા જાળવી રાખવા ઊંટની પાછળ પણ ઊભી ન રખાય. વળી, ઊંટને પેટ્રોલ પીવડાવવાનું હોય નહીં અને ઘાસફૂસ સસ્તું પડે. કબૂલ કે પાર્કિંગ માટે બીએમડબ્યુ કે ફેરારીથીય વધારે જગ્યા ઊંટો રોકે, પણ આપણા શહેરમાં તો ફાવે ત્યાં પાર્કિંગ કરી શકાય છે, એટલે ઊંટોને ફાવે ત્યાં મૂકીને આવતું રહેવાય.
અડચણો ઘણી હતી, પણ ઊંટ વસાવવાને કારણે ફાયદાઓય ઘણા હતા, એટલે મહેતાસાહેબે ગમે તેમ કરીને એક ઊંટ ખરીદવાનો નિર્ણય લીધો. ઠેઠ અજમેર પાસેના પુષ્કર મેળામાં અને એય કારતક મહિનાના દસ દિવસ ઊંટોનો મેળો ભરાયો, ત્યાંથી એક ઊંટ લઈ આવ્યા. કોઈએ એમને કહ્યું નહીં કે, ઊંટ રોડ ઉપર ચલાવવા માટે લેવું હોય તો અમદાવાદના આર.ટી.ઓ.નું પાસિંગ જોઈએ કે નહીં! ઊંટોને ચાર પગ હોવા છતાં ટ્રાફિકની ભાષામાં ટુ વ્હિલર્સમાં આવે, એટલે એની પાછળના ભાગમાં ‘રાઇટ કે લેફ્ટ હેન્ડ ડ્રાઇવ’નું પાટિયું લટકાડવું ન પડે.
મહેતાના બંગલા કરતાં કમ્પાઉન્ડ મોટું હતું અને ગાડીઓ કાઢી નાખી હતી એટલે ઊંટ માટેના ગેરેજનો સવાલ નહોતો. મહેતા પોતે ચોખ્ખાઈમાં બહુ માને, એટલે પોતાના ઊંટને રોજ નવડાવવા-ધોવડાવવાનો આગ્રહ ખરો. જોકે, ઊંટની હાઇટ જોતાં એને નીચે અને ઉપર નવડાવવા માટે બે જુદા માણસો જોઈએ, તો એ ખર્ચો પોસાય એવો હતો. એના લંચ-ડિનર માટે ઘાસફૂસની વ્યવસ્થા થઈ ગઈ હતી.

એ વાત જુદી છે કે ઊંટની ઉપર બેસવાનું આપણને ફાવે નહીં, એટલે ચાર સીટોવાળી નાનકડી ઊંટગાડી બનાવવામાં આવી. મહેતાને બીક ફક્ત એટલી લાગી કે, દોડતી ઊંટગાડીને અચાનક બ્રેક મારવાની આવી ને ઊંટ વિફર્યું તો? આમાં તો ઘોડાની જેમ લગામ ખેંચવાની હોય ને ખેંચી ખેંચીને માણસ કેટલું ખેંચે?
એ વાત જુદી છે કે ઘેર ઊંટ વસાવ્યું છે તો મહેતાએ એની પૂરી જાણકારીય લીધી જ હોય અને ખરેખર લીધી હતી, એટલે ઉપર જણાવેલ સમસ્યાઓ હલ કરવાનો મહેતાને ખાસ કોઈ પ્રોબ્લેમ નહોતો, પણ એક તોતિંગ પ્રોબ્લેમ તો મહેતાને ઊંટ ખરીદતી વખતે ધ્યાનમાં નહોતો આવ્યો. ઘર માટે ડોગી (કૂતરો) લીધો હોય તો રોજ સવારે એને સૂ-સૂ અને છી-છી કરાવવા માટે બહાર રોડ ઉપર નીકળવું પડે. મોટો આંટો રોજ મારવો પડે. સાલું ઊંટને રોજ સવારે લઈને ક્યાંથી નીકળવું? પણ પેલો તોતિંગ પ્રોબ્લેમ સૂ-સૂ કે છી-છી નહોતો.

પ્રોબ્લેમ આટલા વિરાટ ઊંટને બ્રીડિંગ કરાવવા કોની પાસે લઈ જવું? ક્યાં લઈ જવું? શહેરમાં તો કોઈની પાસે ઊંટેય ના હોય, ત્યાં ઊંટડીઓ ક્યાંથી શોધવી? ઊંટ પણ માણસ... આઇ મીન, ઊંટ પણ ઊંટ છે ને આ એનીય જરૂરિયાત હોય અને એકાદી ઊંટડી મળી પણ જાય તો આને પાછું કેવી રીતે લાવવું? વાઘ એક વાર લોહી ચાખી ગયો પછી ઝાલ્યો રહે? આ તો ઊંટ માટે ઊંટડી શોધવાનું કામ હતું. આનો ઉપાય તો ‘પતંજલિ’ પાસેય ન હોય!
મહેતાને સખત ટેન્શનો થવા માંડ્યાં. એકાદ-બે દિવસ ઊંટ રાહ જુએ, પણ આગળ શું? ગભરાઈ-ગભરાઈને મહેતા રોવા જેવા થઈ ગયા. ઊભા થઈને બંગલાની બારીમાંથી બબ્બે મિનિટે નીચે પાર્ક કરેલા ઊંટ સામે જુએ અને ભૂલેચૂકેય એની નજર ઊંચી થઈને મહેતા ઉપર પડે, તો ગભરાઈને બારીના પરદા પાછળ સંતાઈ જાય.

ક્યાંક વિફરેલું ઊંટ બદલો લે તો? ઘરમાં આવીને બધું વેરણછેરણ ને તોડફોડ કરી નાખે. બિચારું મૂંગું પ્રાણી પોતાને શું જોઈએ છે, એ કહી બતાવી પણ ક્યાંથી શકે? એ બધી વાત સાચી, પણ આનો ઉપાય શું? છાપામાં ‘જોઈએ છે, ઊંટડી’વાળી જાહેરખબરય ન અપાય. આપીએ તો સાલા એવું સમજે કે, ‘મહેતાને વળી ઊંટડીની શી જરૂર પડી?’ પણ કોકે સલાહ આપી કે, અહીં અમદાવાદમાં તો તપાસ કરવી વ્યર્થ છે. તમે સદરહુ ઊંટ જ્યાંથી લીધું હોય ત્યાં તપાસ કરો. મળી જાય તો ઊંટડી ખરીદી જ લેજો, ભાડે ન લાવતા.

પછી તમારે લાઇફ ટાઇમની ચિંતા નહીં. પેલાએ સલાહ તો સાચી આપી, પણ પુષ્કરનો મેળો તો ઠેઠ ઓક્ટોબરમાં ભરાય અને આ હજી ફેબ્રુઆરી ચાલે છે, ત્યાં સુધી ઊંટ તો શું, કોઈ ભૂખ્યું રહે અને પુષ્કર અહીં પડ્યું છે? ના જવાય. જઈએ તોય કોઈ ગાંડા ગણે.
મહેતા ઘરની બહાર નીકળી શકતા નહોતા. ક્યાંક ઊંટની નજર પડી જાય તો? ઝાંપો એના ગેરેજથી સાવ નજીક હતો. જવું જ પડે તો ખુલ્લી છત્રી આડી રાખીને મહેતા બહાર નીકળતા. આખરે એમને એક આઇડિયા આવ્યો, યાર દોસ્તોને ફોનો કરવાનો. એક પછી એક બધાને કરવા માંડ્યા.

અલબત્ત, પૂછવું શું અને કેવી રીતે? કન્યા ગોતવાની હોય તો, ‘ભઈ, તમારા ધ્યાનમાં કોક સારી છોકરી હોય તો બતાવો ને, મારા દીકરા માટે!’ આમાં છોકરીને બદલે ઊંટડી ન કહેવૈ. ને તોય હિંમત કરીને મહેતાએ બિન્ધાસ્ત છતાં સામાજિક ધોરણો જાળવીને પૂછવા માંડ્યું. નેચરલી, જે સાંભળે એ ખડખડાટ હસી પડે, હસવાનું બંધ ન થાય ત્યાં સુધી!
પ્રોબ્લેમ ત્યારે થયો કે, કોક તોફાની દોસ્તે એના 50-60 દોસ્તોના નંબરો મહેતાને આપી દીધા. ‘આ મારા ખાસ ફ્રેન્ડ ઠક્કરનો નંબર છે. બનતા સુધી એ ઠક્કર છે કે આચાર્ય, એ યાદ નથી, પણ એમની પાસે એક સારા માઇલી ઊંટડી છે ખરી. તમે ત્યારે આપણું નામ દેજો કે, મહેશભાઈએ તમારો નંબર આપ્યો છે. તમારું આઇ મીન, તમારા ઊંટનું કામ થઈ જશે બોસ. કદાચ મારાથી ભૂલમાં ખોટું નામ અપાઈ ગયું હોય તો તમે ત્યારે વારાફરતી આ બધાને ફોન કરી જોજો.’
બીજા જ દિવસથી મહેતા મોબાઇલ ઘુમાવવા માંડ્યા. ‘શાહ સાહેબ, સોરી, પણ મને મહેશભાઈએ તમારો નંબર આપ્યો છે. સાંભળ્યું છે, તમારી પાસે ઘણી ઊંટડીઓ છે ને તમે બ્રીડિંગ કરાવી આપો છો. એટલે મેં રિક્વેસ્ટ ખાતર આપને આ ફોન કર્યો છે. તકલીફ બદલ ક્ષમા!’
તાબડતોબ શાહ ભડક્યો, ‘શુંઉઉઉઉ? ઊંટડી? બ્રીડિંગ? અરે, હું જૈન વાણિયો

છું, કોઈ માલધારી નહીં. શટઅપ. કયા ગધેડાએ મારો ફોનનંબર આપ્યો તમને? ખબરદાર મને આવો ફોન ફરી વાર કર્યો છે તો!’ પસ્તાયેલા મહેતા એટલું જ સમજ્યા કે, ભૂલમાં ખોટો નંબર લાગી ગયો હશે. ફિર ક્યા? હિંમત ભેગી કરીને એ પછી તો એમણે ત્રિવેદી, સૈયદભાઈ, વિરાણી, જસુભાઈ અને ક્રિશ્ચિયનસાહેબને છેલ્લે છેલ્લે ફોન કર્યા. બધાએ આવડી ને આવડી ચોપડાવી. સવારે ઊંટને બહાર ફરવા લઈ જવાના બહાને કોક ઝાડ પાછળ સંતાઈને રોડ ઉપર છોડી દીધું. હાંફતાં હાંફતાં ઘેર આવ્યા ત્યારે ઠાવકું થઈને ઊંટ ગેરેજમાં આવી ગયું હતું ashokdave52@gmail.com

X
article by ashok Dave
COMMENT

Next Stories

    કઈ પાર્ટીને મળશે કેટલી સીટો? અનુમાન કરો અને ઇનામ જીતો

    • પાર્ટી
    • 2019
    • 2014
    336
    60
    147
    • Total
    • 0/543
    • 543
    કૉન્ટેસ્ટમાં ભાગ લેવા માટે તમારી વિગતો ભરો

    ભાગ લેવા બદલ ધન્યવાદ

    Total count should be

    543
    ની  સંપૂર્ણ વાંચનસામગ્રી