










પ્રેમ છેવટે ભ્રમણા છે. ભલભલા શમણાંઓ વાસ્તવિકતાના સૂરજના તાપમાં ઝાકળબિંદુની જેમ ઊડી જાય છે. પ્રેમનું તળાવ એ ભરમનું તળાવ છે.
ખુશ્બૂ ઉપર ઉઝરડાનો તાજો જ ઘાવ છે
છે સ્તબ્ધ શહેર ફૂલનું, કેવો બનાવ છે?
દરિયો ન સાચવી શકે કોઈની લાશને
કાંઠા સુધી મૂકી જવું એનો સ્વભાવ છે
તમને અમારી લાગણીની પણ કદર નથી
અમને તમારી નફરતોથી પણ લગાવ છે
દેખીતી રીતે ચિત્ર મજાનું છે...

અનુભવને પામવા માટે સામી વ્યક્તિમાં પણ એટલું ઊચું સ્તર હોવું જોઈએ. બે વ્યક્તિના તાર મળવા જોઈએ. જેમ મૂંગો માણસ મૂંગાની ભાષા સમજી શકે એમ જ્ઞાની જ જ્ઞાનીને સમજી શકે.જેણે સૂરજને જોયો હોય એ જ પ્રકાશની વાત કરી શકે.
આતમ અનુભવ જ્ઞાન કી જો કોઈ પૂછે બાત
સો ગૂંગા ગુડ ખાઈ કૈ કહે કૌન મુખ સ્વાદ
જ્યોં ગૂંગે કે સૈન કો ગૂંગા હી પહિચાન
ત્યોં જ્ઞાની કે સુક્ખ કો જ્ઞાની હોય સો...

જૂના કાળમાં કવિતા ભાટ, બ્રાહ્મણ અને ભગતો જ કરતા. પણ એ ત્રણમાં પ્રભુવિરહે વ્યાકુળ એવા ભક્તો જ પોતાના ઈષ્ટદેવને રિઝવવાની મથામણમાં પોતાનાં અંતરની વ્યથા કે ભાવોદ્રેકને ઠાલવવા કાવ્યશક્તિનો આશરો લેતાં; અગર કહો કે એમની એ આરતમાંથી જ કેટલીકવાર એવી કાવ્યશક્તિ એમનામાં જનમતી. આ ગુરુવંદનાનું કાવ્ય છે, પણ ગુરુ એટલે કોઈ વ્યક્તિ નહીં સમગ્ર પ્રકૃતિ અથવા પ્રકૃતિના પંચમહાભૂત તત્વો. જે...




![73627838_0f97f69c44[1]1](/2009/11/25/images/73627838_0f97f69c44[1]1_b.jpg)

![shadow_wall_exam_room[1]1](/2009/11/22/images/shadow_wall_exam_room[1]1_b.jpg)



![clouds[1]1](/2009/11/11/images/clouds[1]1_b.jpg)
![3596923865_525c078979[1]21](/2009/11/10/images/3596923865_525c078979[1]21_b.jpg)
![shadowManViewingMoon[1]1](/2009/11/10/images/shadowManViewingMoon[1]1_b.jpg)


જળ પર સૂર્ય ઝળહળ ઝળહળ.
જળ-કિરણના મિલનયોગમાં સ્નાન કરે છે પ્રભાતની પળ.
વૃક્ષ ઝૂલે છે, ફૂલ ખૂલે છે
મલયલહરમાં પંખી ઘૂંટે લયની લિપિ,
મ્હેક મ્હેક આ હવા મધુમય
માદક ને મદહોશ થઇને ઊજવે વસંત તિથિ.
અકળ સકળ આ સૃષ્ટિ ઉપર
ઇશ્વરનાં ચક્ષુ પણ વિસ્મયથી ચકળવકળ.
જળ પર સૂર્ય ઝળહળ ઝળહળ.
કોનો છે આ ભાવ પ્રભાવિત
કોની છાયા-માયા ?
કળી અને ફૂલની વચ્ચે
મ્હોરે એની કાયા ?
લૌકિક શું છે ?...
![rising-sun[1]11](/2009/11/03/images/rising-sun[1]11_b.jpg)
એક લીલા રંગની પણ કેટલી બધી લીલા છે. આ લીલા ઈશ્વરની છે. ઘેરો લીલો રંગ, આછો લીલો રંગ, બિલોરી રંગ, કોઈ રાતીચોળ ચૂંદડીનો રંગ
છોળ...
અટકી ગઈ
નેણ અચિંતી રંગની છાકમછોળ!
ઉપર ભૂરાં આભ ને નીચે સોનલવરણાં ખેત
વચમાં વહેતું જાય રૂપેરી વહેણ વળાંકા લેત
જાંબળી આંકે રેખ આધેરી ડુંગરિયાની ઓળ
આધેરી ડુંગરિયાની ઓળ!
અડકી ગઈ નેણ અચિંતી રંગની છાકમછોળ!
ઊતરે ઓલ્યું રાન-સૂડાનું ઝૂમખું લેતું...

સરકસનો અશ્વ
ભૂખરા અને ધોળા રંગનો
ગેલ કરતો વછેરો
ગામડાના ઘોંઘાટિયા મેળામાંથી આવ્યો
અને તાલીમ આપનારના દંડા અને ચાબુકને તે સ્વાધીન કરાયો.
વછેરો ઝડપથી ઘ્યાન ખેંચે એવી યુક્તિઓ શીખી ગયો.
વિસ્તૃત થતાં વર્તુળમાં ઝડપથી ચક્કર - ચક્કર ફરે,
અને સળગતી ફ્રેમ વચ્ચેથી કૂદકો મારી પાર કરી જાય,
અને બે ચબરાક વાંદરાને
પોતાની પીઠ પર સહેલાઇથી લઇ જાય,
પોતાના તાલીમબાજની ચાબૂકના...

કોઇ પણ ગુજરાતીને કવિ સુંદરમનો પરિચય આપવો એ દાંતને જીભની ઓળખાણ કરાવવા જેવી વાત છે. સુંદરમ્ કોઠાસૂઝના કવિ છે. કસબની ઝાઝી મથામણમાં ન પડે. એનો અર્થ એવો નહીં કે એમની કવિતામાં કસબ નથી.
અનાયાસ લખાઇ જાય છે એની પ્રતીતિ સવિશેષ એમનાં ગીતોમાંથી મળે અથવા આવા કોઇ કાવ્યમાંથી મળે. પહેલી જ પંક્તિ જાણે કે કોઇ મંત્રની કક્ષાની છે. ‘કેવળ પ્રેમ રહ્યો’. છેવટે તો પ્રેમ જ રહે છે. પણ અહીં પ્રેમની...



![grandmother[1]1](/2009/10/27/images/grandmother[1]1_b.jpg)
![going-to-school[1]1](/2009/10/24/images/going-to-school[1]1_b.jpg)



તારી જો હાક સુણી કોઇ ના આવે, તો એકલો જાને રે!
એકલો જાને, એકલો જાને, એકલો જાને રે!
જો સૌનાં મોં સિવાય
ઓરે ઓરે ઓ અભાગી ! સૌનાં મોં સિવાય;
જ્યારે સૌએ બેસે મોં ફેરવી, સૌએ ડરી જાય;
ત્યારે હૈયું ખોલી, અરે તું મન મૂકી,
તારાં મનનું ગાણું એકલો ગાને રે !
જો સૌએ પાછાં જાય,
ઓરે ઓરે ઓ અભાગી ! સૌએ પાછાં જાય;
ત્યારેકાંટા રાને તારે લોહી નીગળતે ચરણે
ભાઇ એકલો ધા ને રે !
જ્યારે દીવો...



![bharatmata[1]1](/2009/10/15/images/bharatmata[1]1_b.jpg)








શાયરને શાયર હોવાની ખુમારી હોય પણ સાથે સાથે એક નમ્રતા પણ છે. ગઝલ લખી શકાય એ સરસ્વતીની કપા છે અને એને જ કારણે કલમનો ઈલમ સર્જાયો છે.લખતો નથી પણ જાણે કે કોઈ લખાવે છે.
મને પ્રત્યેક ગમતી ક્ષણ ગઝલમાં લઈને આવ્યો છું
ઘણી વાતો તમારી પણ ગઝલમાં લઈને આવ્યો છું
સતત ચાહી છે કુદરતને પૂરી નિષ્ઠાથી જીવનમાં
નદી, પર્વત ને તપતું રણ ગઝલમાં લઈને આવ્યો છું
શિલાલેખો, ગિરિ ગિરનાર, દામોકુંડ,...






![ShadowManBW[1]1](/2009/10/12/images/ShadowManBW[1]1_b.jpg)






આ અગ્નિ કોઈ અંદરની અધૂરપનો નહીં પણ આ અગ્નિ એ પરમની અભીપ્સાનો છે અને એટલે એને અગ્નિને બદલે પાવક કહેવું વધારે સાર્થક થાય.
કપૂરનાં કર્યા રે સાંજના કોડિયાં
પલ પલ ઊડતાં રે જાય,
અગનિ ભર્યા રે એના ઉદરે
સુગંધ છલકાતી જાય...
ઝરૂખે ઝરૂખે જયોતિ ઝળહળે
પવનને સહારે પંડ પરજળે
કરવા અલખનો આરાધ...
કાળના ઘસારા સાજણ કારમા
ગળિયા ગઢ ને મકાન,
મોભ રે ખવાણા વળિયું ઓગળી
છૂટિયાં...


સમી સાંજનો ઢોલ ઢબૂકતો, જાન ઊઘલતી મ્હાલે,
કેસરિયાળો સાફો ઘરનું ફળિયું લઈને ચાલે-
પાદર બેસી ફફડી ઉઠતી
ઘરચોળાની ભાત,
ડૂસકે ડૂસકે હડસેલાતી
બાળપણાની વાત;
પૈડું સીંચતા રસ્તો આખો
કોલાહલમાં ખૂંપે,
શૈશવથી ચીતરેલી શેરી
સૂનકારમાં ડૂબે.
જાન વળાવી પાછો વળતો
દીવડો થરથર કંપે;
ખડકી પાસે ઊભો રહીને
અજવાળાને ઝંખે.
સમી સાંજનો ઢોલ ઢબૂકતો, જાન ઊઘલતી મ્હાલે,....








છે બંધ બારણાં તો બિના હક તું ઠેલ મા!
અબ તક વસ્યો ન વાલમો નિશના મહેલમાં.
પડછાયો તારો છે એ, બીજું કોઈ પણ નથી,
એને સૂરજની આગમાં નાહક ધકેલ મા!
તરડાય વાદળું તો ફૂટે સૂર્યનું કિરણ,
મારો ઉદય છુપાયો છે મારી ખલેલમાં.
પાંપણનો બંધ ખપ નહીં આવ્યો કોઈ રીતે,
મારું ઘણું તણાઈ ગયું જળની રેલમાં.
પાણીની જેમ એય તે મોહી પડયો હશે,
નીરખે છે બિમ્બ સૂર્ય આ સોનાની હેલમાં.
કંકુના ચાર થાપા હવે...




![rising-sun[1]1](/2009/10/06/images/rising-sun[1]1_b.jpg)












જ્યારે કલા, કલા નહીં, જીવન બની જશે,
મારું કવન જગતનું નિવેદન બની જશે .
શબ્દોથી પર જો દિલનું નિવેદન બની જશે,
તું પોતે તારા દર્દનું વર્ણન બની જશે .
જે કંઈ હું મેળવીશ હમેશા નહીં રહે ,
જે કંઈ તું આપશે તે સનાતન બની જશે.
મીઠા તમારા પ્રેમના પત્રો સમય જતાં,
ન્હોતી ખબર કે દર્દનું વાચન બની જશે.
તારો સમય કે નામ છે જેનું ફકત સમય,
એને જો હું વિતાવું તો જીવન બની જશે...

![gujarati_couple[1]1](/2009/10/01/images/gujarati_couple[1]1_b.jpg)


Advertise With Us | Contact Us | Feedback | Calender-2010 | Newsletter
Group Sites: IndiaInfo.com | Bhaskar.com | Corporate Intranet | DNA | Business Bhaskar | 3d Syndication | MyFM | Saurashtrasamachar
Copyright © 2007-08 DB Corp ltd., All Rights Reserved.
Site Powered by I Media Corp. Ltd IMCL, DB Corp Ltd. Enterprise.








