એક ગરીબ વ્યક્તિ પોતાની પત્ની સાથે એક ઝૂંપડીમાં રહેતો હતો. મજુરી કરીને જેમતેમ તે પોતાનું ઘર ચલાવતી હતી. તેની આ દશા જોઈએ ભગવાનને તેની દયા આવી. તેમણે તે વ્યક્તિની સામે પ્રગટ થઈને તેને એક પાસો આપ્યો અને કોઈ ત્રણ ઇચ્છાઓ મનમાં માગીને તેને ફેંકો તે પૂરી થઈ જશે.
વ્યક્તિ ખુશ થઈને ઘરમાં ગઈ અને પોતાની પત્ની સાથે સમગ્ર વાતની ચર્ચા કરવા લાગી કે શું વરદાન માગવું જોઈએ. પત્નીએ કહ્યું, ખૂબ જ ધન માગવું જોઈએ. પતિ બોલ્યો, ના આપણું નાક ચપટું છે, લોકો તેની મજાક કરે છે તેથી પહેલાં તો આપણે સુંદર નાક માગવું જોઈએ. આ પ્રકારે બંનેમાં ખૂબ જ વિવાદ થયો. છેવટે પત્નીએ ગુસ્સામાં કહ્યું આપણને માત્ર સુંદર નાક મળે બીજું કંઈ નહીં એમ કહીને પાસા ફેંકી દીધા.
પાસા ફેંકવાની સાથે બધાંનાં શરીર પર ખૂબ જ નાક ઊગવા લાગ્યાં. સાથે જ તેમનું પોતાનું નાક જતું રહ્યું. હવે તેમની પાસે એક જ વરદાન બાકી હતું. તેમણે વિચાર્યું કે હવે જો નાક જ માગીશું તો લોકોને આપણે આખી વાત જણાવવી પડશે અને આપણી વાત જાણીને તેઓ મજાક ઉડાવશે કે એક વરદાન પણ યોગ્ય રીતે ન માગી શક્યા કે તેમની સ્થિતિ સુધરે. આ વિચારીને તેમણે પોતાનું ચપટું નાક જ પાછું માંગી લીધું.
સાર એટલો જ છે કે લોભની કોઈ સીમા નથી, લોભથી કોઈ વસ્તુ પ્રાપ્ત થાય તો લોભ વધી જાય છે. તેથી સારી બાબત એ જ છે કે જે કંઈ પણ આપણી પાસે છે તેમાં સંતોષ માનવો જોઈએ.
